با اعتماد به نفس در حضور خدا

برادران و خواهران عزیزم، من از اینکه امروز در این همایش عمومی مهم با شما صحبت می‌کنم سپاسگزارم. چشمانم همچنان پیرتر می‌شوند. از درک شما در حین ارائه پیامم سپاسگزارم.

ما در روزگاری سرشار از حرکت و پویایی بزرگی در کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرین زمان زندگی می‌کنیم. من با دیدن پیشرفت در بسیاری از زمینه‌ها سرشار از شادی هستم.

من به ویژه از جوانان‌مان الهام می‌گیرم. آنها به تعداد کثیری خدمت می‌کنند. آنها در جستجوی اجدادشان هستند و آیین‌ها را در معبد انجام می‌دهند. مردان و زنان جوان ما به تعداد بی‌سابقه‌ای درخواست‌ نامهٔ خدمت تبشیری می‌دهند. نسل در حال رُشد به عنوان پیروان استوار عیسی مسیح بلند شده‌اند.

اخیراً با یک نتیجهٔ دختری جدید[م] دیدار کردم. وقتی به چالش‌هایی که او در زندگی‌اش تجربه خواهد کرد فکر می‌کنم، تمایل عمیقی دارم که به او کمک کنم تا ایمانش را بر پایه عیسی مسیح بنا کند. زندگی در مژده عیسی مسیح برای سعادت آینده او ضروری است.

او نیز مانند هر یک از ما با چالش‌هایی روبرو خواهد شد. همهٔ ما بیماری، ناامیدی، وسوسه و فقدان را تجربه خواهیم کرد. این چالش‌ها می‌تواند اعتماد به نفس ما را از بین ببرد. با این حال، پیروان عیسی مسیح به نوع دیگری از اعتماد دسترسی دارند.

هنگامی که با خدا پیمان می‌بندیم و به آن وفادار می‌مانیم، می‌توانیم از اطمینانی برخوردار شویم که از روح مقدس سرچشمه می‌گیرد. سَروَر به پیامبر جوزف اسمیت گفت که اعتماد [به نفسِ] ما می‌تواند «در حضور خدا شکوفا شود.» تصور کنید آرامشِ داشتن اعتماد [به نفس] در حضور خدا را!

وقتی از اعتماد به نفس در برابر خدا صحبت می‌کنم، به داشتن اعتماد به نزدیک شدن به خدا در حال حاضر اشاره می‌کنم! من منظورم دعا کردن با اعتماد بر این است که پدر آسمانی صدای ما را می‌شنود، و نیازهای ما را بهتر از خود ما درک می‌کند. من منظورم داشتن اعتماد به این است که او ما را بیش از آنچه بتوانیم درک کنیم دوست دارد، که فرشتگانی را می‌فرستد تا در کنار ما و کسانی که دوستشان داریم باشند. من به داشتن اعتمادی اشاره می‌کنم که او آرزو دارد به هر یک از ما کمک کند تا به بالاترین پتانسیل خود برسیم.

اکنون، چگونه چنین اعتماد به نفسی را به دست می‌آورید؟ سَروَر با این کلمات به این سؤال پاسخ می‌دهد: «بگذارید درون تو … آکنده از محبّت بسوی همۀ انسان ها باشد، … بگذارید پارسایی فکرهای تو را بی‌وقفه آرایش دهد؛ آنگاه اعتماد به نفسِ تو در حضور خدا شکوفا خواهد شد.»

کلید آن این است! به زبان خود سَروَر، محبت و پارسایی راه را برای اعتماد [به نفس] در برابر خدا باز می‌کند! برادران و خواهران، ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم! اعتماد به نفس ما در پیشگاه خدا براستی می‌تواند هم‌اکنون قوی شود!

بیایید محبت و پارسایی را در نظر داشته باشیم.

اوّل، محبت. دو سال پیش، من از خودمان به عنوان پیروان متعهد عیسی مسیح خواستم که صلح کننده باشیم. من آنچه را که در آن موقع گفتم تکرار می‌کنم: «خشم هرگز متقاعد نمی‌کند. خصومت نشان دادن با کسی باعث قوی‌تر یا بهتر شدن فرد نمی‌شود. مشاجره هرگز به راه حل‌های الهام یافته منجر نمی‌شود.»

محبت حقیقی نسبت به همۀ آدمیان، نشانهٔ بارز صلح کنندگان است! این ضروری است که در گفت‌وگوی خود، چه در جمع و چه در خلوت، با محبت باشیم. از شما که اندرز پیشین مرا به گوش دل گرفتید، سپاسگزارم. امّا ما هنوز هم می‌توانیم بهتر عمل کنیم.

خصومت کنونی در گفتگوهای عمومی و در شبکه‌های اجتماعی نگران کننده است. کلمات نفرت انگیز سلاح‌های مرگباری هستند. درگیری مانع از آن می‌شود که روح القدّس همراه همیشگی ما باشد.

به عنوان پیروان عیسی مسیح، ما باید پیشگام صلح آفرینان باشیم. هنگامی که محبت در ذات ما ریشه بدواند، دیگر تمایلی به تحقیر دیگران نخواهیم داشت. ما از قضاوت کردن دربارهٔ دیگران باز می‌ایستیم. ما نسبت به همهٔ افراد از هر قشر و طبقه‌ای محبت خواهیم داشت. محبت نسبت به همۀ آدمیان برای پیشرفت ما ضروری است. محبت بنیاد یک شخصیت الهی است.

بیایید از پدر آسمانی‌مان درخواست کنیم که دل‌های ما را از محبت بیشتری سرشار سازد—به‌ویژه نسبت به کسانی که دوست داشتنشان دشوار است—زیرا محبت (نیکوکاری) هدیه‌ای از سوی پدر آسمانی برای پیروان راستین عیسی مسیح است. منجی شاهزادۀ آرامش [صلح] است. ما باید ابزار او برای صلح و آرامش باشیم.

حالا، بیایید از پارسایی سخن بگوییم. سَروَر به ما می‌گوید که افکار خود را بی‌وقفه با پارسایی آرایش دهیم. تصور کنید که وقتی یک فکر مثبت را با پارسایی تقویت می‌کنید، چه نیرویی دریافت خواهید کرد. پارسایی همه چیز را بهتر و شادتر می‌کند! از سوی دیگر، تصور کنید وقتی شما پارسایی را به یک فکر ناپاک، یک فکر بی‌رحمانه یا یک فکر افسرده کننده اضافه کنید، چه اتفاقی خواهد افتاد. پارسایی آن افکار را دور خواهد کرد. پارسایی و خویشتنداری شما را از افکار مضطرب‌‌آمیز و آشفته رها می‌سازند.

برادران و خواهران، همانطور که جهان نابکارانه‌تر می‌شود، ما باید به طور فزاینده‌ای پاک‌تر شویم. افکار، سخنان و اعمال ما باید همواره سرشار از پارسایی و آکنده از مهر خالص از عیسی مسیح نسبت به همهٔ انسان‌ها باشد. فرصت بزرگی که پیش روی ماست این است که به کسانی تبدیل شویم که خدا از ما می‌خواهد لازماً باشیم.

پرستش منظم در خانۀ سَروَر ظرفیت ما را برای هر دو هم پارسایی و هم محبّت افزایش می‌دهد. بنابراین، حضور در معبد اعتماد [به نفس] ما را در برابر سَروَر افزایش می‌دهد. افزایش وقت گذاشتن برای حضور در معبد به ما کمک می‌کند تا برای بازآمدن منجی‌مان، عیسی مسیح، آماده شویم. ما روز یا ساعت آمدن او را نمی‌دانیم. امّا من می‌دانم که سَروَر مرا ترغیب می‌کند تا ما را برای آماده شدن برای آن «روز بزرگ و هولناک» فرا بخوانم.

هنگامی که با جدیت می‌کوشیم محبّت و پارسایی زندگی ما را پر کند، اعتماد [به نفس] ما در نزدیک شدن به خدا افزایش خواهد یافت. از شما دعوت می‌کنم که گام‌های آگاهانه‌ای برای افزایش اعتماد خود در برابر سَروَر بردارید. سپس، هنگامی که با اطمینان بیشتری به سوی پدر آسمانی‌مان می‌رویم، سرشار از شادی بیشتری خواهیم شد و ایمانتان به عیسی مسیح افزایش خواهد یافت. ما شروع به دریافت تجربهٔ قدرتی روحانی خواهیم کرد که فراتر از بزرگ‌ترین امیدهای ماست.

ما از سَروَر برای تسریع در ساخت معابد در سالهای اخیر سپاسگزاریم. تحت هدایت او، امروز برنامه‌هایی را برای ساخت معبد در هر یک از این ۱۵ مکان اعلام می‌کنیم:

• رینوسا، مکزیک

• چوریوس، پرو

• ریوِرا، اروگوئه

• کامپو گراندی، برزیل

• پورتو، پرتغال

• اوو، نیجریه

• سان خوزه دل مونته، فیلیپین

• نومئا، کالدونیای جدید

• لیورپول، استرالیا

• کالدول، آیداهو

• فلگ‌استاف، آریزونا

• رپید سیتی، داکوتای جنوبی

• گرین‌ویل، کارولینای جنوبی

• نورفولک، ویرجینیا

• اسپانیش فورک، یوتا

من گواهی می‌دهم که عیسی مسیح، ضامن [بنی‌]اسرائیل، این کلیسا، کلیسای خودش را رهبری می‌کند. او در حال آماده شدن برای آمدن دوباره است. باشد که ما نیز برای دریافت او آماده شویم. من برای این دعا می‌کنم، به نام عیسی مسیح، آمین.