Martín en Estaban leerden mij een les die mijn zending veranderde
Terwijl ik dit schrijf (september 2025), ben ik nog maar een paar weken terug van mijn zending. Ik heb gediend in de Pennsylvania Philadelphia Mission. Aan het begin van mijn zending was ik Engelssprekend, maar na een jaar ben ik overgeplaatst naar een Spaanssprekende zending.
Mijn hele leven heb ik al de wens gehad om op zending te gaan, om anderen te dienen — net zoals Jezus dat deed.
Tijdens mijn zending heb ik geleerd hoe ik al Gods kinderen op hun eigen manier kan dienen. De verschillende talen en culturen hebben me veel geleerd over het plan van zaligheid, en ik ben tot een duidelijke conclusie gekomen: we komen allemaal van dezelfde hemelse Ouders.
Ik wil graag een ervaring delen die mijn beeld van hemelse Vaders liefde en de zegeningen van het evangelie heeft veranderd.
Twee bijzondere vrienden
Toen ik in Camden, New Jersey diende, in de Spaanse wijk, leerden we twee bijzondere vrienden kennen: Martín en Esteban.
Martín kreeg al lessen toen ik in het gebied aankwam en was zelfs al naar de kerk gekomen. Niet lang daarna stelde hij een doopdatum vast. Toch begreep ik zijn diepere verlangen om het evangelie te aanvaarden pas echt een paar weken na zijn doop.
Esteban daarentegen liep op een willekeurige zondag zomaar de kerk binnen. Hij wilde zijn leven veranderen. Hij kwam uit een moeilijke thuissituatie en leefde in armoede, waardoor hij weinig vreugde ervoer. Die eerste zondag gaven we Martín en Esteban samen een les over het Boek van Mormon.
Hoewel Martín toen nog niet gedoopt was, getuigde hij met zoveel kracht dat dat boek zijn leven had veranderd, dat Esteban besloot zich twee weken later te laten dopen.
Een beproeving
Maar zoals vaak gebeurt, kwam er oppositie. Kort na zijn doop belde Esteban ons in tranen. Hij was uit huis gezet door de vrouw met wie hij woonde — omdat hij zich in onze kerk had laten dopen. Ze hield zelfs zijn zoon bij zich en stuurde hem weg.
We kwamen erachter dat hij onder een afdakje vlak bij de kerk sliep — midden in de winter. We waren er kapot van. Ons nieuwste lid van de kerk was dakloos, zonder zoon of werk.
Wereldlijk gezien was dit een van de moeilijkste situaties die ik ooit had meegemaakt.
Wat er daarna gebeurde, was niets minder dan een wonder.
We probeerden elke dag eten voor hem te brengen en hem in de kerk te laten schuilen, zodat hij niet zou bevriezen. Ondanks alles wat hij doormaakte, ging hij die week zelfs meerdere keren met ons mee om zendingswerk te doen. Mijn collega zei tegen hem dat hij gezegend zou worden voor zijn geloof en toewijding. Esteban glimlachte alleen en zei zachtjes: ‘Ik hoop het ook.’
Een onverwachte ingeving
Op zaterdagavond, na een lange en stressvolle week, reden we naar huis toen ik plotseling de ingeving kreeg om nog even bij Martín langs te gaan. De les verliep normaal, tot ik sterk het gevoel kreeg om hem een onverwachte vraag te stellen: of Esteban tijdelijk bij hem mocht intrekken.
Nog voordat ik mijn zin had afgemaakt, zei Martín luid en vastberaden: ‘Ja!’
Hij barstte in tranen uit en vertelde dat hij al een tijdlang had gebeden om iemand te kunnen dienen. Martín had zich eenzaam gevoeld na enkele traumatische ervaringen — ervaringen die hem uiteindelijk ook dichter bij Christus hadden gebracht.
De Heilige Geest vulde de kamer. De liefde die Martín voelde voor zijn vriend was tastbaar. Dit, dacht ik, is wat bedoeld wordt met de pure liefde van Christus. En dit is hoe het moet voelen in het Koninkrijk van onze Heer.
Toen we Esteban naar Martín brachten en samen wat taco’s haalden, voelde het alsof hij als de verloren zoon weer thuiskwam. De emoties waren intens; je kon zien dat ze elkaar nodig hadden.
Vanaf dat moment steunden ze elkaar en groeiden ze samen in het evangelie.
De ultieme les- naar het voorbeeld van de Heiland
Ik weet dat dit allemaal mogelijk werd gemaakt door toewijding en groot geloof in Jezus Christus.
Dienen betekent niet alleen mensen helpen wanneer het jou uitkomt, maar juist wanneer het dat niet doet. Dat zien we in het leven van de pioniers, de profeten, en bovenal in het leven van onze Heiland, Jezus Christus.
Hij is het perfecte voorbeeld van dienstbaarheid en liefde.
Hemelse Vader houdt zoveel van ons dat Hij zijn Zoon naar de aarde stuurde om ons van zonde te verlossen. Door zijn zoenoffer kunnen wij allemaal diezelfde liefde en vrede voelen — in welke omstandigheden dan ook. Dit is de mooiste menselijke ervaring: om het zoenoffer van Jezus Christus zijn werk in ons leven te laten doen.
Dit is mijn getuigenis, in de naam van Jezus Christus, amen.