Mibati Ko og Kalinaw sa Akong Kasingkasing

Ni Junya Mizoguchi, Kyoto, Japan

Isip estudyante sa nursing, mibati ko nga wala koy panahon alang sa akong calling sa Simbahan ug sa akong mga pagtuon. Apan akong nakat-onan sa akong pagkabatan-on nga ang pagserbisyo ug kamasulundon sa mga sugo sa Dios mosangpot sa malipayong kinabuhi.

pamilya nga nagkuyog sa pagpanglakaw sa karsada

Sa sayong bahin sa akong pagkahingkod, naghunahuna ko nga ibulag ang akong kaugalingon gikan sa Ang Simbahan ni Jesukristo sa mga Santos sa Ulahing mga Adlaw. Apan sa samang higayon, akong naamgohan nga wala diay ko magsunod sa tanang mga pagtulun-an sa Simbahan. Mihukom ko nga kon akong ibulag ang akong kaugalingon gikan sa Simbahan, gusto kong mobati nga maayo ang akong desisyon.

Mao nga, mihukom ko nga akong sulayan ang pagtuman sa tanan nga gitudlo sa ebanghelyo. Dayon, kon akong bation sa sulod kanako nga ang mga pagtulun-an walay pulos, mobiya ko nga walay pagmahay.

Sa tibuok kong “gahom, hunahuna ug kusog” (Doktrina ug mga Pakigsaad 4:2), gisulayan nako sa pagtuman unsay gitudlo sa Ginoo ug gipanid-an kon unsay resulta. Pinaagi niana nga kasinatian, nahatagan ako og usa ka panahon sa kalipay sa sukod nga ingon og wala pa gayod nako masinati. Pinaagi sa pagpabilin sa Simbahan, mibati ko nga mahimo ra kong magpakabuhi og malipayong kinabuhi, nasayod unsa ang tinuod nga kalipay.

Human niana nga kasinatian, mihukom ko nga moadto og misyon ug mopakigbahin sa kalinaw nga akong gibati sa akong kasingkasing. Bisan pa sa mga pagsulay nga akong atubangon, akong nahibaloan nga kon mag-ampo ko sa Dios, Siya mosuporta kanako, mohatag kanako og paglaom, ug motabang nako sa pagsabot sa hinungdan sa akong mga kalisdanan.

Unsay Kinahanglan Nakong Buhaton?

Human sa akong misyon, samtang nagtuon aron mahimong usa ka nurse, migahin ko og daghang panahon sa matag adlaw sa paghimo og on-the-job traning. Human niana, mohimo ko sa mga homework assignment hangtod sa alas 2:00 o alas 3:00 sa kaadlawon. Dayon matulog ko og gamay sa dili pa mohimo sa daghan na usab nga on-the-job training sa sunod nga adlaw.

Niana nga panahon, nagserbisyo ko isip presidente sa Young Men sa ward. Lisod kaayo alang nako ang pagtuon ug pagtuman sa akong calling sa Simbahan. Nasayod ko nga kon mohunong ko sa akong calling, hinoon, dili ko makatudlo sa mga young men mahitungod sa kaimportante sa pagsubay sa dalan sa Dios o makadawat sa mga panalangin nga Iyang giandam alang kanako.

“Unsay kinahanglan nakong buhaton?” Nangutana ko sa Langitnong Amahan. “Ang akong lawas ug hunahuna gubot, ug sa akong tan-aw wala ko maghimo sa matang sa buluhaton nga Imong gusto nga akong buhaton.”

Human sa akong pag-ampo, nahupay ra ko. Akong gibati nga ang Dios nagsulti kanako, “Kini nga panahon nga imong gigahin sa hilabihang pagpaningkamot importante kanimo. Ang imong puno kaayo nga eskedyul posibleng lisod, apan kon mabuntog nimo kining mga pagsulay karon, ako mogamit kanimo sa pagpanalangin ug sa pagtabang sa daghan pang uban sa umaabot nga adlaw.”

Kini nga tubag naghatag kanako og kaseguroan nga ako adunay katuyoan, nga kon makalahutay ko, makahimo ko og espesyal nga buluhaton sa umaabot.

Mitug-an ako sa mga young men unsa kalisod ang pag-eskwela alang kanako. Apan gisultihan sab nako sila nga ang Simbahan ug ang ebanghelyo importante ug kinahanglan nga himoong sentro sa atong kinabuhi bisan pa man sa mga kalisdanan. Akong gipahayag ang akong gugma alang nila ug gisultihan sila nga naningkamot ko og maayo sa pagtuman sa akong calling tungod kay sama ra kini kaimportante ngari nako sa akong pag-eskwela. Mitulo ang ilang mga luha samtang ang kamatuoran niining mga butang mitandog sa ilang kasingkasing.

Napanalanginan tungod sa Pagserbisyo

Samtang padayon kong nagserbsiyo sa young men ug nagtudlo kanila sa ebanghelyo, kanunay gyod kong naghunahuna mahitungod sa ilang komplikadong mga pagbati sa pagkahingkod dihang nagsimba sila ug nagkat-on sa ebanghelyo. Akong gitutokan ang ilang mental nga kahimsog ug gitabangan sila sa ilang tinagsa-tagsa nga mga panginahanglan.

Ang pagserbisyo sa mga young men nakatabang nako nga mapalambo ang abilidad sa pagpaniid ug pagmatikod sa ginagmayng kausaban sa mga tawo. Karon nga nagtrabaho na ko isip nurse ug nag-atiman og daghan nga pasyente, akong gigamit kana nga abilidad kon makig-istorya sa uban.

“Kana nga pasyente nag-ingon nga ikaw nakasabot gayod sa iyang mga gibati,” nag-ingon ang akong mga katrabaho kanako. O ang usa ka pasyente moingon, “akong nabantayan nga sayon ka nga ikaistorya.”

Ang pagserbisyo sa mga calling sa Simbahan nakapanalangin usab kanako sa panimalay. Akong nakat-onan ang pagprayoridad sa akong asawa sama nga akong nakat-onan ang pagkadili na kaayo magtutok sa akong kaugalingon.

“Kon ugaling ako man ang Langitnong Amahan,” akong ipangutana sa akong kaugalingon, “unsaon kaha Niya sa paglig-on ang Iyang pamilya, unsa kahay akong buhaton aron makab-ot kana?”

Tungod kay nagtuon ko sa ebanghelyo sa tibuok kong kasingkasing, nasayod ko kon unsaon ug kon nganong motudlo ta sa atong mga anak nga ang Simbahan mahinungdanon. Ang akong asawa ug ako nahibalo unsaon sa pag-atiman ang among pamilya sa espirituhanong paagi kay nagbase kami sa among mga gipangtudlo sa mga pagtulun-an sa Manluluwas.

Mibati ko og paglaom ug kalinaw sa akong kasingkasing pinaagi sa pagsunod sa mga pagtulun-an sa Ginoo ug sa pagpaminaw sa Iyang mga pag-aghat. Anaa Siya sa akong kiliran sa tanang higayon, mipanalangin kanako tungod sa akong kamasulundon ug mga calling sa pagpanalangin ug pagtabang sa uban. Bisan sa mga pagsulay, gusto kong magpakabuhi sa paagi nga akong mahimo unsay gitinguha ni Jesukristo (tan-awa sa 2 Nephi 32:3).