عشق خدا

در یک تابستان‌ هنگام سفر در منطقه‌ای دور از دسترس، خانوادهٔ ما یک شب را در فضای باز و زیر آسمانی صاف و بدون ابر گذراند. کهکشان راه شیری با شکوه و به وضوح بالای سر ما دیده می‌شد، پر از ستارگان بی‌شمار و شهاب‌ سنگ‌های گاه‌به‌گاه. درحالی‌که ما از عظمت خلقت خدا در شگفت بودیم، احساس پیوندی با احترام و تواضع به خدا داشتیم. فرزندان خردسال ما که در هنگ کنگ بزرگ شده بودند، هرگز چنین چیزی را تجربه نکرده بودند. آنها با معصومیت پرسیدند که آیا خانه‌ای که ما در آن زندگی می‌کنیم زیر همین آسمان است؟ سعی کردم به آنها توضیح دهم که این همان آسمان است، اما آلودگی هوا و آلودگی نوری، در جایی که ما زندگی می‌کردیم، مانع ما از دیدن این ستاره‌ها می‌شد، با وجود اینکه آن‌ها آنجا بودند.

نوشته‌های مقدس به ما می آموزد که «ایمان، اطمینانی است به چیزهایی كه به آن امیدواریم و اعتقادی است به چیزهایی كه نمی‌بینیم.» در حالی که حواس‌پرتی‌ها و وسوسه‌های تِرِستریال یا زمینی دید روحانی ما را تار می‌کنند، وقتی به خدا و پسرش عیسی مسیح ایمان داریم، باوری محکم از حقیقت وجود آنها و توجه‌شان به ما دریافت می‌کنیم.

در کتاب مورمون، پیامبر لیحای «درختی را [دید]، که میوۀ آن خواستنی بود تا یکی را خوشحال کند.» و آن «شیرین‌ترین [میوه] بود». و هنگامی که او از میوۀ آن چشید، روانش را با شادیِ وصف‌ناپذیری پر کرد؛ از این رو، او مشتاق بود که خانواده‌اش نیز از آن بخورند. ما می‌آموزیم که این درخت مظهر «عشق خدا» است، و همچون لیحای، ما نیز می‌توانیم هنگامی که او را به زندگی خود دعوت می‌کنیم، شهادتی از خدا سرشار از شادی را دریافت کنیم.

عیسی مسیح، محبت پدر آسمانی را به ما آشکار می‌کند. از طریق ایثار او که کفاره‌اش را پیش می‌آورد، او گناهان ما را بر خود گرفت و به خاطر شرارت‌های ما، او مضروب گردید. او به تنهایی غم‌های ما را بر خود گرفته است و اندوه‌های ما را بر خود کشیده است؛ و دردها و بیماری‌های ما را بر عهده گرفته است. او روح‌القدس را می‌فرستد تا ما را تسلی دهد و ثمرات روح‌القدس که شامل خوشی، آرامش و ایمان است، ما را با امید و عشق پر می‌کند.

درحالی‌که عشق خدا برای همه قابل دسترس است، بسیاری آن را صادقانه جستجو می‌کنند، درحالی‌که دیگران مشتاق احساس عشق خدا هستند اما باور ندارند که سزاوار آن می‌باشند. برخی دیگر به شدت در تلاش هستند تا عشق خدا را احساس کنند. نوشته‌های مقدّس و پیامبرِ سروَر به ما می‌آموزند که ما می‌توانیم به طور مداوم عشق خدا را تجربه کنیم، زمانی که از طریق فیض و رحمت عیسی مسیح، مکرراً توبه کنیم، صادقانه ببخشیم، تلاش کنیم فرامین او را رعایت کنیم، و فداکارانه به دیگران خدمت کنیم. ما زمانی عشق خدا را احساس می‌کنیم که کارهایی را انجام می‌دهیم که ما را به او نزدیک‌تر می‌کند، مانند گفتگوی روزانه با او از طریق دعا و مطالعه نوشته‌های مقدّس، و نیز زمانی‌که از انجام کارهایی که ما را از او دور می‌کند، مانند مغرور بودن، درگیری، و سرکش بودن، دست می‌کشیم.

رئیس راسل ام. نلسون ما را دعوت کرده است به اینکه «به کمک منجی، آثار مخروبۀ قدیمی را از زندگی خود برداریم» و اینکه «احساسات تلخ را کنار بگذاریم.» او ما را تشویق کرده است که با تمرکز زندگی خود بر منجی و آئین‌ها و پیمان‌های معبد او، «بنیادهای معنوی خود» را به طور مؤثرتری تقویت کنیم. او به ما وعده می‌دهد «زمانی‌ که به پیمان‌های معبد خود وفادار می‌مانیم، دسترسی بیشتری به قدرت تقویت‌کنندهٔ سَروَر خواهیم داشت. … عشق پاک عیسی مسیح و پدر آسمانی‌مان را به وفور احساس می‌کنیم!»

من دوستی دارم که از نعمت یک خانوادهٔ دوست‌داشتنی و شغلی آینده‌دار برخوردار بود. این شرایط زمانی تغییر کرد که بیماری باعث شد، او نتواند کار کند و بعد به طلاق منجر شد. سال‌های پس از آن زمان سخت بوده‌اند، اما عشق او به فرزندانش و پیمان‌هایی که با خدا بسته است، به او قوت بخشیده‌اند. یک روز او متوجه شد که همسر سابقش دوباره ازدواج کرده و درخواست داده تا پیوند معبد آنها لغو شود. او پریشان و گیج شده بود. او در خانهٔ سروَر به دنبال آرامش و درک بود. یک روز پس از دیدار با او، این پیام را از او دریافت کردم:

«دیشب تجربه شگفت‌انگیزی در معبد داشتم. فکر می‌کنم واضح بود که من هنوز مقدار زیادی رنجش و کینه داشتم. … می‌دانستم که باید تغییر کنم و تمام هفته برای این کار دعا کردم. … دیشب در معبد کاملا احساس کردم که روح‌القدس رنجش را از قلبم پاک کرد. … رهایی از آن خیلی تسکین‌دهنده بود. … بارِ جسمیِ شومی که بر من فشار می‌آورد برداشته شد.»

با وجود اینکه دوست من هنوز با مشکلاتی مواجه است، ولی او این تجربهٔ خود در خانه سروَر را گرامی می‌دارد، جایی که قدرت رهایی‌بخش عشق خدا به او کمک کرده است تا به خدا نزدیک‌تر، به زندگی امیدوارتر و در مورد آینده‌اش کم‌تر نگران باشد.

وقتی عشق خدا را تجربه می‌کنیم، می‌توانیم بارهای خود را به آسانی تحمل کنیم و با صبر و شادی تسلیم خواست و ارادهٔ او شویم. ما اطمینان داریم که خدا پیمان‌های خود با ما را به یاد خواهد آورد، ما را در رنج‌هایمان دیدار خواهد کرد و از بندگی رهایی خواهد داد. ما همچنین مایلیم تا شادی‌ای که حس می‌کنیم را با خانواده و عزیزانمان شریک شویم. همانند خانوادهٔ لیحای، هر فردی اختیار دارد که انتخاب کند از آن میوه بخورد یا نه، اما این فرصت برای ما وجود دارد که به گونه‌ای عشق بورزیم، سهیم شویم و دعوت کنیم که عزیزانمان بتوانند عشق خدا را احساس کنند.

برای اینکه به دیگران کمک کنیم محبت خدا را احساس کنند، باید ویژگی‌های مسیح‌گونه مانند فروتنی، نیکوکاری، شفقت و صبر را در خود پرورش دهیم و از طریق پیروی از دو فرمان بزرگ عشق به خدا و دوست داشتن همنوعان خود، به دیگران کمک کنیم تا به منجی روی آورند.

یکی از پسران ما در دوران نوجوانی‌اش با احساس پذیرفته شدن و عزت نفس پایین دست و پنجه نرم می‌کرد. من و همسرم دعا کردیم تا بدانیم چگونه به او کمک کنیم، و حاضر بودیم هر کاری که سروَر از ما می‌خواهد انجام دهیم. یک روز به من الهام شد تا از رئیس مجمع ارشدان بپرسم که آیا شخص نیازمندی را می‌شناسد که بتوانم همراه با پسرم از او ملاقات کنم. بعد از کمی فکر کردن، از ما خواست که با زنی که مشکلات جدی در سلامتی‌اش داشت ملاقات کنیم، و با اجازهٔ رئیس شعبه، هر هفته عشای مقدّس را برای او ببریم. من از خوشحالی به وجد آمدم اما همچنین نگران بودم که پسرم نسبت به این تعهد هفتگی چه واکنشی نشان خواهد داد.

در اولین دیدار، قلب‌های ما برای این زن عزیز که مدام در درد و رنج بود به درد آمد. او برای عشای مقدّس بسیار سپاسگزار بود و ما از دیدار با او و همسرش لذت بردیم. پس از چند بار ملاقات، یک روز یکشنبه من خارج از شهر بودم و نتوانستم پسرم را همراهی کنم، اما وظیفه‌مان را به او یادآوری کردم. وقتی به خانه رسیدم، بی‌صبرانه منتظر بودم تا بشنوم که ملاقات چگونه گذشت. پسرم در پاسخ گفت که فکر نمی‌کند هم‌کلاسی‌هایش کارهای جالبی مثل این را انجام داده باشند. پسرم در ادامه توضیح داد که برادرش را برای کمک همراه خود برده و مراسم عشای مقدس به خوبی انجام شده بود، اما این خواهر عزیز در طول هفته غمگین بود، زیرا دوستانش را برای تماشای فیلم به خانه‌اش دعوت کرده بود، اما دستگاه پخش فیلمش خراب شده بود و کار نمی‌کرد. پسرم گفت که در اینترنت جستجو کرده، مشکل را پیدا کرده و آن را همان‌جا برای او برطرف کرده است. او به خاطر انجام دادن کاری که روز آن خواهر را شاد و روشن کرد، احساس مفید بودن، شادی و قابل اعتماد بودن کرد. او عشق خدا را نسبت به خود احساس کرد.

اگر با وجود تمام تلاش‌هایتان، زندگی همچنان ابری و تاریک است، اگر احساس می‌کنید که دعاهای شما شنیده نمی‌شوند، یا اگر نمی‌توانید محبت خدا را احساس کنید، لطفاً بدانید که هر تلاش شما اهمیت دارد و با همان قطعیتِ وجود ستارگان بالای سر ما، پدر آسمانی و عیسی مسیح شما را می‌شناسند، می‌شنوند و دوست دارند.

در یکی از موارد، هنگامی که شاگردانش در قایقی بودند که «گرفتار امواج شده بود»، منجی روی آب به سوی آنها رفت و به آنها اطمینان داد، و گفت: «دل قوی دارید، ‌من هستم، نترسید.» هنگامی که پطرس خواست بر روی آب نزد منجی برود، عیسی به او اشاره کرد و گفت: «بیا.» و هنگامی که پطرس تمرکز خود را از دست داد و شروع به غرق شدن نمود، منجی فوراً دست خود را دراز کرد تا او را بگیرد و او را نجات دهد، در حالی که گفت: «ای کم ایمان، چرا شک کردی؟»

وقتی بادها در زندگی ما علیه ما هستند، آیا مایلیم قوی و دلیر باشیم؟ چگونه می‌توانیم به خاطر آوریم که منجی ما را ترک نمی‌کند و شاید به روش‌هایی که هنوز تشخیص نمی‌دهیم او نزدیک ماست؟ آیا ما حاضریم با ایمان به سوی او برویم، به ویژه زمانی که مسیر پیش روی ما محال به نظر می‌رسد؟ و وقتی ما سرگشته می‌شویم، از چه روش‌هایی ما را به امنیت می‌برد؟ چگونه می‌توانیم در هر اندیشه‌ای وفادارانه به او روی آوریم، شک نکنیم و نترسیم؟

اگر می‌خواهید محبت خدا را در زندگی خود به فراوانی بیشتری احساس کنید، آیا می‌توانم شما را به موارد زیر دعوت کنم:

• اول، مرتباً مکث کنید تا به یاد آورید که فرزند خدا هستید و به چیزهایی فکر کنید که برای آنها سپاسگزار هستید.

• دوم، هر روز دعا کنید و از پدر آسمانی بخواهید به شما کمک کند تا کسانی را که در اطرافتان به احساس محبت او نیاز دارند، بشناسید.

• سوم، از ته دل بپرسید که چه کاری می‌توانید انجام دهید تا به آن فرد کمک کنید تا عشق خدا را احساس کند.

• و چهارم، به سرعت بر طبق الهامی که دریافت می‌کنید عمل کنید.

اگر ما به طور مداوم دعا کنیم و از طرف دیگران درخواست کنیم، خدا افرادی را به ما نشان خواهد داد که می‌توانیم به آنها کمک کنیم. و اگر بی‌درنگ اقدام کنیم، می‌توانیم وسیله‌ای باشیم که از طریق آن، او دعاهای آنها را مستجاب می‌کند. با انجام این کار به مرور زمان پاسخِ دعاهای خود را دریافت کرده و محبت خدا را در زندگی خود احساس خواهیم کرد.

چند ماه پیش در سفر به ویتنام، من و همسرم در پروازی بودیم که در یک طوفان شدید به هوا برخاست. تلاطم شدید بود و ابرهای تیره، باران شدید و رعد و برق از پنجرهٔ ما دیده می‌شد. پس از صعودی طولانی و پرتلاطم، هواپیمای ما سرانجام از میان ابرهای طوفانی بیرون آمد و این منظرهٔ باشکوه پدیدار شد. ما برای بار دیگر پدرِ آسمانی خود و عیسی مسیح را به خاطر آوردیم و عشق عظیم آنها نسبت به خود را احساس کردیم.

دوستان عزیز، من به عنوان کسی که عشق و محبت خدا را تجربه کرده‌ است، با شادی گواهی می‌دهم که منجی عیسی مسیح، تجلی عشق خداست عشق او به ما کامل، منحصربه‌فرد و همیشگی است. درحالی‌که وفادارانه از او پیروی می‌کنیم، باشد که از عشق او پر شویم و چراغ هدایتی باشیم که دیگران را به سوی عشق خدا راهنمایی می‌کند. به نام عیسی مسیح، آمین.