Digitaal thema-artikel
Een nieuw begin: hoe de vreugde van bekering mijn leven heeft veranderd
De auteur woont in Papeete (Tahiti).
Ik was nooit van plan geweest om me te laten dopen, maar toen ik over de gave van bekering hoorde, veranderde alles.
Toen ik 16 jaar was, gaf mijn moeder me toestemming om met de zendelingen te praten, maar ze zei dat ik me nooit mocht laten dopen. Daar moest ik om lachen. Dat hoefde ze me niet te vertellen. Ik wist al dat ik me niet wilde laten dopen.
Eerst sprak ik alleen maar uit beleefdheid met de zendelingen. Een vriend had me gevraagd om met ze te praten, en ik had toegestemd omdat ik hem niet wilde kwetsen.
Ik bleef met de zendelingen afspreken, maar nam hun lessen niet serieus, omdat ik wist dat de doop geen optie voor me was.
Vasten en een wonder
Toen de zendelingen me uiteindelijk uitnodigden om me te laten dopen, zei ik dat mijn moeder geen toestemming zou geven. De vader van mijn vriend stelde voor om te vasten en onze hemelse Vader te vragen haar hart te verzachten.
Ik was er niet van overtuigd dat vasten het hart van mijn moeder zou veranderen, maar ik besloot het te proberen. De familie van mijn vriend, de zendelingen en ik vastten allemaal voor mijn moeder, zodat ik me kon laten dopen.
Kort na ons vasten zaten mijn moeder en ik samen te eten. Uit het niets keek ze me aan en zei: ‘Weet je, als je je wilt laten dopen, is dat jouw beslissing.’
Ik kon mijn oren niet geloven.
Ze herhaalde het. ‘Je mag je laten dopen.’
Ik was doodsbang. Ik kon mijn moeder niet meer als excuus gebruiken om me niet te laten dopen. Ik moest de beslissing nu zelf nemen. Ik begon met een open hart naar de zendelingen te luisteren.
Een kans om wedergeboren te worden
Toen ik met een eerlijke bedoeling naar de zendelingenlessen begon te luisteren, ging ik Gods liefde voelen. Het was een gevoel van gemoedsrust en geruststelling. Door de liefde die ik voor Hem voelde, kon ik de gedachte niet verdragen om onrein voor Hem te staan. Ik was bereid om alles op te geven wat niet met de geboden van God overeenstemde.
Ik weet nog dat ik dacht: Ik wou dat ik mijn leven kon overdoen.
Dus toen mijn vriend terloops opmerkte dat de doop een wedergeboorte is (zie Mosiah 27:25), kon ik mijn enthousiasme nauwelijks bedwingen. Ik wist wat ik moest doen.
Ik liet me dopen en heb sindsdien een zending in Canada vervuld om andere mensen te helpen dezelfde vreugde te vinden die ik in het evangelie van Jezus Christus heb gevonden.
De vreugde van dagelijkse bekering
De vreugde die ik bij mijn doop voelde, was geen eenmalig gevoel. Ik krijg nog steeds dat vredige, reine gevoel wanneer ik om vergeving bid.
President Russell M. Nelson heeft gezegd:
‘Niets is meer bevrijdend, louterend of cruciaal voor onze vooruitgang dan regelmatige, dagelijkse bekering. Bekering is geen eenmalige gebeurtenis, maar een proces. […]
‘We staan de Heiland toe om ons in de beste versie van onszelf te veranderen.’
Dagelijkse bekering geeft me zoveel vreugde. Ik voel vrede in de zekerheid dat God me liefheeft, ook al ben ik onvolmaakt. Ik zie de toekomst hoopvol tegemoet omdat ik weet dat ik elke keer dat ik me oprecht bekeer, vergeving kan ontvangen (zie Moroni 6:8).