Ang Kadaogan sa Atong Minahal nga Manluluwas

Sa akong calling isip usa ka Apostol, magsige ko og biyahe ug adunay kahigayonan nga mahimamat ang kabataan, kabatan-onan, ug mga hamtong sa hapit sa tibuok kalibotan. Adunay mga gutlo sa dakong kamaya sa kinabuhi, apan ang usa ka butang nga nakita sa akong kaugalingong mga mata ug gibati sa kahiladman sa akong kasingkasing mao agi og dugang sa kalipay ug kamaya, ang kinabuhi naghambin og mga gutlo sa kasakit ug pag-antos.

Dili gyod nako makalimtan nga naglingkod tupad sa upat ka bata kansang mga ginikanan mapintas nga gipatay sa usa ka kawatan didto sa ilang kaugalingong panimalay samtang ang mga bata natulog, o nakahimamat og usa ka babaye nga giabusohan samtang bata pa sa usa ka gisaligan nga paryente, o naglingkod sa higdaanan tupad sa batan-ong babaye nga nakabaton og kadaot sa utok human nga nahulog sa bisikleta ug hapit na mamatay, o naminaw sa mga pagbakho sa usa ka babaye kansang bana miluib kaniya ug sa iyang mga pakigsaad sa templo sa makalilisang nga paagi sulod sa daghang katuigan.

Akong gibati ang kasakit sa usa ka magtiayon kansang hamtong nga anak wala na motuo sa mga kamatuoran sa ebanghelyo ug nagtinguha sa pagpahuyang sa pagtuo sa uban diha sa pamilya. Nakabisita ko sa masulub-on nga mga ginikanan ug mga higala sa usa ka batan-ong lalaki nga puno sa pangandoy nga mihunos sa iyang kaugalingong kinabuhi. Akong gibati ang diosnong kasubo niadtong nakasala ug gusto gayod nga maghinulsol ug ang kasagmuyo niadtong naapektohan sa sala.

Nakita nako ang makapaguol nga sakit sa pangisip alang sa tawo nga nag-antos ug alang niadtong hilom nga nag-antos samtang nagtan-aw sila uban sa gamayng abilidad sa pagtabang. Akong nakita ang labihan ka dako nga personal nga kadaot tungod sa natural nga mga katalagman, mga baha, mga bagyo, sunog, ug mga linog. Akong nasaksihan ang kagubot sa mga nasod gikan sa politikanhon nga mga panag-away, mga gubat, ug pagkalaglag, ug ang pag-antos nga miabot sa dihang ang wala damha gipahamtang niadtong mga inosente ug nagtinguha sa pagbuhat sa unsay matarong.

Healing Hands [Moayo nga mga Kamot], ni Kolby Larsen, dili mahimong pakopyahan

Ang Manluluwas Motabang Nato

Sa paghisgot bahin sa Pag-ula ni Jesukristo, si Presidente James E. Faust (1920–2007), Ikaduhang Magtatambag sa Unang Kapangulohan, miingon: “Ang nasakitan kinahanglan mobuhat sa unsa ang ilang mahimo aron makalahutay sa ilang mga pagsulay, ug ang Manluluwas ‘motabang sa [iyang] mga katawhan sumala sa ilang mga kahuyang’ [Alma 7:12]. Siya motabang kanato sa pagpas-an sa atong mga alantoson. Ang ubang mga samad sakit kaayo ug lawom nga kini dili maayo kon wala ang tabang gikan sa mas taas nga gahom ug paglaom alang sa usa ka hingpit nga hustisya ug pagpahiuli sa sunod nga kinabuhi. … Nakasabot Siya sa atong kasakit ug molakaw uban kanato bisan pa sa atong labing mangitngit nga mga takna.”

Mibati ko nga nag-anam ka duol ngadto sa gugma sa Manluluwas ug sa walay kataposan gayod nga mga panalangin nga gisaad kanato pinaagi sa Pag-ula ni Jesukristo. Kita wala Niya panalipdi gikan sa lisod nga mga kasinatian sa kinabuhi nga nagdala og dili masukod nga kasakit, apan kita Iyang gipanalipdan gikan sa walay kataposang pag-antos ug pagkahimulag gikan sa atong Langitnong Amahan ug nagtugot nato, pinaagi sa Iyang hilabihan ka dako nga pag-antos, nga makabaton sa posibilidad sa hingpit nga kamaya ug mahangtorong kalipay diha sa presensya sa Dios.

Si Presidente Dallin H. Oaks mipahinumdom nato: “Labing seguro, ang labing lig-on nga mortal nga tabang sa Dios mao ang Iyang paghatag og usa ka Manluluwas, si Jesukristo, kinsa mag-antos aron mobayad sa kantidad sa sala ug mohatag og kapasayloan alang sa gihinulsolang mga sala. Kana nga maluluy-on ug mahimayaong Pag-ula nagpasabot kon nganong ang pagtuo diha ni Ginoong Jesukristo mao ang unang baroganan sa ebanghleyo. Ang Iyang Pag-ula ‘mopahitabo sa pagkabanhaw sa mga patay‘ (Alma 42:23) ug kini ‘motubos sa mga sala sa kalibotan‘ (Alma 34:8), nga [mag]papas sa atong tanan nga nahinulsolan nga mga sala ug naghatag sa atong Manluluwas og gahom sa pagtabang kanato sa atong mortal nga mga kahuyang.”

Detalye gikan sa Prayer at Gethsemane [Pag-ampo diha sa Getsemani], ni Del Parson, mahimong kopyahon alang sa paggamit sa Simbahan lamang

Mahinungdanong Panghitabo sa Kahangtoran

Kon maghunahuna ko sa pag-antos nga personal nakong nakita, nga hilabihan gayod ka gamay kon itandi ngadto sa tanang nakapuyo o mopuyo dinhi sa yuta, dili nako, sa bisan unsa nga pulong, mahulagway ang mga pagbati sa akong kasingkasing sa unsay anaa sa kasingkasing ug hunahuna ug sa lawas ug kalag sa Manluluwas diha sa Iyang sagradong mga gutlo sa hilabihan ka grabe nga pag-antos alang sa mga sala ug kasakit sa tanang katawhan.

Ang mahinungdanong panghitabo sa tanang kahangtoran nagsugod sa dihang si Jesus miadto “sa usa ka dapit nga ginganlag Getsemani” (Mateo 26:36) sa Bungtod sa mga Oliba sa gawas sa siyudad sa Jerusalem. Miingon Siya ngadto sa Iyang mga disipulo, “Hilabihan ang akong kasubo nga halos ikamatay ko” (Mateo 26:38).

Siya nag-ampo, nga nag-ingon, “Amahan ko, kon mahimo kuhaa kanako kining kupa sa pag-antos! Apan dili ang akong pagbuot maoy matuman kondili ang imo” (Mateo 26:39). Mibalik Siya ngadto sa Iyang mga disipulo, nakita nga sila nangatulog, mibiya Siya pag-usab, ug nag-ampo sa ikaduhang higayon. “Amahan ko, kon imo gayong ipainom kanako kining kupa sa pag-antos, matuman ang imong pagbuot. … Ug [Siya] nag-ampo sa ikatulong higayon sa samang mga pulong” (Mateo 26:42, 44).

Si Jesus miinom sa mapait nga kupa ug miantos nga dili matugkad sa atong mortal nga panabot didto sa tanaman ug didto sa krus. Walay sala, Iyang gipas-an ang atong mga sala, nga kon kita moduol ngadto Kaniya ug maghinulsol, ang atong mga sala ug mga palas-anon kuhaon gikan kanato (tan-awa sa 2 Mga Taga-Corinto 5:21).

Ang pag-antos, kamatayon, ug maulaong sakripisyo ni Jesus dugay nang gipaabot. Namulong 700 ka tuig sa wala pa matawo si Jesus, si Isaias nanagna nga “siyay gidakdakan sa Ginoo sa tanan tang kasal-anan” (Isaias 53:6). Si Jesus namulong bahin sa pagtugyan sa Iyang kinabuhi isip “lukat” (Mateo 20:28; tan-awa usab sa 1 Timoteo 2:6) “aron sa pagpasaylo sa mga sala” (Mateo 26:28) sa tanan nga motuo Kaniya ug maghinulsol sa ilang mga sala. Si Pedro mihulagway kon sa unsang paagi nga Siya “namatay tungod sa [atong] mga sala” (1 Peter 3:18), nga pinaagi sa Iyang mga samad nangaayo kita (tan-awa sa 1 Pedro 2:24). Siya mihimo sa butang nga walay laing makahimo aron kita makabalik ngadto sa presensya sa atong Amahan. Siya “napangos tungod sa atong pagkadaotan” (Isaias 53:5).

Human sa pag-antos didto sa Getsemani, ang Iyang paghingutas nagpadayon—ang pagluib sa usa ka tawo kinsa naglakaw uban Kaniya, ang pagbiaybiay atubangan sa dili makiangayon nga mga magmamando, ang kasakit sa Iyang lawas nga gikastigo, ang korona sa mga tunok nga giduot nganha sa Iyang ulo sa mapintas ug walay kaluoy nga mga sundalo (tan-awa sa Juan 18:2–3, 12–14; Marcos 15:15–20), ug ang bug-at nga kahoy nga gituklod ngadto sa nasamad nga unod sa Iyang likod samtang naglakaw Siya paingon sa Golgota (tan-awa sa Juan 19:16–17).

Didto sa krus, ang hilabihan nga paghingutas nga gibati didto sa Getsemani mibalik uban sa hilabihan nga kasakit nga walay tawo nga makalahutay. Si Jesukristo, ang Anak sa Dios, ang nag-inusarang miantos sa balaanong sugo sa Iyang Amahan sa pagtugyan sa Iyang kinabuhi. Ang mga sundalo ug mga magmamando dili makakuha niini gikan Kaniya (tan-awa sa Juan 10:18). Sa balaanong pagtahod ug kamapaubsanon, si Jesus miduko sa Iyang ulo ug miingon, “Natapos na” (Juan 19:30).

Ang kataposang gutlo sa Iyang mortal nga kinabuhi nahuman na. Walay pulong nga makahulagway sa labihan ka mahinungdanon sa Iyang bililhong gasa. Walay lain gayod nga makahimo niini. Si Jesukristo nag-antos “sa makausa lamang alang sa tanan” (Mga Hebreo 10:10).

Kay nahuman na ang Iyang balaanon nga misyon, Siya na karon ang labing una sa tibuok kasaysayan sa katawhan nga mibangon gikan sa lubnganan ngadto sa pagka-imortal (tan-awa sa 1 Mga Taga-Corinto 15:21–23).

Ngadto sa mga babaye didto sa lubnganan, ang mga anghel miingon:

“Nganong gipangita man ninyo ang buhi diha sa mga patay?

“Wala na siya dinhi! Nabanhaw siya!” (Lucas 24:5–6).

Ngadto sa Iyang mga Apostol, Siya miingon, “Tan-awa ninyo ang akong mga kamot ug mga tiil. Ako gayod kini!” (Lucas 24:39). Unya, “sa usa ka higayon, nagpakita siya ngadto sa kapin sa 500” (1 Mga Taga-Corinto 15:6). Ang mga saksi nakakita sa nabanhaw nga Manluluwas. Siya dili patay. Nabuhi Siya.

Si Jesukristo mibugto sa mga kadena ug mga gapos sa walay kataposang pagkaulipon sa kamatayon alang sa matag tawo nga nakapuyo o mopuyo dinhi sa yuta (tan-awa sa 1 Mga Taga-Corinto 15:22). Iyang gibuntog ang atong hilabihan ka dako nga kaaway; ang kaaway nga kamatayon nabuntog sa kahangtoran.

Si Presidente Russell M. Nelson (1924–2025) miingon: “Gidala ni Jesukristo diha sa Iyang Kaugalingon ang inyong mga sala, inyong mga kasakit, inyong mga kaguol, ug inyong mga kahuyang. Dili kinahanglan nga kamo mag-inusara sa pagpas-an niini! Siya mopasaylo kaninyo kon kamo maghinulsol. Siya mopanalangin kaninyo sa unsay inyong gikinahanglan. Siya moayo sa inyong nasamdan nga kalag. Samtang isangon ninyo ang inyong kaugalingon ngadto Kaniya, ang inyong mga palas-anon mobati nga mas mogaan. Kon kamo mohimo ug motuman sa mga pakigsaad sa pagsunod ni Jesukristo, inyong makita nga ang masakit nga mga gutlo sa inyong kinabuhi temporaryo lang. Ang inyong mga kasakit “buntogon pinaagi sa kamaya kang Kristo’ [Alma 31:38]”

Isip usa sa Iyang gi-orden nga Apostoles, akong nasinati ang espirituwal ug personal nga mga gutlo nga nagdala kanako og segurado ug tinuoray nga pagsaksi nga Siya buhi. Niining panahon sa Pasko sa Pagkabanhaw, hinaot nga kini nga mga pulong sa hinay-hinay masilsil sa atong mga hunahuna ug mga kasingkasing: “Ginoo, di ko kalimtan, Nimo gipakamatyan,” samtang kita magmaya sa pagkanta: