برکات جبرانکننده
در حالی که بسیاری از رویدادهای زندگی میتواند خارج از کنترل ما باشد، هیچ یک از ما خارج از دستیابی به برکات بیکران سروَر نیستیم.
من با خدمت در اُسقُفان ناظر، افتخار ملاقات با مقدّسین آخرین زمان در سراسر جهان را در مکانها و فرهنگهای مختلف داشتهام. من پیوسته از ایمان و ارادت پایدار شما به سَروَر عیسی مسیح الهام گرفتهام. با این حال، من نیز تحت تأثیر شرایط مُتِنَوّع و اغلب دشواری که بسیاری از شما با آن روبرو هستید — چالشهایی مانند بیماری، ناتوانی، منابع محدود، فرصتهای کمتری برای ازدواج یا تحصیل، سوء استفادۀ دیگران، و سایر محدودیتها یا قید و بندها — قرار گرفتهام. گاهی اوقات، ممکن است به نظر برسد این آزمایشات مانع پیشرفت شما میشوند و تلاشهای واقعی شما برای زندگی کامل بر اساس مژده را به چالش میکشند، خدمت کردن، پرستش و انجام وظایف مقدس را دشوارتر میکنند.
دوستان عزیزم، اگر تا به حال به خاطر شرایط زندگی خود احساس محدودیت یا محرومیت کردهاید، میخواهم شما این را بدانید: سَروَر شخصا شما را دوست دارد. او شرایط شما را میداند، و درِ برکاتش بدون توجه به چالشهایی که با آن روبرو هستید، باز است.
من این حقیقت را از طریق یک تجربۀ شخصی آموختهام که، اگر چه به نظر میرسد بیاهمیت باشد، تأثیری ماندگار بر من گذاشته است. در سن ۲۲ سالگی، زمانی که در نیروی هوایی فرانسه در پاریس خدمت میکردم، با شنیدن این خبر هیجان زده شدم که ارشد نیل ای. ماکسول، رسول سَروَر، در یک همایش در شانزلیزه، صحبت خواهد کرد. با این حال، درست قبل از این رویداد، من دستوراتی دریافت کردم که دقیقاً همان زمانی که همایش قرار بود برگزار شود، یک افسر ارشد را به فرودگاه ببرم.
من ناامید شده بودم. اما مُصَمّم به شرکت، افسر را پیاده کردم و با عجله [خود را] به همایش رساندم. پس از پیدا کردن یک پارکینگ، من از شانزلیزه تا محل جلسه دویدم و درحالیکه فقط پنج دقیقه به پایان باقی مانده بود، نفس نفس زنان به جلسه رسیدم. درست همانطور که وارد شدم، شنیدم که ارشد ماکسول گفت، «من اکنون به شما برکتی رسولانه میدهم.» در آن لحظه، من یک تجربهٔ روحانیِ زیبا و فراموشنشدنی داشتم. روحالقدس تمام وجودم را فرا گرفت و به نظر میرسید که کلمات برکت در هر ذرّۀ روانم نفوذ میکرد، انگار که آن [کلمات] فقط برای من بودند.
آنچه در آن روز تجربه کردم، تجلی کوچک و در عین حال قدرتمندی از جنبهٔ تسلیبخش برنامه خدا برای فرزندانش بود: وقتی شرایط خارج از کنترلِ ما، ما را از برآورده کردن خواستههای درستکارانه قلبهایمان باز میدارد، سروَر به گونهای جبران میکند که به ما امکان میدهد برکات موعود او را دریافت کنیم.
این حقیقتِ اطمینانبخش، بر سه اصل کلیدی که در مژدۀ احیاء شدۀ عیسی مسیح یافت میشود، بنا شده است:
-
خدا هر یک از ما را کاملاً دوست دارد. «او همۀ [ما] را دعوت میکند تا به سوی او [آییم] و از نیکی او بهرهمند [شویم].» برنامۀ ضمانت او تضمین میکند که به همه، بدون استثنا، یک فرصت عادلانه داده خواهد شد تا روزی برکات رستگاری و بلندمرتبگی را دریافت کنند.
-
از آنجا که خدا هم دادگر و هم رحیم است و برنامۀ او کامل است، او ما را برای چیزهایی فراتر از کنترلمان پاسخگو نخواهد دانست. ارشد نیل ای. ماکسول توضیح داد که«خدا … نه تنها خواستهها و عملکرد ما، بلکه درجاتی از دشواری که شرایط گوناگون ما بر ما تحمیل میکنند را مورد توجه قرار میدهد.
-
از طریق عیسی مسیح و کفارۀ او، ما میتوانیم قدرت پایداری و در نهایت غلبه بر تمام چالشهای زندگی را پیدا کنیم. همانطور که آلما آموزش داد، منجی نه تنها گناهان توبهکاران را بر خود گرفت، بلکه همچنین «دردها و بیماریهای مردمش» و «ناتوانیهایشان» را نیز بر خود گرفت. بنابراین، فراتر از ضمانت ما از اشتباهاتمان، شفقت و رحمت سَروَر، در طی بیعدالتیها، کمبودها و محدودیتهای تحمیل شده توسط تجربۀ زندگی فانیمان از ما حمایت میکند.
دریافت این برکات جبرانکننده با شرایط خاصی همراه است. سَروَر از ما میخواهد که «همۀ آنچه میتوانیم» انجام دهیم و «تمام روانمان را به عنوان یک پیشکش به او تقدیم کنیم.» این امر مستلزم یک میل عمیق، دلی خالص و وفادار، و نهایت تلاش ما در رعایت فرمانهای او و همسو کردن ارادۀ ما با ارادهٔ اوست.
هنگامی که تلاشهای صادقانۀ ما به دلیل شرایطی خارج از کنترلمان، در برآوردن خواستههای ما کم میآورند، سَروَر هنوز خواستههای دلهایمان را به عنوان یک پیشکش شایسته میپذیرد. رئیس دَلین اِچ. اُکس آموزش داد، «ما برای خواستههای درست دلهایمان برکت خواهیم یافت، حتی اگر برخی از شرایط بیرونی، رسیدن به آن خواستهها را برای ما غیرممکن کرده است.»
همانطور که پیامبر جوزف اسمیت نگران برادرش الوین بود، که بدون دریافت آیینهای اساسی مژده درگذشته بود، او این وحی آرامش بخش را دریافت کرد: «همۀ آنهایی که از این پس بدون دانش از [مژده] بمیرند، که آن را با همۀ دلشان میپذیرفتند، وارثان [ملکوت سلستیال خدا] خواهند بود.» سپس اضافه کرد، «زیرا من، سَروَر، همۀ انسانها را برپایۀ کارهایشان، برپایۀ خواست دلهایشان داوری خواهم کرد.»
آنچه برای سَروَر مهم است، تنها این نیست که آیا ما قادر هستیم، بلکه آیا مایلیم تمام تلاش خود را انجام دهیم تا او را به عنوان منجیِ خود پیروی کنیم.
یکبار یک دوست، مبشّر جوانی که به دلیل مشکلات سلامتی و علیرغم دعاهای خالصانه و تمایل صادقانهاش به خدمت، به خاطر مرخص شدن زودهنگامش غمگین بود را تسلّی داد. او یک نوشتهٔ مقدس را به اشتراک گذاشت که در آن سَروَر اعلام کرد که هنگامی که فرزندانش «به همۀ توانشان میروند» و «از کوشاییشان باز نمیایستند» تا فرمانهایش را برآورده کنند، «و دشمنانشان [که میتواند شامل شرایط نامطلوب در زندگی ما باشد] مانع از اجرای آن کار میشوند، بنگرید، این خواستۀ من است تا دیگر آن کار را از دستان آن [مردم] نخواهم، بلکه پیشکشهایشان را بپذیرم..»
دوست من به مرد جوان گواهی داد که خدا میداند که او تمام تلاش خود را برای اجرای فراخوانیاش به خدمت، انجام داده است. دوستم به او قول داد که سَروَر پیشکش او را پذیرفته است و برکاتی که به همۀ مُبَشِّران وفادار وعده داده شده بود، او از آنها دریغ نخواهد کرد.
برکات جبرانکنندۀ سَروَر اغلب از طریق مهربانی و خدمت دیگران میآیند که به ما کمک میکنند آنچه را که نمیتوانیم خودمان [به تنهایی] انجام دهیم، به انجام برسانیم. من زمانی را به یاد میآورم که برای کمک به یکی از دخترانمان پس از زایمان دشوارش، که بسیار دور از ما در فرانسه زندگی میکرد، احساس ناتوانی میکردیم. در همان هفته کلیسای بخش ما، در یوتا، به دنبال کمک برای مادری بود که به تازگی دوقلو به دنیا آورده بود. همسرم، وَلِری، داوطلب شد تا برای او غذا بیاورد، با دعایی در قلبش برای این مادر تازه زایمان کرده و دختر نیازمند خودمان. کمی پس از آن، ما متوجه شدیم که خواهران بخش دخترمان در فرانسه، برنامهریزی کرده بودند تا برای خانوادهاش غذا درست کنند. برای ما، خدا دعاهایمان را پاسخ داده بود، فرشتگانش را فرستاد تا وقتی که ما نمیتوانستیم، برای ما آرامش بیاورند.
باشد که ما در هنگام مواجهه با محدودیتها و چالشها، بتوانیم برکات خودمان؛ هدایا، منابع و زمانمان را تشخیص دهیم و از آنها برای خدمت به نیازمندان استفاده کنیم. با انجام این کار، ما نه تنها دیگران را برکت میدهیم، بلکه شفا و پاداش را به زندگی خودمان دعوت میکنیم.
یکی از قدرتمندترین راههایی که میتوانیم به برکات جبران کنندهٔ خدا کمک کنیم، از طریق انجام کارهای نیابتی برای اجدادمان در خانۀ سَروَر است. هنگامی که ما آیینها را از طرف آنها انجام میدهیم، ما فعالانه در کار بزرگ رستگاری سَروَر شرکت میکنیم، از هدایا و تواناییهای خود برای ارائه برکات به کسانی که فرصت دریافت آنها را در طول زندگی فانی خود نداشتند، استفاده میکنیم.
خدمت محبت آمیزی که ما در معابد مقدس ارائه میکنیم به ما یادآوری میکند که رحمت منجی فراتر از این زندگی است. در زندگی پیش رو، ممکن است به ما فرصتهای جدیدی داده شود تا آنچه را که نتوانستیم در این زندگی فانی انجام دهیم، به انجام برسانیم. رئیس لورنزو اسنو در صحبت با خواهرانی که هنوز همدم ابدی پیدا نکرده بودند، با محبّت گفت: «هیچ مقدّس آخرین زمانی که به دلیل مهیا نبودن فرصت برایش، نتوانسته چیزهای خاصی را [در طول زندگی] انجام دهد؛ هنگامی که پس از یک زندگی وفادارانه از دنیا برود، از این بابت چیزی را از دست نخواهد داد. … آنها همۀ برکات، بلندمرتبگی، و شکوهی را خواهند داشت که هر مرد یا زنی که این فرصت را داشته است و اینها را بهدست آوردهاند.»
این پیام امید و تسلّی برای همۀ ما، فرزندان خدا است. هیچکدام از ما نمیتوانیم از چالشها و محدودیتهای زندگی فانی فرار کنیم. به هر حال، همهٔ ما با ناتوانی ذاتی در نجات خود به دنیا آمدهایم. با این حال، ما یک منجی دوستداشتنی داریم، و «ما میدانیم که، پس از همۀ آنچه میتوانیم انجام دهیم، این از فیض او است که ما نجات مییابیم.»
گواهی من این است که در حالی که بسیاری از شرایط زندگی میتواند خارج از کنترل ما باشد، هیچ یک از ما خارج از دستیابی به برکات بیکران سروَر نیستیم. اگر تمام روان خود را به او تقدیم کنیم، منجی از طریق ایثار بر آمده از کفّاره، هر ناتوانی و بیعدالتی را جبران خواهد کرد. به نام عیسی مسیح، آمین.