Mijn pad naar geduldige volharding

Sundae Mae Indino, Misamis Oriental (Filipijnen)

Ik vroeg me af waarom ik met hart en ziel moest dienen als dat alleen maar beproevingen met zich meebracht.

Toen ik in 2016 na een eervolle zending in het noorden van de Filipijnen terugkeerde naar het zuiden, keek ik ernaar uit om naar de Brigham Young University–Hawaii te gaan en alle andere avonturen te beleven die jongvolwassenen te wachten stonden.

Maar plotseling begon ik heel erg af te vallen. Mijn arts stelde vast dat ik hyperthyreoïdie had. Ik werd bang toen ze me vertelde wat er zou gebeuren als de ziekte onbehandeld bleef.

Ondanks de behandeling begon mijn lichaam te veranderen. Mijn ogen begonnen uit te puilen en ik werd erg mager. Vanwege mijn uiterlijk wilde ik niet op de foto en ik keek zelfs niet in de spiegel.

De medicatie begon langzaamaan te werken. Maar drie jaar later werd er bij mij een tweede kwaal vastgesteld: een depressieve stoornis. Deze twee ziekten beroofden me van mijn zelfvertrouwen. Ik vond het moeilijk om uit bed te komen om naar school te gaan, en ik voelde me onbekwaam om in de kerk te dienen.

Ik was boos dat God dit had toegelaten. Ik vroeg me af waarom ik met hart en ziel moest dienen als dat alleen maar beproevingen met zich meebracht. Ik putte echter troost uit deze woorden van president Jeffrey R. Holland, waarnemend president van het Quorum der Twaalf Apostelen: ‘Gebroken breinen kunnen genezen zoals gebroken botten en gebroken harten worden genezen.’ Deze woorden brachten me aan het huilen. Ik had een gebroken brein dat genezing nodig had.

Ik ben in een getrouw gezin opgegroeid en ondanks de pijn en onzekerheid bleef mijn geloof in onze hemelse Vader en Jezus Christus intact. Geleidelijk aan accepteerde ik mijn nieuwe omstandigheden en paste ik me aan.

Nu, acht jaar later, laat ik me niet langer afremmen door mijn kwalen. Ik accepteer ze als een deel van het leven. Ik voel me compleet. Ik kan dienen en volop mijn leven leiden, hoewel ik misschien mijn hele leven gezondheidsproblemen zal hebben. Ik heb geleerd dat geduldig volharden bij het aardse leven hoort (zie Leer en Verbonden 121:7–8). Ik leer mijn bittere beker te drinken en sterk te blijven.

Ik werk nu op de personeelsafdeling van een AI-bedrijf en volg ’s avonds online lessen van Brigham Young University–Pathway Worldwide. Ik vraag niet meer: waarom ik? Ik vraag nu: wat kan ik hiervan leren? Hoe kan deze ervaring mij van nut zijn?

Als ik terugkijk, zie ik dat onze hemelse Vader en Jezus Christus altijd bij me zijn geweest. Ik weet voortaan op wie ik kan vertrouwen (zie Spreuken 3:5–6; 2 Nephi 4:34).