Goddelijke hulp in het sterfelijk leven

De Heer heeft bij monde van de profeet Joseph Smith iets over het voorsterfelijk leven geopenbaard. Daar leefden we als geestkinderen van God. Omdat God wilde dat zijn kinderen vooruitgang zouden maken, schiep Hij een aarde waarop we een lichaam konden ontvangen, ervaring konden opdoen, goddelijke eigenschappen konden ontwikkelen, en beproefd konden worden om te zien of we Gods geboden zouden onderhouden. En voor wie in aanmerking zouden komen, gold: ‘Op hun hoofd zal heerlijkheid worden toegevoegd voor eeuwig en altijd’ (Abraham 3:26).

Om de voorwaarden van dat goddelijke plan zeker te stellen, koos God zijn eniggeboren Zoon om onze Heiland te worden. Lucifer, die met zijn alternatief de keuzevrijheid van de mens zou vernietigen, werd Satan en werd ‘neergeworpen’. Satan werd naar de aarde verbannen, zonder kans op een sterfelijk leven, en kreeg toestemming ‘om de mensen te misleiden en te verblinden en om hen gevankelijk weg te voeren naar zijn wil, ja, allen die weigerden naar [Gods] stem te luisteren’ (Mozes 4:4).

Essentieel in Gods grote plan voor de groei van zijn kinderen op aarde was dat zij ‘een tegenstelling in alle dingen’ (2 Nephi 2:11) zouden ervaren. Net zoals onze lichamelijke spieren niet ontwikkeld of in stand gehouden kunnen worden zonder zich in te spannen tegen de zwaartekracht, vereist onze aardse groei dat wij ons inspannen tegen de verleidingen van Satan en andere aardse tegenstand. Het belangrijkste voor geestelijke groei is de vereiste om tussen goed en kwaad te kiezen. Zij die voor het goede kozen, zouden vooruitgang maken op weg naar hun eeuwige bestemming. Zij die voor het kwade kozen – zoals iedereen in de verschillende verleidingen van het sterfelijk leven zou doen – zouden verlossende hulp nodig hebben, die een liefdevolle God zou geven.

De sterkste hulp die God zou bieden, was te voorzien in een Verlosser, Jezus Christus, die zou lijden om de prijs te betalen en vergeving te bieden voor zonden waarvan we ons bekeren. Uit die genadige, glorierijke verzoening blijkt waarom geloof in de Heer Jezus Christus het eerste beginsel van het evangelie is. Door zijn verzoening brengt Hij ‘de opstanding van de doden teweeg’ (Alma 42:23) en doet Hij verzoening ‘voor de zonden van de wereld’ (Alma 34:8). Alle zonden waarvan we ons bekeerd hebben, worden uitgewist, en onze Heiland krijgt de macht om ons te steunen in onze aardse zwakheden.

Naast dat glorieuze uitwissen van zonden die zijn begaan en vergeven, biedt het plan van een liefdevolle Vader in de hemel nog veel meer gaven om ons te beschermen, waaronder de bescherming tegen zondigen op zich. Ons sterfelijk leven begint altijd met een vader en een moeder. Het is ideaal als beide aanwezig zijn, met verschillende gaven om onze groei te begeleiden. Zo niet, dan is hun afwezigheid een van de beproevingen die we moeten overwinnen.

Het plan van onze hemelse Vader voorziet in andere hulpmiddelen om ons in het aardse leven te begeleiden. Ik zal er vier bespreken. Houd me alsjeblieft niet strak aan mijn getal van vier, want deze hulpmiddelen overlappen elkaar. Bovendien zijn er ook nog andere barmhartige vormen van bescherming.

Allereerst bespreek ik het licht of de geest van Christus. In zijn grote verhandeling in het boek Moroni citeert Moroni zijn vader, die zegt dat deze Geest ‘aan ieder mens [wordt] gegeven, opdat hij goed van kwaad zal kunnen onderscheiden’ (Moroni 7:16). In hedendaagse openbaringen lezen we over dezelfde leer:

‘En de Geest geeft licht aan ieder mens die in de wereld komt; en de Geest verlicht ieder mens in de wereld die luistert naar de stem van de Geest’ (Leer en Verbonden 84:46).

Nogmaals: ‘Want mijn Geest wordt in de wereld gezonden om de ootmoedigen en berouwvollen licht te geven, en ter veroordeling van de goddelozen’ (Leer en Verbonden 136:33).

President Joseph Fielding Smith heeft deze teksten uitgelegd: ‘De Heer heeft de mensen (wanneer ze in deze wereld geboren worden) niet hulpeloos achtergelaten, tastend om het licht en de waarheid te vinden, maar ieder mens […] is geboren met het recht om de leiding, instructie en raad van de Geest van Christus of het Licht van de waarheid te ontvangen.’

Het tweede grote hulpmiddel dat de Heer verschaft zodat wij voor het goede kunnen kiezen, is een reeks goddelijke aanwijzingen in de Schriften als onderdeel van het heilsplan (plan van geluk). Deze aanwijzingen zijn geboden, verordeningen en verbonden.

Geboden definiëren het pad dat onze hemelse Vader voor ons heeft gemarkeerd om het eeuwige leven te bereiken. Mensen die zich geboden voorstellen als een manier waarop God beslist wie er gestraft moet worden, begrijpen dit doel van Gods liefdevolle plan van geluk niet. Op die weg kunnen we geleidelijk aan de nodige relatie met onze Heiland ontwikkelen en komen we in aanmerking voor een toename van zijn kracht, als hulpmiddel op weg naar de bestemming die Hij voor ons allen in gedachten heeft. Onze hemelse Vader wil dat al zijn kinderen naar het celestiale koninkrijk terugkeren, waar God en onze Heiland wonen, en dat ze het soort leven hebben van hen die in die celestiale heerlijkheid verblijven.

Verordeningen en verbonden maken deel uit van de wet die het pad naar het eeuwige leven definieert. Verordeningen en de heilige verbonden die we daardoor met God sluiten, zijn vereiste stappen en belangrijke relingen langs dat pad. Ik zie de rol van verbonden graag als een illustratie dat volgens Gods plan zijn hoogste zegeningen worden verleend aan hen die van tevoren beloven om bepaalde geboden te onderhouden, en die zich aan die beloften houden.

Andere hulpmiddelen van God bij het maken van de juiste keuzes zijn de manifestaties van de Heilige Geest. De Heilige Geest is het derde lid van de Godheid. Zijn taak, die in de Schriften wordt beschreven, is om van de Vader en de Zoon te getuigen, ons te onderwijzen, ons alles in herinnering te brengen en ons in alle waarheid te leiden. De Schriften bevatten veel beschrijvingen van de manifestaties van de Heilige Geest, zoals een geestelijk getuigenis als antwoord op een vraag over de waarheid van het Boek van Mormon. Een manifestatie mag niet worden verward met de gave van de Heilige Geest, die na de doop wordt verleend.

Een van de belangrijkste hulpmiddelen van God voor zijn getrouwe kinderen is de gave van de Heilige Geest. Het belang van deze gave blijkt duidelijk uit het feit dat die formeel wordt verleend na bekering en doop met water, ‘en dan [staat er in de Schriften] komt vergeving van uw zonden door vuur en door de Heilige Geest’ (2 Nephi 31:17). Mensen die deze vergeving van zonden hebben ontvangen – en vervolgens geregeld hun reiniging hernieuwen door zich dagelijks te bekeren en te leven naar de verbonden die ze tijdens de verordening van het avondmaal sluiten – komen in aanmerking voor de belofte dat ze de Heilige Geest, de Geest van de Heer, ‘altijd bij zich mogen hebben’ (Leer en Verbonden 20:77).

Daarom heeft president Joseph F. Smith gezegd dat de Heilige Geest ‘het verstand van de mensen verlicht met betrekking tot de aangelegenheden van God, om hen ten tijde van hun bekering te overtuigen dat zij de wil van de Vader hebben gedaan, en om in hen een blijvend getuigenis als metgezel in hun leven te zijn, en op te treden als de betrouwbare, veilige gids tot alle waarheid, en hen dag in dag uit met vreugde en blijdschap te vervullen, met een verlangen om goed te doen aan alle mensen, om liever kwaad te ondergaan dan kwaad te doen, om vriendelijk, lankmoedig en vol naastenliefde te zijn. Allen die deze gave van onschatbare waarde bezitten, deze parel van grote waarde, dorsten voortdurend naar rechtschapenheid. Zonder de hulp van de Heilige Geest kan niemand het rechte en nauwe pad bewandelen.

Met zo veel krachtige hulpmiddelen om ons in het sterfelijk leven te leiden, is het teleurstellend dat zo velen onvoorbereid blijven op de ontmoeting met onze Heiland en Verlosser, Jezus Christus. Uit zijn gelijkenis van de tien meisjes, die deze conferentie herhaaldelijk is genoemd, blijkt dat van hen die uitgenodigd worden om Hem te ontmoeten, slechts de helft voorbereid is.

We kennen allemaal voorbeelden van mensen die niet voorbereid zijn: teruggekeerde zendelingen die hun geestelijke groei hebben onderbroken door perioden van inactiviteit, jongeren die hun geestelijke groei in gevaar hebben gebracht door niet deel te nemen aan het onderwijs en de activiteiten van de kerk, mannen die hun ordening tot het Melchizedeks priesterschap hebben uitgesteld, mannen en vrouwen – soms het nageslacht van nobele pioniers of waardige ouders – die het verbondspad hebben verlaten zonder de verbonden van de heilige tempel te sluiten en na te leven.

Veel van deze afdwalingen komen voor wanneer leden het fundamentele geestelijke onderhoudsplan van persoonlijk gebed, regelmatige Schriftstudie en veelvuldige bekering niet volgen. Daarentegen verwaarlozen sommige mensen de wekelijkse hernieuwing van verbonden doordat zij niet aan het avondmaal deelnemen. Sommigen zeggen dat de kerk niet in hun behoeften voorziet en stellen wat zij zien als hun toekomstige behoeften boven dat waarin de Heer heeft voorzien door zijn vele leringen en mogelijkheden voor onze essentiële dienstverlening aan anderen.

Nederigheid en vertrouwen op de Heer zijn de oplossing voor zulke afdwalingen. In het Boek van Mormon staat dat de Heer ‘hen zegent en voorspoedig maakt die hun vertrouwen in Hem stellen’ (Helaman 12:1). Vertrouwen op de Heer is een bijzondere behoefte voor iedereen die ten onrechte de geboden van God en de leringen van zijn profeten afmeet aan de nieuwste bevindingen en wijsheid van de mens.

Ik heb de vele hulpmiddelen genoemd die onze liefdevolle hemelse Vader zijn kinderen hier heeft gegeven, zodat ze bij Hem kunnen terugkeren. In dit goddelijke plan moeten wij op God vertrouwen en deze goddelijke hulpmiddelen gebruiken, vooral de verzoening van zijn geliefde Zoon, onze Heiland en Verlosser, Jezus Christus. Ik bid dat we deze beginselen zullen verkondigen en naleven. In de naam van Jezus Christus. Amen.