Skírnarskyrta Harveys

Harvey sat kraminn aftur í leigubílnum með Ibu (mömmu) og Bapak (pabba). Þau voru á leið til kirkjunnar fyrir skírn Harveys.

„Bapak, hvernig leið þér þegar þú skírðist?“ spurði Harvey. Bapak skírðist fyrir nokkrum mánuðum. Nú þegar Harvey var átta ára ætlaði hann líka að skírast!

Bapak hugsaði sig um í stundarkorn. „Vatnið var svo kalt!“ sagði hann hlæjandi. „En ég fann líka fyrir miklum kærleika. Jafnvel þótt flestir í fjölskyldu okkar séu ekki meðlimir kirkjunnar okkar, fann ég fyrir elsku þeirra og elsku Guðs.“

Þegar þau komu að kirkjubyggingunni hjálpuðu nokkrir aðrir úr kirkjunni þeim að fylla skírnarfontinn af vatni og gera allt tilbúið.

„Harvey, það er kominn tími til að skipta yfir í skírnarfötin þín,“ sagði Ibu. Harvey kinkaði kolli og fann pokann með fötunum sínum. En aðeins hvítu buxurnar hans voru í töskunni. Hann gat ekki fundið hvítu skyrtuna sína! Hann skoðaði hinar töskurnar og litaðist um í kirkjunni.

„Ibu, skyrtan mín er ekki hér,“ sagði Harvey.

Ibu hnykklaði brýrnar. Hún kíkti líka í nokkrar töskur. „Við hljótum að hafa skilið hana eftir í leigubílnum.“

„Við erum með nokkur auka skírnarföt í skápnum,“ sagði systir Putri. „Ég skal sækja þau.“

Einu skírnarfötin úr skápnum voru þó of stór fyrir Harvey. Ibu var áhyggjufull á svip. Skírnin myndi brátt hefjast. Margir voru hér nú þegar og Harvey var ekki í skyrtunni sinni.

„Kannski getum við beðið fyrir því að leigubílstjórinn komi með skyrtuna aftur,“ sagði Harvey. „En ef hann kemur ekki með hana get ég bara verið í of stórri skyrtu. Mér stendur á sama hverju ég klæðist. Mig langar bara að láta skírast.“

Ibu og Bapak kinkuðu kolli. Saman fóru þau inn í eldhús, þar sem var hljótt. Síðan krosslögðu þau hendur og hneigðu höfuð sitt.

Harvey fór með bæn. „Kæri himneski faðir, þakka þér fyrir að ég geti skírst í dag. Viltu hjálpa leigubílstjóranum að koma aftur með skyrtuna mína. En ef ekki, þá er það líka allt í lagi.“

Eftir bæn þeirra fór Harvey til að skipta yfir í of stóra skyrtu. Hún náði alveg niður á hné.

„Harvey!“ hrópaði systir Putri frá ganginum. „Leigubílstjórinn er kominn.“

Harvey og Ibu fundu leigubílstjórann við framdyrnar. Hann hélt á skyrtu Harveys!

„Ég leit aftur í og sá hana á sætinu,“ sagði hann. „Mér datt í hug að þú ættir hana.“

„Þakka þér kærlega fyrir,“ sagði Ibu.

Harvey tók við skyrtunni frá manninum. „Takk fyrir.“

Maðurinn brosti og veifaði bless.

Fljótlega var komið að skírninni. Harvey skipti yfir í skyrtuna sína. Hún passaði fullkomlega! Og hún var hvít og hrein.

Þegar Harvey gekk ofan í fontinn var vatnið ískalt! Bapak fór með bænina og skírði Harvey. Þegar hann steig upp úr vatninu, fannst honum hann ferskur og rólegur hið innra.

Bapak leiddi Harvey út úr fontinum og vafði mjúku handklæði um axlir Harveys. Harvey hugsaði um allt fólkið sem hjálpaði honum og studdi hann. Ibu, Bapak, leigubílstjórann og fjölskyldu hans. Himneskan föður og Jesú Krist líka.

Harvey faðmaði Bapak. „Þú hefur rétt fyrir þér. Vatnið var kalt!“ Þeir hlógu báðir. Svo leit Harvey í augu Bapaks. „En þú hafðir líka rétt fyrir þér um annað. Ég finn fyrir miklum kærleika.“

Opna PDF

Myndskreyting: Bethany Stancliffe