Sögur úr ritningunum
Sidney og Phebe Rigdon


„Sidney og Phebe Rigdon,“ Sögur úr Kenningu og sáttmálum (2024)

„Sidney og Phebe Rigdon,“ Sögur úr Kenningu og sáttmálum

Október – nóvember 1830

Sidney og Phebe Rigdon

Breyta lífi sínu til að meðtaka fagnaðarerindið

Parley Pratt leggur til við félaga sína að þeir heimsæki vin sinn, Sidney.

Parley Pratt og fleiri ætluðu að miðla frumbyggjum Ameríku fagnaðarerindinu. Á leiðinni langaði Parley að koma við og heimsækja vin sinn, Sidney Rigdon. Sidney var prédikari sem hafði kennt Parley um Jesú Krist í Biblíunni. Parley vildi nú kenna Sidney um Jesú í Mormónsbók.

Kenning og sáttmálar 32; Heilagir, 1:99

Parley miðlar Sidney Rigdon Mormónsbók.

Parley sagði Sidney frá Mormónsbók og bauð honum að lesa hana. Sidney var ekki viss, en vegna þess að Parley var vinur hans, lofaði hann að gera það.

Heilagir, 1:100

Sidney les Mormónsbók og miðlar henni eiginkonu sinni.

Þegar Sidney las Mormónsbók, vissi hann að hún var frá Guði. Hann sagði eiginkonu sinni, Phebe, frá tilfinningum sínum.

Heilagir, 1:101

Sidney talar við fjölskyldu sína.

En Sidney var ekki viss hvað hann ætti að gera næst. Ef hann skírðist, myndi hann missa starfið sitt sem prédikari í kirkju sinni. Hvernig gæti hann annast Phebe og börnin þeirra sex? Hvernig myndi fólkinu í kirkjunni hans líða? Hann bað til himnesks föður um hjálp og fann friðsæla tilfinningu.

Heilagir, 1:101; Kenning og sáttmálar 19:23

Phebe Rigdon segir Sidney að hún sé fús til að ganga í kirkjuna.

Sidney spurði Phebe hvort hún væri fús til að gefa þægilegt líf þeirra upp á bátinn og ganga í þessa nýju kirkju með sér. „Það er þrá mín að gera vilja Guðs,“ sagði hún, „komi það sem koma má.“ Þau ákváðu að láta skírast.

Heilagir, 1:101

Sidney hittir Joseph Smith.

Seinna hitti Sidney spámanninn Joseph Smith. Drottinn flutti Sidney skilaboð í gegnum Joseph. Hann sagðist hafa séð allt það góða sem Sidney hefði gert og heyrt bænir hans. Drottinn sagði Sidney að hann hefði mikið verk fyrir hann að vinna. Sidney myndi gera mikla hluti.

Kenning og sáttmálar 35:3–4