Նոր եկեղեցի Ջեյմսիի համար
Ջեյմսին այստեղ իրեն այլ կերպ էր զգում, քան իրենց մյուս եկեղեցում:
Իրական պատմություն Ֆիջիից:
Ջեյմսին մոտեցավ փոքրիկ ցանկապատված տարածքին, որտեղ իր ընտանիքը խոզեր էր պահում: «Ահա և ձեր կերը»։ Նա որոշ ուտելիքներ գցեց խոզերի առաջ, իսկ նրանք ուրախ փնչացնում էին։
Ապա Ջեյմսին ջրի մաքուր շշերով մոտեցավ ծորակին։ Սառը ջուրը հոսեց շշի մեջ, երբ նա բացեց ծորակը: Նա ամեն օր օգնում էր իր ընտանիքին՝ կերակրելով խոզերին և ջուր բերելով։
«Ջեյմսի»,- կանչեց մայրիկը: «Պատրա՞ստ ես եկեղեցի գնալ»։
Ջեյմսին փակեց ջրի ծորակը և ներս տարավ վերջին ծանր շիշը։ «Այժմ պատրաստ եմ»:
Ամեն կիրակի Ջեյմսիի ընտանիքը գնում էր իրենց քաղաքի քրիստոնեական եկեղեցի: Նա սիրում էր սովորել Հիսուս Քրիստոսի մասին։
Շուտով Ջեյմսին և նրա կրտսեր քույրերը՝ Ունաիսին և Մարաման, իրենց ընտանիքի հետ քայլում էին դեպի եկեղեցի: Դրսում մի քանի հավ կչկչում էին։
Սակայն, երբ նրանք հասան այնտեղ, դռները փակ էին։ «Ես մոռացել էի, որ եկեղեցին փակ է այս շաբաթ և հաջորդ շաբաթ, քանի որ հովիվն այստեղ չէ»,- ասաց հայրիկը:
«Կա՞ մեկ այլ եկեղեցի, որտեղ մենք կարող ենք գնալ»,- հարցրեց Ջեյմսին։ Նա տխուր կլիներ այս շաբաթ եկեղեցում չլինելու համար:
Հայրիկը մի պահ մտածեց։ «Այո»,- ասաց նա։ «Կարծում եմ, որ ես գիտեմ»:
Ջեյմսին և նրա ընտանիքը հայրիկին հետևելով բռնեցին տան ճամփան: Նրանք բոլորը մտան գետի եզրին գտնվող իրենց փոքրիկ փայտե նավակը։ Հայրիկը նստեց հետնամասում՝ շարժիչը գործարկելու համար:
Նավակը շարժվեց գետն ի վար։ Ջեյմսին բարձր կանաչ ծառերի մեջ թաքնված թռչուններ էր փնտրում: Մոտ 15 րոպե անց նրանք տեսան մի փոքրիկ եկեղեցու շենք։ Անվանումն այսպիսին էր՝ «Հիսուս Քրիստոսի Վերջին Օրերի Սրբերի Եկեղեցի»:
«Սա այն եկեղեցին է, որի մասին ես մտածում էի»,- ասաց հայրիկը: Նա նավակը քշեց դեպի ափ, և բոլորը դուրս եկան նավից։ Նրանք լսեցին հավաքատանը հնչող երաժշտությունը։
Ներսում Ջեյմսին նստեց իր ծնողների և քույրիկների հետ։ Նրանք լսեցին խոսնակներին և երգերը։ Ջեյմսին ներքուստ ջերմ ու երջանիկ էր զգում:
Երբ ժողովն ավարտվեց, մի հաճելի կին մոտեցավ նրանց հետ զրուցելու։ «Մենք երեխաների համար հատուկ դասարան ունենք»,- ասաց նա։ Այն կոչվում է Երեխաների միություն: Կցանկանա՞ք գալ։
Ջեյմսին նայեց իր քույրիկներին: Նա մի փոքր լարված զգաց, որ պիտի գնա մի դասարան, որտեղ ոչ ոքի չէր ճանաչում: Լավ էր, որ քույրերն էլ կարող էին գալ։ Գուցե դա կլինի զվարճալի։
«Իհարկե»,- ասաց Ջեյմսին։
«Գնացինք»: Մարաման ոգևորված էր։
Ջեյմսին և նրա քույրերը հետևեցին կնոջը մինչև դասարան։ Ներսում շատ երեխաներ կային, որոնք նստած էին աթոռակներին, խոսում և ծիծաղում էին: Երբ Ջեյմսին նստեց, նրանք ժպտացին նրան։ Բոլորը շատ բարեհամբույր էին։
Նրանք երգեր էին երգում, իսկ մյուս երեխաները օգնեցին Ջեյմսիին և նրա քույրերին սովորել բառերը: Ապա նրանք դաս ունեցան Հիսուս Քրիստոսի մասին: Ջեյմսին այստեղ իրեն այլ կերպ էր զգում, քան իրենց մյուս եկեղեցում: Այն տարբեր էր լավ իմաստով։
Երբ եկեղեցին ավարտվեց, Ջեյմսիի ընտանիքը նորից բարձրացավ նավ՝ տուն գնալու համար: Ջեյմսին նորից նայեց եկեղեցու շենքի դրսի ցուցանակին։ Դրա վրա գրված էր Հիսուս Քրիստոսի անունը։ Ուստի, դա պետք է որ լինի Հիսուս Քրիստոսի Եկեղեցին։ Ջեյմսին ցանկանում էր հետևել Հիսուսին։
«Կարո՞ղ ենք հաջորդ շաբաթ նորից գալ այստեղ»,- հարցրեց Ջեյմսին։
Մայրիկն ու հայրիկը ժպտացին։ «Մենք նույն բանն էինք մտածում»,- ասաց մայրիկը:
«Այո՜»,- ուրախացավ Ունաիսին։
Ջեյմսին ժպտաց։ Նա գիտեր, որ նրանք ինչ-որ յուրահատուկ բան էին գտել։ Եվ նա չէր համբերում՝ ավելին իմանալու համար:
Նկարները՝ Բեթանի Սթենկլիֆի