Nicodemus: Christus’ waarheid leren kennen

De eerste keer dat Nicodemus in het evangelieverhaal voorkomt, ontmoet hij Jezus ’s nachts in het geheim. Hij is verbijsterd als de Heiland hem zegt dat ‘als iemand niet opnieuw geboren wordt, hij het Koninkrijk van God niet [kan] zien’ (Johannes 3:3). Nicodemus trekt deze uitspraak in twijfel en vat de lering letterlijk op. Jezus berispt hem vriendelijk en probeert de geestelijke betekenis van zijn woorden en rol als Messias duidelijk te maken. De ontmoeting eindigt zonder bekend te maken of Nicodemus de leringen van de Heiland begrijpt.

Nicodemus weet in zijn hart dat Jezus van onze hemelse Vader kwam (zie Johannes 3:2), maar hij is misschien niet in staat om Jezus’ symbolische boodschap te onderscheiden van wereldse realiteiten en zijn eigen religieuze overtuigingen. Dit perspectief kan het resultaat zijn geweest van een leven lang gereguleerde Joodse tradities volgen.

Hoe vaak zoeken we naar antwoorden van onze hemelse Vader terwijl we vast blijven houden aan onze overtuiging over hoe de wereld zou moeten werken? Hoe vaak zoeken we de Heiland zonder onze gewoonten te willen veranderen of onze status in gevaar te willen brengen?

Nicodemus kon de boodschap van de Heiland die avond niet volledig begrijpen, maar door Hem te ontmoeten, zette hij een stap in de richting van begrip, en dat is van betekenis. ‘We [worden] gezegend voor ons verlangen om goed te doen, terwijl we er daadwerkelijk naar streven het te zijn’, heeft president Jeffrey R. Holland, waarnemend president van het Quorum der Twaalf Apostelen, gezegd.

Hoewel Nicodemus misschien niet alle leringen van Christus volledig begreep, hield hij vast aan de waarheden die hij wel kende. Wanneer de overpriesters en Farizeeën bijeenkomen en de Meester veroordelen, is Nicodemus de enige die voor de Heiland opkomt.

‘Veroordeelt soms onze wet de mens, als zij hem niet eerst hoort en kennis genomen heeft van wat hij doet?’ vraagt Nicodemus. Hij spreekt ook al weet hij dat hij vijandigheid van zijn gelijken riskeert. ‘Bent u soms ook uit Galilea?’ spotten ze. ‘Onderzoek en zie dat in Galilea geen profeet is opgestaan’ (Johannes 7:51–52).

Net als Nicodemus kunnen we tegenstand ondervinden als we pal staan voor waarheden waarvan we weten dat ze juist zijn. Maar het is belangrijk dat we toch standhouden, vooral wat ons getuigenis van Jezus Christus betreft.

Soms zeggen daden meer dan woorden. Na de afschuwelijke kruisiging van Christus helpt Nicodemus met de begrafenis. Hij brengt kostbare mirre en aloë om de gestorven Heiland te eren en maakt zijn lichaam klaar om in het graf te worden gelegd (zie Johannes 19:39–40). In de Schriften wordt Nicodemus na dit punt niet genoemd, en we komen er nooit achter of hij Christus uit volle overtuiging volgt.

Maar als we ons in deze paastijd voorbereiden om Jezus Christus en alles wat Hij voor ons heeft gedaan te vieren, kunnen we Hem met onze eigen offergave benaderen – een gewillig hart en een verslagen geest. We kunnen ons verlangen hernieuwen om te begrijpen wie de Heiland is en achter alles te staan waarvan we weten dat het waar is. Als we dat doen, wordt Pasen een tijd om Christus indachtig te zijn als ‘het pad naar de grootste vreugde en de balsem voor de diepste wanhoop’.