Եթե Աստված երկրի վրա Եկեղեցի ունենար

Մի օր երկու լիաժամկետ միսիոներներ, որոնք աշխատում էին իմ գյուղում, հուշում ստացան տուն գնալ այլընտրանքային ճանապարհով: Տուն գնալիս նրանք հանդիպեցին մորս։ Նա կանգնեցրեց նրանց և պայմանավորվեց, որ ես հանդիպեմ նրանց հետ: Ես ուրախ չէի դրա համար: Ես չէի ուզում խոսել նրանց հետ։ Ես կարծում էի, որ նրանք կասեն. «Դուք պետք է մեզ լսեք: Դուք պետք է հավատաք այն ամենին, ինչ մենք քեզ ասելու ենք»։

Երբ միսիոներները եկան մեզ հետ հանդիպման, ես նրանց ասացի. «Մի վատնեք ձեր ժամանակը: Ես ունեմ իմ սեփական համոզմունքները: Այն, ինչ դուք անում եք, լավ է, բայց ես կարծում եմ, որ ընտանիքը շատ կարևոր է։ Ես կարծում եմ, որ եկեղեցու ղեկավարները պետք է ամուսնանան: Ես հավատում եմ, որ եկեղեցին պետք է ունենա տասներկու առաքյալ: Ես հավատում եմ, որ Աստված կփրկի Իր այնքան շատ զավակների, որքան կարող է: Եվ ես չեմ կարծում, թե ծխելն ու խմելը ճիշտ է»:

Ես զարմացա, երբ իմացա, որ նրանց ուսմունքները համապատասխանում են իմ համոզմունքներին: Նրանք ինձ տվեցին Մորմոնի Գիրքը և խնդրեցին ինձ աղոթել դրա մասին: Ես զգացի Հոգու ներկայությունը, երբ կարդացի գիրքը, և զգացի, որ Հոգին միսիոներների հետ է: Բայց մտածեցի. «Գուցե ես պարզապես ստեղծում եմ այս դրական զգացմունքները»:

Ես աղոթեցի և երազում պատասխան ստացա։ Երազումս բացեցի Աստվածաշունչը։ Աստվածաշնչի ներսում ներդիրներ կային Աստվածաշնչի տարբեր գրքերով: Վերջին ներդիրի վրա գրված էր «Մորմոն»: Այս ուղերձն ինձ օգնեց հասկանալ, որ Աստվածաշունչը և Մորմոնի Գիրքը պարունակում են նույն ավետարանը (տես Եզեկիել 37․15–19)։

Իմ վկայությունն ավելի ամրապնդվեց Մորմոնի Գիրքը կարդալու և ուսումնասիրելու այլ փորձառությունների միջոցով: Երբ միսիոներներն ինձ հրավիրեցին մկրտվելու, ես ուրախությամբ ընդունեցի հրավերը: Ես մկրտվեցի ուղիղ մեկ տարի անց այն օրից, երբ ընկերուհիս լքեց ինձ: Իմ մկրտությունը մեծ փոփոխություն նշանավորեց իմ կյանքում: Ես մի քանի ընկերների կորցրի, երբ միացա Եկեղեցուն, բայց նորերը գտա այն ճյուղում, ուր հաճախում էի:

Ավետարանն ինձ շատ լույս և երջանկություն բերեց: Ես լցվեցի Հոգով և ուրախությամբ: Ես մտածեցի. «Այն ամենը, ինչից ես նախկինում տառապել եմ, ինձ այստեղ է բերել»:

Աստված օրհնեց ինձ։ Ես ծանոթացա մի լավ կնոջ հետ, և մենք ունենք երեք լավ դուստր։ Նրանցից երկուսը ծառայել են միսիայում՝ օգնելով մյուսներին հասկանալ այն, ինչ ես հասկացա տարիներ առաջ. «Ընտանիքն ամենակարևոր դերն ունի Արարչի ծրագրում՝ Իր զավակների հավերժական ճակատագրի համար», «Մահացածները, որոնք ապաշխարում են, պիտի փրկագնվեն՝ Աստծո տան արարողություններին հնազանդվելու միջոցով» (Վարդապետություն և Ուխտեր 138․58), և Տերը կանչում է առաքյալներին և մարգարեներին մեր օրերում՝ առաջնորդելու Իր Եկեղեցին (տես Եփեսացիս 2․20):