Mijn liefde voor de Heiland is mijn waarom

Is het je opgevallen dat onze geliefde profeet, president Russell M. Nelson, ons voortdurend uitnodigingen en aansporingen geeft? Het is weinig verrassend dat hij ons heeft gevraagd om de boodschappen van de vorige twee conferenties te bestuderen en te overdenken. In april 2024 zei hij: ‘Ik hoop dat u de komende maanden de boodschappen in deze conferentie herhaaldelijk zult bestuderen.’ En in oktober 2024 zei hij: ‘Ik spoor u aan om [de] boodschappen [van de sprekers] te bestuderen. Gebruik ze de komende zes maanden om te bepalen wat waar en wat niet waar is.’

Deze uitnodigingen zijn in lijn met profetische aansporingen die we in de loop van ons leven hebben gekregen, met name de afgelopen jaren. We zien deze aansporingen misschien als de zoveelste punten die we op ons to-dolijstje moeten zetten, simpelweg omdat het van ons wordt gevraagd. Maar zou er niet meer achter zitten?

Toen ik hierover nadacht, en over alle aansporingen die we hebben gekregen, herinnerde ik me iets wat ik lang geleden had geleerd en besloten. Ik probeer die dingen te doen, en vind die van essentieel belang, omdat ik Hem liefheb; ik heb de Heiland lief. Dit is de hoofdreden waarom ik doe wat ik doe, en mijn liefde voor jullie, broeders en zusters, is hiermee verbonden.

Als jullie broeder hoop ik dat jullie mijn woorden zullen opvatten als een oprechte uitnodiging om te begrijpen hoe we alles wat we doen naar onze liefde voor de Heiland kunnen terugvoeren.

Zo gaan we het echte waarom begrijpen achter alles wat we als discipelen van de Heiland doen. Daardoor versterken we onze verbondsrelatie met God, omdat we zijn goddelijke, eeuwige waarheden begrijpen – zijn eeuwige, absolute, onveranderlijke waarheden. Eeuwige waarheden zoals: ‘Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.’

Soms doen we dingen zo vaak dat ze een traditie worden. Die tradities of activiteiten bepalen vervolgens hoe we geloof in Jezus Christus nastreven. Het lijkt erop dat we die dingen doen omdat we ze al vele jaren doen, zonder bij de impact op onze verbondsrelatie met de Heiland stil te staan.

In deze wereld concentreren we ons meestal op wat we doen en op consequent taken uitvoeren en doelen bereiken. Maar op geestelijk gebied kunnen we gelukkig een stap verder gaan dan alleen dingen doen of doelen bereiken, door te begrijpen waarom we ze doen. Als we kunnen begrijpen dat de reden voor onze daden met onze liefde voor de Heiland en onze hemelse Vader verband houdt, zullen we, door deze kansen te benutten, begrijpen dat het zeker goed is om rechtschapen dingen zoals kerkactiviteiten of -tradities op de juiste manier te doen, maar ook het waarom ervan begrijpen. Dan doen we niet gewoon goede dingen op de juiste manier, maar ook om de juiste reden.

Als je bijvoorbeeld een doel stelt om in de Schriften te lezen, oprecht te bidden of een activiteit voor je familie of wijk te plannen, is het echte doel dan louter om die taken tot een goed einde te brengen? Of zijn die acties de middelen, de tools die je kunt gebruiken om je ware doel te bereiken? Is het doel alleen maar een activiteit plannen omdat we dat al jaren doen, en het daarna af te vinken? Of zijn dit middelen waardoor we de Heiland leren kennen, voelen en een band met Hem opbouwen?

Begrijp me niet verkeerd: er is niets mis met activiteiten, tradities, doelen stellen en er hard aan werken. Maar ik nodig je uit om je hart en verstand open te stellen, zodat je begrijpt waarom we deze dingen doen en hoe we onze godsdienst beoefenen.

Een uitstekend voorbeeld van tradities waarin Christus centraal staat, is de recente aansporing van president Dallin H. Oaks namens het Eerste Presidium. President Oaks zei: ‘Laten we ons in dit nieuwe jaar voorbereiden op een Pasen waarbij we het zoenoffer van Jezus Christus vieren. […] Wat anderen ook geloven of doen, wij behoren de opstanding van onze levende Heiland te vieren door zijn leringen te bestuderen en door paastradities in onze samenleving, en vooral in onze eigen familie, in te voeren.’ Dit is dus niet slechts een uitnodiging om tradities in het leven te roepen. Deze tradities zijn juist middelen om meer over de Heiland te weten te komen en zijn opstanding te gedenken.

Hoe meer we de reden aan onze liefde voor de Heiland kunnen koppelen, hoe meer we ontvangen wat we nodig hebben of zoeken. President Nelson heeft gezegd: ‘Welke vragen of problemen u ook hebt, het antwoord is altijd in het leven en de leringen van Jezus Christus te vinden.’ En hij voegde er deze aansporing aan toe: ‘Bestudeer zijn verzoening, zijn liefde, zijn barmhartigheid, zijn leer en zijn herstelde evangelie van genezing en vooruitgang. Wend u tot Hem! Volg Hem!’

Overweeg dit eens in je hart en verstand: Denk je dat president Nelson wil dat we een checklist opstellen, zodat we meer kennis kunnen vergaren en taken kunnen uitvoeren, en zijn uitnodiging dan op ons to-dolijstje kunnen afvinken? Of nodigt hij ons uit om de aspecten van deze eeuwige waarheden en beginselen te zien als een kans om het waarom te begrijpen, en de verbondsliefde van de Heiland voor ons aan ons levenslang discipelschap te koppelen?

Ik zal mijn punt even toelichten. Je kunt bijvoorbeeld voor de extreme optie gaan en alle boodschappen van de algemene conferentie in één keer lezen. Als je klaar bent, vink je de uitnodiging op je to-dolijstje af, zonder verder iets met de boodschappen te doen. Dat is weliswaar extreem, maar niet ondenkbaar. Velen bevinden zich vast ergens tussen dit punt en het ideaal.

De uitnodiging is om de boodschappen van de algemene conferentie te bestuderen, en eruit te halen wat we kunnen doen om een beter mens te worden.

Als we die uitnodiging aannemen en het waarom ervan begrijpen, krijgen we meer kansen om dichter tot de Heiland te komen. Je begint dan te begrijpen dat je, omdat je de Heiland liefhebt, meer over Hem wilt leren door de woorden van de levende profeten te bestuderen. En omdat je je naasten liefhebt, ga je de leringen van profeten, zieners en openbaarders met anderen delen, te beginnen met je dierbaren.

In beide voorbeelden doe je iets rechtschapens. In het ene geval is het doel om de middelen die onze hemelse Vader en de Heiland ons hebben gegeven te gebruiken, namelijk de boodschappen van de algemene conferentie. In het tweede geval krijg je inzicht in de achterliggende redenen, waardoor je begrip toeneemt van eeuwige waarheid en de beloofde zegeningen aan allen die de leringen en het leven van onze Heiland, Jezus Christus, tot het middelpunt van hun leven maken.

Lieve broeders en zusters, ik hoop dat jullie inzien hoe belangrijk het is om onze daden aan onze liefde voor de Heiland te koppelen. In deze wereld proberen veel stemmen je te beïnvloeden en je zo mogelijk te laten geloven dat sommige fundamentele waarheden van het herstelde evangelie van Jezus Christus overbodig zijn. Ze ontkrachten vaak dat er in deze laatste dagen een herstelling nodig was, inclusief de noodzaak van Gods koninkrijk op aarde, vertegenwoordigd door de herstelde Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen.

Je hoort misschien dat een persoonlijke, min of meer vrijblijvende band met de Heiland voldoende is, en dat godsdienst of de herstelde kerk niet nodig of niet essentieel is. Ik vraag je geen aandacht aan die misleidende ideeën te schenken. Luister daarentegen naar hetgeen de Heiland ons al sinds de oudheid leert – te beginnen met de liefde van onze hemelse Vader en Jezus Christus voor ons, en onze liefde voor Hen als reden om Hen te volgen.

God de Vader en zijn Zoon kwamen en spraken met Joseph Smith om de Kerk van Jezus Christus te herstellen en de bedeling van de volheid der tijden, en zijn koninkrijk op aarde, in te luiden. Daarom is De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen het middel dat onze hemelse Vader heeft ingesteld waardoor we verbonden kunnen sluiten en naar huis kunnen terugkeren. We hebben dus meer nodig dan een persoonlijke band met onze hemelse Vader en zijn Zoon; we hebben essentiële priesterschapsverordeningen nodig om verbonden met Hen te sluiten. Die verbondsrelatie met Hen geeft ons toegang tot hun verbondsliefde, waardoor we het hoogste koninkrijk van heerlijkheid kunnen beërven dat is bereid voor hen die hun verbonden trouw nakomen.

Ik getuig met mijn hele ziel van het bestaan en de goddelijkheid van onze Heiland, Jezus Christus. Hij houdt van je. Hij weet wat er in je leven gebeurt. Hij nodigt je met open armen uit: ‘Kom naar Mij toe, […] en Ik zal u rust geven.’

Ik houd van de Heiland en mijn liefde voor Hem is mijn waarom. In de naam van Jezus Christus. Amen.