„Eilíft hjónaband og fjölskyldur,“ Sögur úr Kenningu og sáttmálum (2024)
„Eilíft hjónaband og fjölskyldur,“ Sögur úr Kenningu og sáttmálum
1843–1846
Eilíft hjónaband og fjölskyldur
Innsigluð með krafti Jesú Krists
Þegar Emma og Joseph giftust, trúðu þau því að hjónabandið myndi enda við dauða þeirra. Þannig voru öll hjónabönd. Drottinn sagði þá við Joseph að hjónaband og fjölskyldur gætu varað að eilífu.
Heilagir, 1:413
Drottinn fræddi Joseph um eilíft hjónaband. Með krafti prestdæmisins, geta karl og kona gert sáttmála við Drottin. Ef þau halda sáttmála sinn, lofar Drottinn að hjónaband þeirra verði varanlegt. Það er kallað að vera innsigluð. Brátt voru Joseph og Emma innsigluð um eilífð.
Kenning og sáttmálar 132:7, 19–24; Heilagir, 1:413, 432–33, 481–82, 492, 502–3
Joseph lærði líka að þegar karl og kona eru innsigluð, yrðu börn þeirra innsigluð þeim. Fjölskylda þeirra gæti varað að eilífu, vegna krafts Jesú Krists. Þegar Joseph sagði hinum heilögu frá þessari blessun, urðu þeir afar glaðir! Þau gátu ekki beðið eftir að innsiglast saman.
Kenning og sáttmálar 131:2; 132:6–7; Heilagir, 1:492–93, 580
Drottinn kenndi síðar að innsiglanir ættu að fara fram í musterinu. Hinir heilögu lögðu hart að sér við að ljúka við musterið í Nauvoo, svo að hægt væri að innsigla þau saman. Þegar musterið var tilbúið voru margar fjölskyldur innsiglaðar. Þau voru jafnvel innsigluð fjölskyldumeðlimum sem höfðu látist. Þau voru þakklát fyrir þessa blessun!
Heilagir, 1:579–80