Wanafunzi wakiwa Njiani kwenda Emau: Safari ya Ufunuo na Utambuzi

Na Shaun Stahle

Majarida ya Kanisa

Sawa na kile wanafunzi hawa walipitia, mioyo yetu inaweza kuchomwa ndani yetu kama ushahidi wa Upatanisho na Ufufuko wa Mwokozi.

wanafunzi wakizungumza, pamoja na Yesu akitembea huko nyuma

Siku ya Jumapili, alasiri ya Ufufuko, wanafunzi wawili walikuwa wakitembea maili nane (km 13) kutoka Yerusalemu hadi Emau. Ilikuwa ni siku ya kihisia—siku chache za kihisia.

Mioyo yao ilikuwa mizito. Akili zao zilisisimka kwa mshangao na huzuni. Walizungumza juu ya Yesu wa Nazareti—kifo Chake, uvumi wa kufufuka Kwake, na kutokuwa na uhakika wa maumivu ya maana yake yote.

Walipokuwa wakitembea, mgeni aliingilia pole pole katika mazungumzo yao. Alikuwa ni Yesu, ingawa hawakumtambua Yeye. Macho yao yalikuwa yamefunikwa na uelewa wao ulikuwa umefunikwa. Mgeni akawauliza, “Ni maneno gani haya mnayosemezana hivi mnapotembea? Wakasimama wamekunja nyuso zao.” (Luka 24:17).

Mmoja wa wanafunzi, Kleopa, alijibu kwa kutoamini kwamba mtu yeyote anaweza kuwa hajui, hivyo kutokana na ufahamu wa matukio ya kushangaza ambayo yalitikisa Yerusalemu mwishoni mwa wiki. “Je! Wewe peke yako u mgeni katika Yerusalemu, hata huyajui yaliyotukia humo siku hizi?”

“Mambo gani?” Yesu aliuliza.

Jibu lao lilikuwa la dhati na la haraka: “Mambo ya Yesu wa Nazareti, aliyekuwa mtu nabii, mwenye uwezo katika kutenda na kunena mbele za Mungu na watu wote;” (Luka 24:18–19). Walisema walikuwa wameamini kwamba Yesu angeikomboa Israeli, lakini ilikuwa siku ya tatu tangu kifo Chake. Na ingawa baadhi ya wanawake waliripoti kutembelewa na malaika wakitangaza Yeye alikuwa hai, Mitume ambao walikuwa wamekwenda kuchunguza hawakuwa wamemwona Yeye.

Kisha Yesu alizungumza—siyo kama mgeni bali kama mwalimu. “Enyi msiofahamu, wenye mioyo mizito ya kuamini yote waliyoyasema manabii!” (Luka 24:25). Yeye aliwaelezea maandiko, kutoka kwa Musa kupitia manabii wote, akifunua mambo yaliyomhusu Yeye mwenyewe. Fikiria kutembea kwa masaa pamoja na Mwana wa Mungu, Bwana wa uzima, kumsikia akitafsiri unabii wa Kimasiya. Huzuni yao ilianza kuondoka, ikibadilishwa na mshangao na msisimko ndani yao.

Kaa pamoja Nasi

Walipokaribia Emau, Yesu alifanya kana kwamba Yeye angekwenda mbali zaidi. Lakini wakamuomba Yeye, “Kaa pamoja nasi, kwa kuwa kumekuchwa, na mchana unakwisha” (Luka 24:29). Alikaa nao, aliketi, na kumega mkate.

Kuhusu kile kilichotokea baada ya hapo, Mzee James E. Talmage (1862–1933) wa Akidi ya Mitume Kumi na Wawili aliandika: “Kunaweza kuwa kulikuwa na kitu katika ari ya baraka, au kwa namna ya kumega na kusambaza mkate, kilichofufua kumbukumbu za siku zilizopita; au, labda, waliona mikono iliyotobolewa; lakini, jambo lolote lililotokea, walimtazama Mgeni wao kwa makusudi, ‘Yakafumbuliwa macho yao, wakamtambua; kisha akatoweka mbele yao’ [Luka 24:31].”

Wakati ule uliofuata, waligeukiana wao kwa wao na wakaambiana, “Je! Mioyo yetu haikuwaka ndani yetu hapo alipokuwa akisema nasi njiani, na kutufunulia maandiko?” (Luka 24:32). Uwakaji huo haukuwa mkanganyiko au hofu—ulikuwa ni utambuzi. “Hisia zilizoelezewa hivi ni ushahidi wa mwisho wa Uana mtakatifu,” alifundisha Mzee Bruce R. McConkie (1915–85) wa Akidi ya Mitume Kumi na Wawili.

Njia Yetu Binafsi ya Kwenda Emau

“Yeye angesema nini kwako kama ungeweza kutembea na kuzungumza Naye?” aliuliza Mzee Patricio M. Giuffra wa Wale Sabini.

Kama wanafunzi, tunaweza kushindwa kutambua kwamba Mwokozi anatembea pamoja nasi, alisema. “Tunaweza tusione jinsi anavyokaa nasi, kutupigania, kufanya kazi pamoja nasi na kulia pamoja nasi.” Vivutio vya maisha—iwe majaribu au ushindi—vinaweza kuficha uwepo Wake.

Kila mmoja wetu hutembea njia yetu wenyewe kwenda Emau. Katika njia hiyo, tunakumbana na ugonjwa, udhaifu, matatizo ya kifedha, au hata kiburi ambacho kinaweza kuja na mafanikio. Bado hatuhitaji kamwe kutembea peke yetu, Mzee Giuffra alisema. “Tunaweza kumwomba Mwokozi kuwa pamoja nasi.”

Tunapojifunza kuhusu Kristo, kutii amri Zake, kusali, kujifunza maandiko, kuwafuata manabii walio hai, na kumwalika Yeye kukaa nasi, tunaanza kutambua ushawishi Wake. Ombi la wanafunzi—“Kaa nasi”—linapaswa kuwa letu wenyewe, Mzee Giuffra alisema. Na inapokuwa hivyo, mioyo yetu, pia, itawaka ndani yetu.