2. Kapitel
De Jesus huet den zwielef nephitesche Jünger d’Muecht ginn, d’Gab vum Hellege Geescht ze vermëttelen. Ongeféier 401–421 n. Chr.
1 D’Wierder vum Christus, déi hien zu senge Jünger gesprach huet, den Zwielef, déi hien ernimmt hat, wéi hien hinnen d’Hänn opgeluecht huet:
2 Hien huet si beim Numm genannt a gesprach: Dir sollt de Papp a mengem Numm uruffen a mächtegem Gebiet; an nodeems dir dëst gemaach hutt, wäert dir Muecht hunn, all deenen, deenen dir d’Hänn opleet, den Hellege Geescht ze spenden; an a mengem Numm sollt dir e spenden, well esou maachen et meng Apostelen.
3 De Christus awer huet hinnen dës Wierder zur Zäit vu sengem éischten Erschénge gesot; an d’Leit hunn et net héieren, mee d’Jünger hunn et héieren; an op alleguerten, deenen si d’Hänn opgeluecht hunn, ass den Hellege Geescht gefall.