Dochterdag van de ring: een dag vol parels van liefde
Op 27 september 2025 werd in Antwerpen de Dochterdag van de ring Brussel België Noord gehouden, georganiseerd door het ZHV-, jongevrouwen- en jeugdwerkpresidium van de ring, met als presidentes respectievelijk Mieke Boom, Sarah Wrenger en Inge Symynck. Het was een zeer geslaagde activiteit, en daar kunnen de 85 aanwezigen van getuigen.
Wat! Een! Dag! In mijn dagboek teken ik rond deze dag met mijn gouden pen een randje. Een dag waar de liefde als confetti door de lucht dwarrelde, en de Heilige Geest een warm dekentje over ons allemaal heen legde.
Elk moment was een knikje naar de hemel. Onder onze handen ontstonden klei- en glaskunstwerkjes: stille gebeden in kleur en vorm. We ontpopten ons tot een team van detectives in een escape room, waar we giechelend raadsels oplosten om samen de code te kraken. Een lied met woorden die ons hart raakten, liet ons van vreugde trillen en alle zorgen van ons afschudden. Zelfs met een smartphone in de hand werden we discipelen van God. Misschien wat onwennig en giechelig in het begin, maar al snel borrelde de creativiteit op en vlogen we er samen in, als een zwerm vrolijke vlinders. Oudere vrouwen deelden de vreugde van vroeger, terwijl jonge meisjes ontdekten hoe krachtig het is om, geleid door de Geest, samen te werken. Want de Geest waait waar Hij wil, soms zelfs door een smartphonecamera heen.
Wat maakt onze leeftijd uit? We hadden de kalender thuisgelaten en waren allemaal gewoon ‘vandaag’ oud. Of je nu een jeugdwerkkind van 8+ was, een jongevrouw of een ZHV-zuster, we waren simpelweg allemaal ‘dochter van God’. Geliefd. Gewild. Gekend. En of je geloof nu zo groot was als een kathedraal of zo klein als een mosterdzaadje, het kreeg die dag een flinke groeispurt. Overal waar je keek, had de organisatie parels van liefde achtergelaten. Parels als symbolen van de grote waarde die we voor God hebben: de ballonnenboog, de theekopjes bij de high tea, het overheerlijke dessertbuffet, de goodiebags, de glimlach van iemand die je naam onthield… Alles ademde LIEFDE, in grote letters.
We sloten af met een prachtige dienst die in het teken stond van het thema ‘Tempel’. Harten stroomden over en hier en daar biggelde een dankbare traan over een wang. Een traan van pure blijdschap, van verbondenheid, van het diepe besef: wij zijn geliefde dochters van God.
Met een hart dat overstroomde, gingen we naar huis. Dankbaar voor de mensen die deze dag droegen in gebed en arbeid.
En stilletjes bad ik onderweg: Onze geliefde hemelse Vader, laat de warmte van deze dag niet eindigen bij dit afscheid. Laat het vuur dat U in onze harten ontstoken hebt, helder blijven branden. Geef ons de kracht om deze liefde mee naar buiten te nemen en uit te stralen naar elke zuster die we ontmoeten, totdat U ons weer samenbrengt.
Ons hart kijkt nu al uit naar de volgende editie! We kunnen niet wachten je weer te zien, of je voor het eerst te verwelkomen de volgende keer, lieve mededochter van God.