دلهایتان را سخت نکنید
اگر خالصانه توبه کنیم، خود را فروتن سازیم و به سروَر توکّل و تکیه کنیم، دلهایمان نرم خواهد شد.
احیای مژدهٔ عیسی مسیح زمانی آغاز شد که خدا پدرِ ما و پسر محبوبش به جوزف اسمیت جوان پدیدار شدند و به دعای فروتنانهٔ او پاسخ دادند. به عنوان بخشی از احیا، جوزف اسمیت یک سند باستانی را با هدیه و قدرت خدا ترجمه کرد. این سند شامل «نگاشته ای از رفتار خدا با ساکنان باستانی آمریکا است و کمال مژدۀ ابدی را دربردارد.»
زمانی که پسری جوان بودم، موقعی که کتاب مورمون را میخواندم، اغلب به این فکر میکردم که چرا لامان و لموئیل به حقایقی که به آنها داده شده بود اعتقاد نداشتند، حتی زمانی که فرشتهٔ سروَر بر آنها پدیدار شد و مستقیماً با آنها صحبت کرد. چرا لامان و لموئیل نتوانستند نسبت به آموزههای پدر خود، لیحای، و برادر کوچکترشان نیفای، متواضعتر و مطیعتر باشند؟
من یکی از پاسخهای این سوال را در ۱ نیفای یافتم، که بیان میکند که نیفای «به سبب سخت دلهایشان غمگین بود». نیفای از برادران بزرگترش پرسید: «چگونه است که شما چنین در دلهایتان سخت، و چنین در ذهنهایتان کور هستید،»
سختیِ دل به چه معناست؟
ترجمه کرهای کلمه «سختی» 완악 واژه به کرهای (تلفظ Wan-Aak واژه 頑惡 واژه به چینی) در کتاب مورمون است. این عبارت از کاراکتر چینی «Wan (頑 واژه به چینی)» به معنای «سرسخت» و«Aak» (惡) به معنای «شریر» استفاده میکند. وقتی دلهای خود را سخت میکنیم، کور میشویم و چیزهای خوب نمیتوانند به قلب و ذهنمان راه پیدا کنند. ما سرسخت میشویم و شروع به تمرکز بیشتر بر خواستههای دنیوی میکنیم، و قلب خود را به روی امور مربوط به خدا میبندیم(مایل به اطاعت از خدا نیستیم). ما انتخاب میکنیم که تنها بر افکار خودمان تمرکز کنیم و نظرات و راهنماییهای دیگران را نپذیریم. ما انتخاب میکنیم که قلبهایمان را به روی امور مربوط به خدا نگشاییم، بلکه در عوض به نفوذ امور دنیوی و به روی دشمن [یا شیطان] باز میکنیم. وقتی دل ما سخت میشود، در برابر نفوذ روحالقدس مقاومت میکنیم. ما «در به یاد آوردن [خدایمان] سَروَر کُند [هستیم].» و با گذشت زمان نسبت به سخنان او «[فاقد احساس]» میشویم.
آلما به مردم عمونیحا تعلیم داد که برخی «برپایۀ سخت دلیشان و کوری ذهنشان روح خدا را رد میکنند.» او همچنین تعلیم داد که «آنهایی که دلهایشان را سخت کنند، به آنها بخش کوچکتر سخن داده می شود تا اینکه دربارۀ رازهایش هیچ ندانند.» سرانجام، روحِ خدا دور میشود، و سروَر «[کلامش] را از [از کسانی که دلهای خود را سخت کردهاند] برخواهد داشت» درست مانند لامان و لموئیل. از آنجایی که لامان و لموئیل پیوسته قلبهای خود را سخت میکردند، در برابر نفوذ روحالقدس مقاومت میکردند، و ترجیح میدادند سخنان و تعالیم پدرشان و نیفای را نپذیرند، سرانجام حقایق جاودانی خدا را رد کردند.
بر خلاف لامان و لموئیل، نیفای همواره خود را متواضع میکرد و از روح سروَر راهنمایی میخواست. در عوض، سروَر دل نیفای را نرم کرد. نیفای به اشتراک میگذارد و میگوید: «من به درگاه سَروَر زاری کردم، و بنگرید او مرا دیدار کرد و دلم را نرم کرد که من به همۀ سخنانی که از سوی پدرم گفته شده بود، ایمان آوردم.» سروَر به نیفای کمک کرد تا تمام اسرار خدا و کلام او را بپذیرد، درک کند و به آن ایمان آورد. نیفای توانست همراهیِ دائمی روح القدس را داشته باشد.
چه کاری میتوانیم انجام دهیم تا دلهایمان سخت نشود؟
اول از همه، میتوانیم توبه روزانه را تمرین کنیم.
منجیِ ما تعلیم داد: «هر کسی توبه کند و مانند بچه ای کوچک به سوی من آید، او را من خواهم پذیرفت.» پیامبر عزیزمان، رئیس راسل ام.نلسون آموزش داد:
«توبه کردن کلیدِ پیشرفت است. ایمان خالص ما را در مسیر پیمان به پیش میبرد.
«لطفا نترسید یا توبه را به تأخیر نیندازید. شیطان از بدبختی شما لذّت میبرد. … از امروز شروع کنید تا شادی [کنار گذاشتن] انسان طبیعی را تجربه کنید. منجی همیشه ما را دوست دارد امّا بهخصوص وقتی که توبه میکنیم.»
در حالی که شادی نرم شدن دل خود و آمدن به سوی سروَر را تجربه میکنیم، «همچون یک بچه [میشویم]، فرمانبَر، بُردبار، فروتن، صبور، آکنده از مهر، خواهان گردن نهادن به همۀ چیزهایی که سَروَر مناسب میبیند تا بر [ما] وارد کند، حتّی همچون بچهای که به فرمان پدرش گردن مینهد.»
دوم، میتوانیم فروتنی را تمرین کنیم.
توبهٔ روزانه فروتنی را به قلبهای ما میآورد. ما میخواهیم مانند کودکی که از پدر خود اطاعت میکند، در برابر سروَر فروتن شویم. در آن صورت همیشه روحالقدس را با خود خواهیم داشت و دلهای ما نرم خواهد شد.
من و همسرم سو، به مدت چهار سال است که با یک زوج فوقالعاده آشنا شدهایم. وقتی که برای اولین بار آنها را ملاقات کردیم؛ شوهر، یکی از اعضای جدید کلیسا بود و همسرش برای مطالعه مژده با مبشّران ملاقات میکرد. مبشّران زیادی با او ملاقات کردند تا به او کمک کنند به سوی مسیح بیاید. ما احساس کردیم که او گواهی روشنی از مژده داشت و میدانست که کلیسا حقیقی است. او اغلب در طول دیدارهای ما روحالقدس را احساس میکرد و به شکل فعالی در همهٔ جلسات شرکت میکرد. او علاقه داشت که با اعضای فوقالعادهٔ کلیسای بخش ارتباط برقرار کند. با این حال، او برای متعهد کردن خود به تعمید یافتن ، با دشواری روبرو شد. روزی او در حال خواندن مورونی ۷: ۴۳–۴۴ بود، که میگوید:
«و دوباره، بنگرید من به شما میگویم که او نمیتواند ایمان و امید داشته باشد، مگر اینکه او فروتن و افتاده دل باشد.
«اگر چنین باشد، ایمان و امید [تو] بیهوده است، زیرا هیچ کسی در برابر خدا پذیرفته نمیشود، مگر فروتنها و افتادهدلان.»
پس از خواندن این آیات، او متوجه شد که باید چه کاری انجام دهد. او فکر میکرد که معنای فروتن و متواضع بودن را درک کرده است. با این حال، درک او به اندازهای کافی نبود که ایمان و امید برای اطاعت از فرامین خدا را داشته باشد. او باید سرسختی و تکیه بر خردمندی خود را کنار میگذاشت. او شروع به فروتن ساختن خود از طریق توبهٔ صادقانه نمود. او شروع به درک فروتنی از دیدگاه خدا کرد. او به پدر آسمانی تکیه کرد و برای نرم شدن دل خود دعا کرد. از طریق این دعاها، او احساس کرد که روحالقدس به او گواهی میدهد که پدر آسمانی میخواهد او تعمید یابد.
هر دو هم زن و هم شوهر در میان گذاشتند که هر چه بیشتر خود را فروتن میکردند، بیشتر میتوانستند کلام خدا را درک کنند و قلبشان برای پیروی از تعالیم سروَرمان، عیسی مسیح نرم میشد.
سوم، ما میتوانیم به منجی خود اعتماد و تکیه کنیم.
نیفای یک الگوی عالی از این بود که چگونه اجازه داد قلبش از طریق اعتماد به سروَر نرم شود. او تعلیم داد: «من به تو توکّل کرده ام، و برای همیشه به تو توکّل خواهم کرد. من به بازوی جسم توکّل نخواهم کرد.“ به طور مشابه، در یک وحی که به پیامبر جوزف اسمیت داده شد، سروَر گفت: «به آن روحی که به انجام نیکی — آری، به انجام دادگری، به راه رفتن با فروتنی … هدایت می کند توکّل کن.» وقتی به سروَر توکل کنیم و به او تکیه کنیم، او دل ما را نرم میکند و در آزمایشها، دشواریها و رنجهایمان پشتیبانی خواهیم شد.
اگر خالصانه توبه کنیم، خود را فروتن سازیم و به سروَر توکّل و تکیه کنیم ، قلبمان نرم خواهد شد. سپس او روح خود بر ما فرو خواهد ریخت و رازهای آسمان را به ما نشان خواهد داد. ما به تمام کلامی را که او تعلیم داده است ایمان خواهیم آورد و درک ما عمیقتر خواهد شد.
منجی ما، عیسی مسیح، کاملترین الگو در فروتنی بود. در ۲ نیفای ۳۱: ۷، ما میخوانیم، «ولی با وجود مقدّس بودن، او به فرزندان آدمی نشان میدهد که، برپایۀ جسم، او خود را در برابر پدر فروتن میسازد، و بر پدر گواهی میدهد که در نگاهداری فرمانهای او مُطیع خواهد بود.» با وجود اینکه او مقدس و کامل بود، او خود را در برابر پدر آسمانی فروتن نمود و با تعمید یافتن از او اطاعت کرد.
عیسی مسیح در پایان زندگی فانی خود، با نوشیدن جام تلخ، ارادهٔ خود را تسلیم اراده پدرش کرد. این رنج باعث شد که او «به خاطر درد [بلرزد]، و از هر روزنه [خونش] ریخته شود، و هم در جسم هم در روح زجر [بکشد].» منجی خواست که او «جام تلخ را [ننوشد]، و در خود فرو [نرود].» «با این حال،» او گفت: «شُکوه بر پدر باشد، و [او نوشید] و آمادگیهای [خود] را بر فرزندان آدمی به پایان [رساند].»
برادران و خواهران، به ما حق اختیار اخلاقی عطا شده است. میتوانیم دلهای خود را سخت کنیم، یا میتوانیم دلهایمان را نرم کنیم. در زندگی روزمرهٔ خود میتوانیم کارهایی را انجام دهیم که روح سروَر را دعوت میکند تا به قلبهای ما وارد و در آن ساکن شود. من میدانم که در این انتخابها آرامش و شادی وجود است.
بیایید از الگوی منجی خود، عیسی مسیح، که خواست پدر آسمانی را اطاعت کرد، پیروی کنیم. وقتی که ما این کار را انجام میدهیم، سروَر به ما وعده داده است، «زیرا، بنگر، اگر آنها دلهایشان را سخت نکنند، من همچون مرغی که جوجههایش را به زیر بالهایش گرد هم میآورَد آنها را گرد هم خواهم آورد» به نام عیسی مسیح، آمین.