Gikan sa YA Matag Semana
Ang Relief Society Murag Dili ba Pamilyar? Adunay Lingkoranan alang Nimo Didto
Ang pagbalhin ngadto sa Relief Society murag makahahadlok, apan ang pag-apil sa panag-igsoonay sa kababayen-an nga nagtuman sa pakigsaad nagtugot sa Manluluwas nga magtrabaho pinaagi nimo ug maghatag nimo og kahupayan.
Ang unang higayon nga misulod ko sa akong bag-ong Relief Society, gusto kong mobalik sa agi ug modagan! Wala koy kaila. Wala koy nakita nga kaedad nako. Ug sa pagkatinuod wala ko mobati nga nahisakop.
Pipila lamang ka bulan ang milabay, anaa ko sa ward sa minyo nga mga estudyante didto sa Hawaii, USA, uban sa akong bana, si Johnny, diin kadaghanan namo bag-ong naminyo, nagpadayon sa pag-eskwela, ug naghunahuna mahitungod sa pagsugod og mga pamilya. Sa wala pa kana, anaa ko ka YSA nga ward sa mga estudyante nga murag usa ka ekstensiyon sa Young Women. Kaming tanan dili minyo, mga estudyante nga walay anak, mao nga sayon ra kaayo nga makigsuod, makighigala, ug moserbisyo.
Apan kanang panahon sa kaharuhay ug panagsuod wala molungtad.
Unsa ang Kahulogan sa Relief Society
Human sa paggradwar, si Johnny ug ako mibalik sa among pinuy-anan ug misugod sa pagtambong sa ward sa pamilya. Ug—ang Relief Society murag makakurat! Sa kalit lang gilibotan ko sa mga sister nga nag-edad og 18 ngadto sa 98: dili minyo, minyo, nadiborsyo, biyuda; ang uban may mga anak, ang uban wala; ang uban nagtrabaho, nag-eskwela, nag-atiman sa mga bata, o mi-retire na, ug tanan tali niana.
Dili ko segurado kon asa ko mohaom.
Pipila ka semana, nakadawat ko og buluhaton sa pagpangalagad, ug wala ko mobati nga ako adunay daghang komon sa mga sister nga ako gihangyo sa pagserbisyo o ikauban sa pagserbisyo.
Sa gihapon, naningkamot ko sa pag-adto. Sa sinugdanan magpadala ko nila og mubo nga mga text o pipila ka chat sa gi-post sa simbahan, kasagaran aron lang makaingon nga mikontak ko nila. Apan ang akong kompanyon sa pagpangalagad matinud-anon ug buotan. Usa ka adlaw, misugyot siya nga among dad-on ang matag usa sa among mga sister alang sa ice cream. Nagpanagana ko. Ako usa ka tawo nga ganahan mag-inusara ug maghilom ra kon kauban sa mga tawo nga dili nako kaila. Apan ganahan ko og ice cream, mao nga miuyon ko.
Nianang tapos sa semana, ang akong van naguba. Ang gasto sa pagpaayo mas dako pa kaysa kantidad sa van. Panahon na aron mopalit og bag-ong sakyanan. Si Johnny ug ako nagtigom ug nangandam, apan murag dili gihapon igo. Mao nga, human sa 10 ka oras nga trabaho sa adlaw ug kapoy nga gabii sa pagtesting og drayb sa mga sakyanan, murag dili ko ganahan makigkita ni bisan kinsa, bisan alang sa ice cream.
Apan miadto gihapon ko, naulahi ug gikapoy.
Sa akong kasurprisa, ang mga sister naghinamhinam nga makakita nako. Wala damha nag-istoryahanay kami sulod sa pipila ka oras. Dili ko makasabot sa ilang mga istorya bahin sa pagbansay sa gagmayng mga bata, apan akong naamgohan nga mas daghan diay kami og komon kaysa akong gihunahuna. Usa ka sister adunay problema sa sakyanan, ug nagkaistoryahanay bahin sa kasagmuyo.
Kana nga gabii dili lang mahitungod sa pagpangalagad. Kini mipakita nako sa unsay kahulogan sa Relief Society: usa ka espirituwal nga komunidad diin ang mga babaye sa pakigsaad nga nagbayaw, naglig-on, ug naghigugma sa usag usa isip mga disipulo ni Kristo.
Ang kanhi Kinatibuk-ang Presidente sa Relief Society nga si Julie B. Beck mihulagway nga ang Ginoo naglantaw nga mas labaw pa kaysa Dominggo nga miting: “Katuyoan Niya sa Relief Society sa pagtabang sa paglig-on sa Iyang katawhan … [ug] sa pag-abin sa Iyang anak nga mga babaye ngadto sa Iyang buhat.”
Panag-igsoonay sa Kababayen-an alang sa Tanang Panahon
Ang Relief Society wala magsapayan sa kahimtang sa kaminyoon, edad, o pagkainahan. Kini usa ka balaanon nga organisasyon alang sa tanang hamtong nga mga babaye: mga estudyante, mga mama, dili minyo nga mga sister, mipauli nga mga misyonaryo, nagtrabaho, tanan nagkahiusa pinaagi sa atong mga pakigsaad ug pagkadisipulo.
Kana nga panaghiusa ug panag-igsoonay sa kababayen-an gikinahanglan gayod. Si Sister J. Annette Dennis, Unang Magtatambag sa Kinatibuk-ang Kapangulohan sa Relief Society, mitudlo: “Samtang kita mogawas ug tiunay nga mogakos sa uban ug mopabati kanila sa atong gugma, nan sila sa kasagaran magsugod usab sa pagbati sa gugma sa Manluluwas.”
Mao kana ang matanyag sa Relief Society: usa ka komunidad sa kababayen-an nga nagtuman sa pakigsaad nga naningkamot sa pagtan-aw ug pagserbisyo sa usag usa sa paagi nga maoy buhaton sa Manluluwas.
Isip usa ka young adult, bag-o man ka nga nauli gikan sa misyon, bag-ong naminyo, naghunahuna bahin sa pagkahamtong, o nangita pa gihapon sa imong dapit, ang Relief Society alang gayod kanimo. Adunay lingkoranan alang nimo didto. Ug usahay, kinahanglan lang nga moadto—gikapoy, dili segurado, o gani medyo nagpanagana—aron ablihan ang pultahan aron ang Manluluwas makatrabaho pinaagi nimo ug aron mopalig-on og matahom nga koneksiyon ngadto sa imong mga sister.
Kon wala pa nimo kini mahimo, moduol ngadto sa usa sa imong Relief Society nga mga sister karon nga semana. Ang imong ginagmay nga mga buhat sa pagtuo tingali mao gayod ang modala sa laing tawo, ug sa imong kaugalingon, nga mas mapaduol ngadto sa kahupayan sa Manluluwas.