“Si Eli ug ang Dahon,” Higala, Agosto 2025, 4–5.
Si Eli ug ang Dahon
Gibati ni Eli nga kinahanglan nga iyang dad-on ang dahon.
Usa ka tinuod nga istorya gikan sa USA.
Miakbo si Eli sa iyang igkakahig ug mitan-aw sa mga sanga sa kahoy nga oak nga walay mga dahon. Nagkahig siya sa mga dahon sa nataran sa iyang lola ug nakahimo na og dakong bundo. Mipahiyom siya. Ang tinglarag nakapahunahuna niya kanunay sa litson nga pabo ug pie nga kalabasa.
Mao gyoy paggawas ni Lola gikan sa balay.
“Salamat, Eli!” miingon siya. “Ang nataran nindot tan-awon. Nalipay ko nga nakahig nimo ang mga dahon sa dili pa ang unang snow.” Gihugtan niya ang iyang dyaket sa pagsul-ob. “Mobisita ko sa usa ka higala nga tua sa nursing home. Gusto kang mouban?”
“Sige ba!”
Gisandig ni Eli sa kahoy ang iyang igkakahig. Usa ka dako nga dahon sa kahil nahulog ug mitugpa sa iyang tiil.
Pagkanindot nga dahon! naghunahuna siya.
Gibati niya nga kinahanglan nga dad-on kini niya. Maong mainampingong niyang gipunit ang dahon.
“Kinsa ang atong bisitahon?” nangutana siya.
“Si Mrs. Overly,” miingon si Lola. “Bag-o lang siyang mibalhin sa miaging bulan.”
Samtang naglakaw sila, gituyok-tuyok ni Eli ang sanga sa dahon sa iyang mga tudlo. Ang nursing home usa ra ka bloke gikan sa balay ni Lola. Ganahan si Eli nga mokuyog kaniya sa iyang mga pagbisita. Ang mga tawo didto ingon og malipay nga makakita kaniya.
Miabli ang mga pultahan. Nakita ni Eli si Mr. Hansen nga naglingkod sa iyang wheelchair sa atubangan nga lingkoranan.
“Maayong buntag, Heber,” miingon si Lola.
Si Mr. Hansen wala gayod mosulti og usa ka pulong, apan iyang giisa ang iyang kamot, ug mihatag ni Eli og high five.
Miadto sila sa kwarto ni Mrs. Overly. Mipahiyom siya sa dihang misulod sila.
“Hoy, kumusta!” Gikab-ot niya ang kamot ni Lola. “Nindot nga nakakita nimo. Ug kinsay imong gikuyog karon?”
“Kini ang akong apo nga lalaki si Eli,” miingon si Lola. “Iyang gikahig ang mga dahon alang nako karong buntaga.”
Nahinumdom si Eli sa dahon nga iyang gigunitan. Gitunol niya kini ngadto ni Mrs. Overly. “Nagdala ko og usa para nimo!” miingon siya.
“Oy!” Ang pahiyom ni Mrs. Overly midako samtang gidawat niya ang dahon. “Giunsa nimo sa pagkahibalo nga ganahan ko og mga dahon? Aduna koy nindot nga koleksiyon sa mga dahon, apan wala nako madala sa dihang mibalhin ko dinhi. Karon makasugod ko og bag-o!”
Ang pagbati ni Eli nga kinahanglan niyang dad-on ang dahon tingali gikan sa Espiritu Santo! Si Eli wala makahibalo nga ang usa ka tawo nagkinahanglan og dahon karon, apan ang Langitnong Amahan nasayod.
Mingisi si Eli. Naghunahuna ko kon kinsa pa kaha ang akong matabangan kon maminaw pag-ayo sa Espiritu Santo! naghunahuna siya.
Mga paghulagway pinaagi ni Lucie Bee