1 D’Aart a Weis, wéi d’Jünger, déi Eelste vun der Kierch genannt goufen, Priister an Instructeure veruerdent hunn—

2 Nodeems si am Numm vum Christus zum Papp gebiet haten, hunn si hinnen d’Hänn opgeluecht a gesprach:

3 Am Numm vum Jesus Christus veruerdnen ech dech zum Priister (oder wann et een Instructeur sollt sinn: veruerdnen ech dech zum Instructeur), datt s du Ëmkéiert priedege géifs, och Verzeiung vun de Sënden duerch de Jesus Christus fir déijéineg, déi am Glawen u säin Numm bis un d’Enn aushalen. Amen.

4 An op dës Aart a Weis hunn si Priister an Instructeuren veruerdent no den Talenter an de Beruffungen, déi Gott de Mënsche ginn huet; a si hunn si duerch d’Muecht vum Hellege Geescht, deen an hinne war, veruerdent.