Ang Pakig-chat ni Phanon ug ni Phawin mahitungod sa Pag-ampo

Sultihi kami mahitungod sa inyong kaugalingon.

Phanon: Nag-edad ko og 10 anyos. Ganahan ko magdula o chess ug maghimo og mga butang gamit ang plastik nga mga bloke. Paborito nako ang pagbasa. Ganahan ko mobasa og mga libro ug sa Higala nga magasin.

Phawin: Ako nag-edad og 8, ug ganahan ko magdula og soccer sa atubangan sa among balay. Ganahan usab ko nga maghimo og mga butang gamit ang plastik nga mga bloke. Ganahan kong mopakatawa sa mga tawo.

Phanon: Maglisod ko nga magpabilin nga nakatutok kon ako magtuon, maong mag-ampo ko aron makatutok og maayo sa eskwelahan. Sa dihang ako adunay akademik nga kompetisyon, nabalaka kaayo ko mahitungod sa pasulit. Maong nag-ampo ko, ug maayo ra ang akong nahimo sa kompetisyon. Gibati nako nga gipanalanginan sa Langitnong Amahan.

Phawin: Usa ka higayon nawala ang akong paborito nga dulaan. Nag-ampo ko pagkagabii nga makit-an kini. Pagkasunod adlaw ang akong igsoong lalaki misulti nako nga tan-awon kon ang dulaan nahulog ba sa luyo sa kabinet. Dayon nakit-an nako kini! Mibati ko nga malipayon nga ang atong Amahan sa Langit mitubag sa akong pag-ampo. Usahay ang mga tubag daling moabot, ug usahay hinay kining moabot. Pero Siya motubag kanunay.

Ngano nga ang pag-ampo importante kaninyo?

Phawin: Ang pag-ampo mao ang paagi nga kita makapasalamat sa Langitnong Amahan. Makapangayo usab kita og tabang aron madawat ang mga panalangin.

Phanon: Ang pag-ampo matag adlaw mao ang usa ka paagi sa pagtuman sa akong mga pakigsaad sa Langitnong Amahan. Nasayod ko nga ako makaampo bisan asa sa bisan unsang panahon. Kon ako mag-ampo, mobati ko sa gugma sa Langitnong Amahan.