1 Elo schreiwen ech, de Moroni, e bëssen, wéi et mir gutt schéngt; an ech schreiwe fir meng Bridder, d’Lamaniten; an ech wëll, datt si wëssen, datt méi wéi véierhonnertzwanzeg Joer vergaange sinn, zënter d’Zeeche vum Komme vum Christus gi gouf.

2 An ech versigelen dës Opzeechnungen, nodeems ech e puer Wierder als Ermanung zu iech geschwat hunn.

3 Kuckt, ech géif iech opfuerderen, datt wann dir dës Saache liest, souwäit et no der Weisheet vu Gott ass, se ze liesen, datt dir iech drun erënnert, wéi baarmhäerzeg den Här zu de Mënschekanner war, vun der Schëpfung vum Adam bis zu där Zäit, wou dir dës Saache kritt, an datt dir an ären Häerzer doriwwer nodenkt.

4 An ech wëll iech opfuerderen: Wann dir dëst hei empfänkt, sou frot Gott, den Éiwege Papp, am Numm vum Christus, op et wouer ass; a wann dir mat éierlechem Häerz, mat wierklechem Virsaz frot a Glawen u Christus hutt, wäert hien iech duerch d’Muecht vum Hellege Geescht manifestéieren, datt et wouer ass.

5 An duerch d’Muecht vum Hellege Geescht kënnt dir vun allem wëssen, ob et wouer ass.

6 A wann iergendeppes gutt ass, sou ass et gerecht a wouer; dofir ignoréiert dat, wat gutt ass, de Christus net, mee bestätegt, datt et wouer ass.

7 An duerch d’Muecht vum Hellege Geescht kënnt dir wëssen, datt hien ass; dofir wëll ech iech opfuerderen, d’Muecht Gottes net ze verleegnen; well hie wierkt duerch Muecht nom Glawe vun de Mënschekanner, haut a muer a fir ëmmer gläich.

8 A weider fuerderen ech iech op, meng Bridder, d’Gabe Gottes net ze verleegnen, well hirer sinn et der vill; a se komme vum selwechte Gott. An dës Kaddoe ginn op verschidde Weis ugewannt; mee et ass deselwechte Gott, deen alles an allem bewierkt; se wäerten duerch d’Ukënnegung vum Geescht Gottes un d’Mënsche ginn, fir hinnen ze nëtzen.

9 Well kuckt, deem engen ass et duerch de Geescht Gottes ginn, d’Wuert vun der Weisheet ze enseignéieren,

10 engem aneren, duerch deselwechte Geescht d’Wuert vum Wëssen ze enseignéieren,

11 an engem aneren immens grousse Glawen, an engem aneren duerch deselwechte Geescht d’Gab vum Hellege Geescht,

12 an erëm engem aneren, mächteg Wonner ze wierken,

13 an erëm engem aneren, a Bezuch op alles ze prophezeien,

14 an erëm engem aneren, Engelen a Geeschter, déi déngen, ze gesinn,

15 an erëm engem aneren all Aarte vun Zongeried,

16 an erëm engem aneren d’Iwwersetzung vu Sproochen a verschidden Aarte vun Zongeried.

17 An all dës Gabe kommen duerch de Geescht vum Christus; a se komme bei jiddwer Mënsch eenzel, sou wéi hien et wëll.

18 An ech wëll iech opfuerderen, meng léif Bridder, dorunner ze denken, datt jiddwer gudd Gab vum Christus kënnt.

19 An ech wëll iech opfuerderen, meng léif Bridder, dorunner ze denken, datt hien deselwechten ass gëschter, haut a fir ëmmer an datt all dës Gaben, vun deenen ech geschwat hunn an déi geeschteg sinn, nimools ofgeschaaft wäerte sinn, jo, soulaang d’Welt steet, ausser no der Ongleewegt vun de Mënschekanner.

20 Dofir muss et Glawe ginn; a wann et Glawe muss ginn, da muss et och Hoffnung ginn; a wann et Hoffnung muss ginn, da muss et och Nächsteléift ginn.

21 A wann dir keng Nächsteléift hutt, kënnt dir op kee Fall am Räich Gottes erléist ginn; dir kënnt och net am Räich Gottes erléist ginn, wann dir kee Glawen hutt; och kënnt dir et net, wann dir keng Hoffnung hutt.

22 A wann dir keng Hoffnung hutt, da misst dir iech noutwennegerweis an Hoffnungslosegkeet befannen, an Hoffnungslosegkeet kënnt vun Ongerechtegkeeten.

23 An de Christus huet wierklech zu eise Pappe gesot: Wann dir feste Glawen hutt, kënnt dir alles vollbréngen, wat mir gutt erschéngt.

24 An elo schwätzen ech zu allen Enner vun der Äerd—wann den Dag kënnt, wou d’Muecht an d’Gab vu Gott aus ärer Mëtt ewechgeholl ginn, sou wäert et wéinst der Ongleewegt sinn.

25 A Wéi de Mënschekanner, wann dëst de Fall ass; well et wäert da keen do sinn, deen ënnert iech Guddes mécht, och net een. Well wann een ënnert iech wier, dee Guddes mécht, sou géif hien et duerch d’Muecht an d’Gab vu Gott bewierken.

26 A Wéi deenen, déi dëst ewech maachen a stierwe well si stierwen an hire Sënden, a si kënnen net am Räich Gottes erléist ginn; an ech soen dat no de Wierder vum Christus, an ech léien net.

27 An ech fuerderen iech op, dorunner ze denken; well d’Zäit kënnt schnell, wou dir wësse wäert, datt ech net léien, well dir wäert mech virum Geriicht Gottes gesinn; an den Här Gott wäert zu iech schwätzen: Hunn ech iech net meng Wierder verkënnegt, déi vun dësem Mann niddergeschriwwe ginn si wéi vun engem, dee vun den Doudegen hier jäizt, jo, wéi vun engem, deen aus dem Stëbs schwätzt?

28 Ech verkënnegen iech, fir datt sech d’Prophezeiungen erfëllen. A kuckt, se wäerten aus dem Mond vun engem éiwege Gott ervirgoen, a säi Wuert wäert vu Generatioun zu Generatioun weider zischen.

29 A Gott wäert iech weisen, datt dat, wat ech geschriwwen hunn, wouer ass.

30 A weider wëll ech iech opfuerderen, zu Christus ze kommen an all gudd Gab festzehalen, mee déi béis Gab an dat, wat onreng ass, net unzeréieren.

31 An erwäch an erhief dech aus dem Stëbs, O Jerusalem; jo, a kleet dech an deng schéi Kleeder, O Duechter vun Zion; a maach deng Péil staark a vergréisser deng Grenze fir ëmmer, fir datt s du net méi beschummt gëss, fir datt deng Allianze vum Éiwege Papp, déi hie fir dech gemaach huet, O Haus vun Israel, sech erfëllen.

32 Jo, kommt zum Christus, a gitt an him vollkommen, a verzicht op alles, wat net gëttlech ass, an hutt Gott gäre mat aller Muecht, ganzem Sënn an aller Kraaft, dann ass seng Gnod genuch fir iech, fir datt dir duerch seng Gnod a Christus vollkomme wiert; a wann dir duerch d’Gnod Gottes a Christus vollkomme sidd, kënnt dir d’Muecht Gottes op kee Fall verleegnen.

33 An nach eng Kéier, wann dir duerch d’Gnod vu Gott perfekt a Christus sidd, a seng Muecht net verleegent, da sidd dir a Christus gehellegt duerch d’Gnod vu Gott, duerch d’Vergéisse vum Blutt vum Christus, dat an der Allianz vum Papp ass zur Verzeiung vun äre Sënden, fir datt dir helleg gitt, ouni Fleck.

34 An elo soen ech iech alleguerten Äddi. Ech gi gläich hin, am Paradäis Gottes ze rouen, bis mäi Geescht a Leif erëm vereenegt wäerte sinn an ech am Triumph duerch d’Loft higefouert ginn, fir iech virum angeneeme Geriicht vum grousse Jehova ze treffen, dem Éiwege Riichter vun de Liewegen an den Doudegen. Amen.