Licht aan het einde van de tunnel

Alles begon op mijn 16e, in 2012, op een warme dag in augustus. Mijn goede vriend en ik besloten te gaan zwemmen in de rivier van de stad. De rivier staat bekend om zijn zandbanken en sterke stromingen. Voeg daar twee jongeren aan toe die niet kunnen zwemmen, en je hebt het recept voor een tragedie.

Ik viel in een diepe kuil op de bodem van de rivier, en door de sterke stroming werd ik naar de kant geduwd, maar mijn vriend niet. Hij verloor zijn leven, en ik kon maar niet begrijpen waarom ik het had overleefd en hij niet. Dit verlies van een van mijn beste vrienden was het begin van een depressie. Mijn nieuwsgierige, jonge geest zat vol vragen: ‘Waarom hij en niet ik? Hoe dan? Zou het een teken zijn van de God die ik diende, maar eigenlijk niet kende?’

Zo begon mijn spirituele zoektocht. Ik sloot me aan bij de plaatselijke pinkstergemeente en werd op mijn 17e gedoopt. Ik voelde me dichter bij God dan ooit. Maar ik had mijn huis op zand gebouwd, niet op de rots die Christus is, en bij de eerste storm stortte alles wat ik had opgebouwd in.

Op mijn 18e kreeg ik mijn eerste baan in een fabriek. Ik was een fanatieke rockliefhebber, aangetrokken tot satanische muziek. Mijn salaris ging op aan alcohol, tabak en andere ondeugden. Ik had geen heldere geest om over het verleden na te denken, en ik wilde het vergeten, ook al lukte dat niet.

De jaren gingen voorbij. Ik trouwde en verhuisde naar Oostenrijk en later naar Duitsland. Er was een periode waarin ik probeerde dichter bij God te komen, maar de tijd was nog niet rijp. Mijn geloof was dood, maar mijn ziel schreeuwde om God, terwijl ik me doof hield.

Tot 2021. Eind 2021, na een stevige besmetting met Covid-19 besloot ik te scheiden. Ruzies, stress, emoties en het overlijden van mijn vader dreven me opnieuw in een spirituele zoektocht. Door mijn levensstijl en problemen besloot ik om spiritueel satanisme te proberen. Ik sloot een pact met de duivel. Ik schreef een eed, ondertekend met bloed en verbrandde die bij kaarslicht in een donkere kamer. Na het ritueel bleef ik een tijdje mediteren. Toen ik mijn ogen opendeed, zag ik een silhouet in de duisternis – een schaduw zo donker dat het opviel in de zwarte kamer. Ik besefte dat ik iets ernstigs had gedaan, maar ik kon er niets meer aan veranderen.

De jaren verstreken, en ik bleef mijn verleden negeren, ook al lukte dat niet altijd. Na twee mislukte relaties besloot ik om in Nederland opnieuw te beginnen. Hier stroomden de zonden als een rivier. Ik deed wat ik kon om mijn depressie en het verontrustende verleden te vergeten, maar de zonde, hoewel een spirituele ziekte, had fysieke bijwerkingen.

Ik begon aan zelfmoord te denken en besloot dat het tijd was om dichter tot Christus te komen. Als zelfs Hij me niet kon helpen, had mijn leven geen zin meer. Ik bad kort maar oprecht en vroeg: ‘Heer, in welke kerk moet ik U volgen?’ Zo leerde ik de zendelingen van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen kennen.

Ik begon het Boek van Mormon te lezen en erover te bidden. Ik had veel twijfels, tot 1 juli 2024 om 22:03 uur, toen de Heilige Geest mijn hart overtuigde dat het Boek van Mormon inderdaad het Woord van God is. Ik kon het met mijn hele hart geloven! Met elke les die ik met de zendelingen volgde, voelde ik dat ik de dingen die we bespraken al ergens van kende. Alles klopte, het voelde bekend, maar ik wist niet hoe dat kwam. Totdat we het hadden over het voorbestaan van onze ziel. Toen begreep ik alles en wist ik dat de leerstellingen van de kerk waar waren. Op 16 juli sloot ik een verbond met God in het water van de doop.

Eindelijk was ik verlost van mijn nicotineverslaving, van mijn verslaving aan energiedrankjes, van de haat in mijn hart, maar het belangrijkst: ik was bevrijd van mijn depressie. Ik was een vrij man in Christus! Weer vrij! Een ongelooflijke ervaring. We kunnen ware vrijheid pas begrijpen als we die verliezen. En dat voelde ik dieper dan ooit.

Eén ding bleef me echter kwellen: mijn pact met de duivel. Het liet me niet los. Toch kreeg ik op de dag dat ik de Heilige Geest ontving mijn eerste openbaring van Jezus Christus. Hij zei tegen me: ‘Jij kunt niets doen met je pact. Maar Ik ben God. Vandaag heb Ik mijn bloed over het jouwe gelegd. Als de duivel je ooit vraagt naar je pact met hem, zeg dan dat het verbond bedekt is door mijn bloed. Je bent vrij!’

Sindsdien zijn er al enkele maanden voorbijgegaan. Vandaag ben ik nog steeds een vrij mens, als dienaar van Christus. Ik sta op het punt om het Melchizedekse priesterschap te ontvangen en op zending te vertrekken naar mijn geboorteland. Dit is Gods plan voor mij. Eindelijk ben ik in staat om celestiaal te denken en zijn wil boven de mijne te plaatsen. Moge God u zegenen. De sleutel ligt in gehoorzaamheid en gebed. Ik getuig hiervan in de heilige naam van Jezus Christus. Amen!