“Paghinumdom ni Papa,” Higala, Agosto 2025, 36–37.
Paghinumdom ni Papa
“OK ra nga magmasulub-on. Kitang tanan gimingaw pag-ayo sa imong papa.”
Usa ka tinuod nga istorya gikan sa USA.
Naminaw si Edith sa lagapak sa ulan diha sa bintana. Ang pagbuhagay nagpadayon.
Nagmug-ot siya. Nag-ulan sa tibuok adlaw, ug ang panganod itom. Bugnaw ug masulub-on sa gawas. Mao sad ang iyang gibati.
Milingkod siya sa lingkoranan sa hilom nga suok, nag-alsa sa iyang katol nga sininang itom. Ang iyang sinaw nga bag-ong sapatos itom usab. Nangandoy siya nga tua na unta sa balay imbes anaa pa sa dapit sa haya.
Ang iyang mas magulang nga ig-agaw, si Savannnah, naglingkod tupad niya. “Kumusta na man ka?” Nangutana si Savannah. Silang tanan mibiyahe ngadto sa haya niining buntaga. Ang tanan nagsul-ob og itom nga mga sinina ug nagmasulub-on.
Mikibo si Edith. “OK, tingali.” Dili siya gusto nga makigsulti. Ang iyang papa namatay pipila ka adlaw na ang milabay sa usa ka aksidente. Mibati siya nga nadisturbo nga naghunahuna niini. Gimingaw kaayo siya kaniya.
Si Savannah miagbay niya, ug si Edith misimpig. Mapasalamaton siya sa iyang ig-agaw. Pero ngano nga ang Dios mikuha man sa iyang papa palayo kanila?
“Ang Dios ba nasuko nako?” Nangutana si Edith.
Nagmug-ot si Savannah. “Nganong nakahunahuna man ka niana?”
Mitan-aw si Edith sa iyang mga sapatos. “Gikuha Niya ang akong papa.”
Nakamatikod si Edith og mga luha sa iyang mga mata. Mitan-aw siya ni Savannah nga namahid usab sa iyang mga luha.
“Edith,” miingon si Savannah, “Wala masuko ang Langitnong Amahan nimo. Nahigugma Siya pag-ayo nimo ug sa imong pamilya. Usahay mahitabo ang mga butang nga wala nato masabti, apan Siya nahigugma kanunay kanato.”
“Tinuod?” Nangutana si Edith.
Mitando si Savannah. “Tinuod. Makatabang kana sa paghinumdom nga makita nimo pag-usab ang imong papa! Tungod kay si Jesukristo nabanhaw, kitang tanan mabanhaw usab.” Mipahiyom siya. “Ug mahimo natong sulayan sa paghinumdom ang tanang butang nga atong ganahan mahitungod sa imong papa aron anaa ra siya sa duol.”
Si Edith naghunahuna sa iyang papa. Ganahan siya nga maghisgot mahitungod ni Jesus. Nindot kaayo ang iyang pahiyom ug labing makalingaw nga katawa. Nindot kaayo ang iyang mga paggakos. Moabiba siya kanunay kon siya mobati og kasubo. Sa kalit, mibati siya og kainit, ingon og gigakos siya sa iyang papa.
Miyahat siya. “Kana nakatabang og gamay. Pero nagmasulub-on gihapon ako.”
“OK ra nga magmasulub-on. Masulub-on usab ako,” miingon si Savannah. “Gimingaw kami pag-ayo sa imong papa.”
Si Edith naghunahuna mahitungod sa butang nga iyang nakat-onan sa Primary. “Ang Langitnong Amahan makatabang nato kon kita magmasulub-on,” miingon siya. “Mahimo ba kitang mag-ampo karon?”
Miyango si Savannah, ug gikyugpos nila ang ilang mga bukton.
“Langitnong Amahan, salamat Kanimo alang ni Jesus ug sa Iyang Pagkabanhaw,” miingon si Edith. “Salamat Kanimo sa paghigugma namo kanunay. Palihog atimana ang akong papa. Palihog tabangi kami nga mahinumdom kaniya ug mohimo kaniya nga duol sa among mga kasingkasing. Sa ngalan ni Jesukristo, amen.”
Gibuka ni Edith ang iyang mga mata ug miginhawa og lawom.
Sa dihang migawas sila sa bilding, bugnaw ug nag-ulan gihapon. Apan karon adunay gamay nga bidlisiw nga migawas agi sa itom mga panganod. Morag masulub-on gihapon sa gawas, pero karon, medyo aduna nay gamay usab nga paglaom. Mao sad ang iyang gibati.
Mga paghulagway pinaagi ni Zhen Liu