برنامۀ رحمت

در همایش آوریل سال گذشته، کمی پس از خبر خوش خرید معبد کرتلند توسط کلیسا، رئیس راسل ام. نلسون از ما دعوت کرد تا دعای وقف معبد کرتلند را مطالعه کنیم، که در بخشِ ۱۰۹ اصول و پیمان‌ها ثبت شده است. رئیس نلسون گفت، دعای وقف [معبد]، «درسی ویژه است در مورد اینکه چگونه معبد از نظر روحی به من و شما قدرت می‌دهد تا در این روزهای آخر با چالش‌های زندگی روبرو شویم.»

من مطمئن هستم که مطالعهٔ شما از بخش ۱۰۹ بینش‌هایی را به همراه آورده است که به شما برکت داده است. امروز عصر، من چند چیز که در پی دعوت پیامبرمان آموختم را با شما به اشتراک می‌گذارم. مسیر آرامش دهنده‌‌ای که مطالعه‌ام به آن منتهی شد، به من یادآوری کرد که سَروَر مهربان است و برنامۀ رستگاری پدر آسمانی ما به‌ راستی یک برنامۀ رحمت است.

همانطور که ممکن است بدانید، «مبشّرانِ تازه فرا‌‌‌خوانده شده، تشویق می‌شوند که موهبت معبد را در اسرع وقت دریافت کنند و تا جایی که شرایط اجازه می‌دهد به معبد بروند.» پس از دریافت موهبت، آنها همچنین «می‌توانند قبل از شروع خدمت تبشیری به عنوان کارکنان … معبد خدمت کنند.»

سپری کردنِ زمان در معبد قبل از ورود به MTC (مرکز آموزشی مبشران)، می‌تواند برکتی فوق‌العاده برای مبشران جدید باشد، زیرا آنها قبل از به اشتراک گذاشتن برکات آن پیمان‌ها با جهان، دربارهٔ پیمان‌های معبد بیشتر یاد می‌گیرند.

اما در مطالعه بخش ۱۰۹ [اصول و پیمان‌ها]، یاد گرفتم که در معبد، خدا، مبشران جدید — و در واقع، همهٔ ما را — به روشی والاتر و مقدس توانمند می‌کند. در دعای وقف، که از طریقِ وحی داده شد، جوزف دعا کرد که «هنگامی که خدمتگزاران تو از خانۀ تو بیرون خواهند رفت … تا از نام تو گواهی دهند،» «دل‌ها»ی «همۀ مردم» — هم «بزرگان زمین» و «همۀ بینوایان، نیازمندان، و [آن] رنج کشیدگان» — «نرم شود.» او دعا کرد که «پیش داوری‌های آنها به حقیقت راه دهند، و باشد تا مردم تو در نظر همه مورد لطف قرار گیرند؛ که همۀ کرانه‌های زمین بدانند که ما، خدمتگزاران تو، صدای تو را شنیده‌ایم، و اینکه تو ما را فرستاده‌ای.»

این یک وعدهٔ زیبا برای یک مبشّر تازه فراخوانده شده است — که پیش داوری‌ها «به حقیقت راه دهند،» تا «در نظر همه مورد لطف قرار گیرند،» و دنیا بداند که آنها از سوی سَروَر فرستاده شده‌اند. هر یک از ما مطمئناً به همین برکات نیاز داریم. وقتی از تعامل با همسایگان و همکاران دل‌ها نرم می‌شوند، این چه برکت فوق‌العاده‌ای می‌تواند باشد. دعای وقف [معبد] دقیقاً توضیح نمی‌دهد که چگونه وقت سپری کردنِ ما در معبد، دل‌های دیگران را نرم خواهد کرد، اما من متقاعد شده‌ام که این وابسته است به اینکه چگونه وقت گذراندن در خانۀ سَروَر، با تمرکز بر عیسی مسیح و رحمت او، دل‌های خودِ ما را نرم می‌کند.

وقتی دعای وقفِ کرتلند را مطالعه کردم، من همچنین از اینکه جوزف بارها و بارها برای رحمت — برای اعضای کلیسا، برای دشمنان کلیسا، برای رهبران کشور و برای مللِ جهان دعا کرد، تحت تاثیر قرار گرفتم. و بسیار شخصی هم دعا کرد که سَروَر او را به یاد داشته باشد و بر اِمای عزیزش و فرزندانشان رحمت داشته باشد.

جوزف عجب احساسی داشته است وقتی، یک هفته بعد، در صبح عید پاک، ۳ آوریل ۱۸۳۶، در معبد کرتلند، منجی بر او و الیور کاودری ظاهر شد و همانطور که در بخش ۱۱۰ اصول و پیمان‌ها ثبت شده است، [منجی] گفت، «من این خانه را پذیرفته‌ام، و نام من اینجا خواهد بود؛ و من خودم را در رحمت در این خانه بر مردمم پدیدار خواهم کرد.» این وعدهٔ رحمت، حتماً برای جوزف معنای ویژه‌ای داشته است. و همانطور که رئیس نلسون آوریل گذشته آموزش داد، این وعده همچنین امروز «در مورد هر معبد وقف شده‌ای نیز اعمال می‌شود.»

راه‌های بسیاری وجود دارد که هر کدام از ما می‌توانیم در خانۀ سَروَر ‌رحمت یابیم. این امر از زمانی که سَروَر برای اولین بار به [بنی‌]اسرائیل فرمان داد تا خیمه‌ای بسازند و «کرسی رحمت» را در مرکز آن قرار دهند، صادق بوده است. در معبد، ما در پیمان‌هایی که می‌بندیم، رحمت می‌یابیم. آن پیمان‌ها، علاوه بر پیمان تعمید، ما را به پدر و پسر متصل می‌کنند و به ما دسترسی بیشتری به آنچه رئیس نلسون آموزش داده است می‌دهند که «نوع خاصی از عشق و رحمت … که به زبان عبری حِسِد خوانده می‌شود» است.

ما در فرصت پیوند شدن به خانواده‌هایمان برای ابدیت، رحمت را می‌یابیم. ما همچنین با وضوح بیشتری درک می‌کنیم که آفرینش، فرو افتادن، ایثار بر آمده از کفارهٔ منجی، و توانایی ما برای بازگشتِ دوباره به حضور پدر آسمانی‌مان — در واقع، هر بخش از برنامۀ رستگاری — مظهر رحمت است. می‌توان گفت که برنامۀ رستگاری دقیقاً به این دلیل که «برنامه رحمت» است، یک برنامه شادی است.

من از وعدهٔ زیبای بخش ۱۱۰ [اصول و پیمان‌ها] سپاسگزارم که سَروَر خود را با رحمت در معابدش پدیدار خواهد کرد. من همچنین از آنچه که در مورد اینکه چگونه سَروَر خود را در رحمت آشکار می‌کند، هر زمان که ما، مانند جوزف، درخواست رحمت کنیم، سپاسگزارم.

درخواست رحمت جوزف اسمیت در بخش ۱۰۹ اولین باری نبود که درخواست‌های او برای رحمت باعث وحی شد. در بیشه‌زار مقدّس، جوزف جوان نه تنها دعا کرد تا بداند کدام کلیسا درست است، بلکه او همچنین گفت که «برای رحمت به درگاه سَروَر زاری کردم، زیرا هیچ [شخص] دیگری نبود که بتوانم برای دریافت رحمت به نزد او بروم.» به نوعی، درک او از نیازش به رحمتی که تنها سَروَر می‌توانست عطا کند، به گشودن پنجره‌های آسمان کمک کرد. سه سال بعد، فرشته مورونی به دنبال دعا و نیایش‌های جوزف «به خدای قادر مطلق برای بخشش همۀ گناهان و حماقت‌هایش» [به او] ظاهر شد.

این الگوی وحی که پس از نیایش برای رحمت بوقوع می‌پیوندد، مطلبی آشنا در نوشته‌های مقدّس است. انوش تنها پس از دعا برای بخشش [گناهانش]، صدای سَروَر را شنید. تحوّل پدر پادشاه لامونی با دعای او آغاز شد که «من همۀ گناهانم را تَرک خواهم کرد تا تو را بشناسم.» ممکن است ما برکتِ تجربه‌های چنان چشمگیری را نداشته‌ باشیم، اما برای کسانی که گاهی برای احساسِ پاسخِ دعایشان در تقلا هستند، جویای رحمت سَروَر بودن، یکی از قدرتمندترین راه‌ها برای احساس کردن گواهی روح‌القدس است.

یک اصل مشابه به زیبایی در مورونی ۱۰: ۳–۵ آموزش داده شده است. ما اغلب این آیات را به صورت خلاصه بیان می‌کنیم تا آموزش دهیم که از طریق دعای خالصانه، می‌توانیم بیاموزیم که آیا کتاب مورمون حقیقت دارد یا نه. اما این خلاصه‌گویی ممکن است نقش مهم رحمت را نادیده بگیرد. به این که مورونی چگونه اندرز خود را آغاز می‌کند، گوش دهید: «من می‌خواهم به شما نصیحت کنم که هنگامی که شما این چیزها را می‌خوانید، …که شما به یاد آورید سَروَر چه مهربان بوده بر فرزندان آدمی، از آفرینش آدم حتّی تا این زمان که شما این چیزها را دریافت می‌کنید، و در دل‌هایتان به آن بیاندیشید.»

مورونی ما را ترغیب می‌کند که نه تنها این چیزها را بخوانیم — نگاشته‌هایی را که او در آستانۀ مهر و موم کردنِ آن‌ها بود — بلکه همچنین در دل‌هایمان به آنچه که کتاب مورمون دربارهٔ آن آشکار می‌کند، بیاندیشیم، که «سَروَر چه مهربان بوده بر فرزندان آدمی.» این اندیشیدن به رحمت سَروَر است که ما را آماده می‌کند تا «از خدا، پدر جاویدان، به نام مسیح، [بخواهیم]، که آیا این چیزها راست نیستند.»{

در حالی که بر کتاب مورمون تأمل می‌کنیم، ممکن است بپرسیم: آیا همان‌طور که آلما تعلیم داد، واقعاً حقیقت دارد که برنامهٔ رحمت خدا تضمین می‌کند که هر شخصی که تا به حال بر روی این زمین زندگی کرده است، از مرگ برخواهد خاست و اینکه آن‌ها «به پیکر کامل … خودشان بازآورده» خواهند شد؟ آیا عمولک راست گفت که — رحمت [سَروَر] می‌تواند همهٔ درخواست‌های [تلخ و واقعیِ] دادگری را خُرسند کند، که در غیر این صورت موظف به پرداخت آن بودیم و به جای آن [ما] را در بازوان ایمنی فراگیرد»؟

آیا همان طور که آلما گواهی داد، حقیقت دارد که مسیح نه تنها برای گناهان ما، بلکه برای «دردها و رنج‌ها»ی ما نیز زجر کشید تا که او بتواند «بداند … که چگونه مردمش را بر پایۀ ناتوانی‌هایشان یاری کند»؟ آیا سَروَر آن طور که پادشاه بنیامین تعلیم داد، واقعاً آنقدر مهربان است که به عنوان هدیه‌ای بی‌بها او برای «کسانی … که با آگاه نبودن از خواست خدا دربارۀ خود مرده‌اند، یا کسانی که از روی نادانی گناه کرده‌اند،» کفّاره می‌دهد؟

آیا همان‌طور که لیحای گفت، حقیقت دارد که «آدم فرو افتاد تا آدمیان وجود داشته باشند؛ و آدمیان هستند که بتوانند شادی داشته باشند»؟ و آیا واقعاً همان‌طور که ابینادی با نقل قول از اشعیا گواهی داد، این حقیقت دارد که عیسی مسیح «برای سرپیچی‌های ما زخمی شد، او برای نابکاری‌های ما کبود شد؛ تنبیهِ آرامش ما بر او قرار گرفت؛ و با زخم‌های او ما درمان شده‌ایم»؟

در مجموع، آیا برنامهٔ پدر آن طور که در کتاب مورمون آموزش داده می‌شود، واقعاً آنقدر مهربانانه است؟ من گواهی می‌دهم که اینچنین است و آموزه‌های آرامش‌بخش و امیدوار‌کنندهٔ رحمت در کتاب مورمون حقیقت دارند.

با این حال، تصور می‌کنم که برخی [از شما] ممکن است، با وجود مطالعهٔ وفادارانه و دعاهایتان، هنوز در درک وعدهٔ مورونی دچار مشکل باشید که در آن می‌گوید: پدر آسمانی «راستیِ آن را، با قدرت روح‌القُدس بر شما پدیدار خواهد کرد.» من این کشمکش را می‌دانم زیرا سال‌ها پیش، هنگامی که پس از خواندن کتاب مورمون برای دوبار اول، پاسخی فوری و روشن به دعاهایم ارائه نشد، این [تقلا] را احساس کردم.

اگر شما در تقلا هستید، آیا می‌توانم شما را دعوت کنم تا از مشاورهٔ مورونی برای تأمل در راه‌های مختلفی که مورمون آموزش می‌دهد که «سَروَر چه مهربان بوده [بر] فرزندان آدمی»، پیروی کنید؟ بر اساس تجربه‌ام، امیدوارم که وقتی این کار را انجام می‌دهید، آرامش روح‌القدس بتواند وارد دل شما شده و شما بتوانید بدانید، باور کنید و احساس کنید که کتاب مورمون و برنامهٔ رحمتی که آموزش می‌دهد، حقیقت دارد.

من از برنامۀ بزرگ رحمت پدر و تمایل منجی برای اجرای آن ابراز سپاسگزاری می‌کنم. من می‌دانم که اگر ما او را بجوییم، او خود را با رحمت در معبد مقدّسش و در هر بخشی از زندگی‌مان آشکار خواهد کرد. به نام عیسی مسیح، آمین.