و ما از مسیح می‌گوییم

در پایان یک مأموریت طولانی خارج از کشور، من و همسرم لِسا، وارد ترمینال فرودگاه شدیم تا برای یک پرواز دیگر آماده شویم — یک پرواز شبانه — برای بازگشت به خانه. وقتی که همراه با بسیاری دیگر، قدم به قدم در صف‌های طولانی حرکت می‌کردیم، می‌توانستیم اضطراب فزاینده مسافران دیگر که نگران رسیدن به پروازها، عبور از بررسی گذرنامه و ویزا، و در عبور از چک‌های امنیتی بودند را حس کنیم.

سرانجام به ایستگاهی رسیدیم که یک مأمور گمرک در آنجا مستقر بود و به نظر می‌رسید که تحت تأثیر درجهٔ بالای استرس و اضطراب حاکم بر اتاق قرار نگرفته بود. او تقریباً به‌طور خودکار، بدون نگاه کردن به من، مدارکم را گرفت، عکسم را بررسی کرد، صفحات را یکی یکی ورق زد و سپس گذرنامه‌ام را با صدای محکمی مهر زد.

سپس به سراغ مدارک لِسا رفت. بدون نشان دادن هیچ احساسی، با سر پایین و متمرکز بر کارش، با دقت صفحات را ورق می‌زد و به جزئیات مدارکی که در مقابلش بود، توجه می‌کرد. ما تعجب کرده بودیم وقتی که او ناگهان متوقف شد، سرش را بالا برد و به طور عمدی و گرم با لِسا چشم تو چشم شد. او با لبخندی ملایم، با دقت گذرنامه لِسا را مهر زد و مدارک را به او بازگرداند. همسرم در پاسخ لبخند زد، مدارک را گرفت و کلمات گرمی برای خداحافظی گفت.

«چه اتفاقی افتاد؟» با ناباوری پرسیدم.

سپس لِسا آنچه که مأمور دیده بود را به من نشان داد — کارت کوچکی با تصویر منجی. آن به‌طور تصادفی از کیفِ لِسا سُر خورده و لای صفحات گذرنامه‌اش افتاده بود. این همان چیزی بود که مأمور گمرک پیدا کرده بود. این همان چیزی بود که کاملاً رفتار او را تغییر داده بود.

Grace and Truth [فیض و حقیقت]، اثر سایمون دیوئی، با اجازه از altusfineart.com, © 2025، استفاده شده با اجازه

این تصویر کوچک از منجی، دل‌های دو غریبه را که هیچ ارتباطی با هم نداشتند، به هم پیوند داد. این لحظه‌ای سرد و رسمی را به یک ارتباط شخصی تبدیل کرد و زیبایی، معجزه و حقیقت نور عیسی مسیح را نمایان ساخت. برای باقی آن روز و بارها بعد از آن، من به آن لحظه شیرین و ساده با تعجب فکر کرده‌ام و از دیدن اثر باشکوه نور مسیح بر فرزندان خدا شاد شده‌ام.

ما پیروان عیسی مسیح هستیم و به دنبال این هستیم که نور او را هم دریافت کنیم و هم به اشتراک بگذاریم. در نام کلیسا، باور الهیاتی ما نهفته است که «عیسی مسیح، خود سنگ اصلی بناست.» پدرِ آسمانی ما از طریق پیامبران باستانی و زنده به ما فرمان داده است که «به او گوش فرا دهیم!» و «به سوی او بیاییم». «ما از مسیح می‌گوییم، در مسیح شادمانی می‌کنیم، از مسیح موعظه می‌کنیم، [و] از مسیح نبوّت می‌کنیم.»

ما تعلیم می‌دهیم که عیسی مسیح پسر خداست، و در طول خدمت زمینی‌اش، عیسی مژده خود را تعلیم داد و کلیسای خود را تأسیس کرد.

ما گواهی می‌دهیم که عیسی در پایان زندگی‌اش، زمانی که در باغ جتسیمانی رنج کشید، برای گناهان ما کفاره داد، بر روی صلیب مصلوب شد، و سپس از مرگ برخاست و زنده شد.

ما خوشحالیم به‌خاطرِ ایثار مسیح که کفّاره‌اش را پیش می‌آورد، وقتی توبه می‌کنیم می‌توانیم از گناهان‌مان بخشیده و پاک شویم. این برای ما آرامش به همراه می‌آورد و در عین حال برای ما بازگشت به حضور خدا و دریافت کمال شادی را ممکن می‌سازد.

ما نبوّت می‌کنیم که به‌خاطر رستاخیزِ عیسی، مرگ پایان نیست، بلکه گامی مهم به جلو است. «همه ما پس از مرگ رستاخیز خواهیم شد. این بدان معناست که روح و بدن هر شخص دوباره به هم پیوسته و برای همیشه زنده خواهند بود.»

پیامبران زنده در روزگار ما — که از خدا وحی دریافت می‌کنند تا ما را آموزش دهند و رهبری کنند — به طور فزاینده‌ای ما را دعوت می‌کنند که به نزد مسیح بیاییم. آنها به ما کمک می‌کنند تا دل‌ها، گوش‌ها و چشمان خود را بیشتر و کامل‌تر بر روی او متمرکز کنیم. می‌توانیم مثال‌های زیادی از تغییرات و پیشرفت‌ها که توسط ریاست اول اعلام شده‌اند و هدف آنها متمرکز کردن ما بر روی عیسی مسیح است، ذکر کنیم. برخی از این موارد عبارتند از:

• تصمیم برای کنار گذاشتن نام «کلیسای مورمون» و جایگزینی آن با نام صحیح، یعنی کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرین زمان.

• آثار هنری جدید و الهام‌بخش با موضوع مسیح برای نمایش در کلیساها در دسترس است.

• موضوعات و موسیقی‌های مخصوص دختران جوان و مجمع کشیشان هارونی که بر عیسی مسیح تمرکز دارند، مانند «پیرو عیسی» و «به مسیح نگاه کن».

• تأکید بیشتر بر کفاره و رستاخیز عیسی مسیح به عنوان باشکوه ترین رویدادهای تاریخ.

• جشن گرفتن عید پاک به عنوان یک فصل و نه فقط یک تعطیلات ساده، با تأکید و تمرکز بر عیسی مسیح.

• معرفی نماد بصری کلیسای عیسی مسیح و ماهیت نمادین آن.

بیایید با دقت بیشتری به تأثیر برخی از این موارد نگاه کنیم. اول، نماد کلیسا.

در سال ۲۰۲۰، رئیس راسل اِم. نلسون یک نماد بصری جدید برای کلیسا معرفی کرد. این نماد نشان‌دهندهٔ این حقیقت است که مسیح در مرکز کلیسای خود قرار دارد و باید در مرکز زندگی ما نیز باشد. اکنون این نماد آشنا را بر روی توصیه‌نامه‌های معبد، روی وب‌سایت‌ها و مجلات کلیسا، به عنوان نماد برنامهٔ کتابخانه مژده، و حتی روی برچسب‌های شناسهٔ نظامی بسیاری از اعضای کلیسا که در نیروهای مسلح خدمت می‌کنند، می‌بینیم. نماد شاملِ نام کلیسا است که در یک سنگ بنا جای می‌گیرد، یک یادآوری از اینکه عیسی مسیح سنگ بنای اصلی است، که اینجا به زبان کامبوجی نشان داده شده است و در ۱۴۵ زبان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مرکز این نماد، نمادی از مجسمهٔ مرمری محبوبِ کریستوس از بِرتِل توروالدسن است که به طور گسترده با کلیسا مرتبط شده است و در مراکز بازدیدکنندگان و در محوطه معابد در سراسر جهان یافت می‌شود. جایگاه مهم آن در نماد کلیسا نشان می‌دهد که مسیح باید در مرکز تمام کارهایی که انجام می‌دهیم، باشد. به همین ترتیب، آغوش گشوده منجی نشان‌دهنده وعده او برای در آغوش گرفتن همه کسانی است که به نزد او خواهند آمد. این نماد یک نمایش بصری از محبت منجی عیسی مسیح است و یادآور همیشگی مسیح ذی حیات است.

من از روی کنجکاوی، از بسیاری از خانواده‌ها و دوستان، دربارهٔ یک عنصر مهمِ نمادِ کلیسا سؤال کرده‌ام. شگفت‌آور این است که بسیاری از افراد از ویژگی مقدسی که این نماد در بر دارد، بی‌خبر هستند. عیسی مسیح زیر طاق ایستاده است. این نمایانگر از مرگ برخاستن منجی است که از قبر خارج می‌شود. ما واقعاً رستاخیزِ مسیح زنده را حتی با استفاده از نماد کلیسا جشن می‌گیریم.

حال بیایید به اهمیت عید پاک فکر کنیم. در پیام‌های اخیر ریاست اول درباره عید پاک، از ما خواسته شده است که «با مطالعه آموزه‌‌های او و کمک به جاانداختنِ آیین عید پاک در جامعه خود به طور کلی، به‌ویژه در درون خانواده‌های خود، رستاخیزِ منجیِ زندهٔ خود را جشن بگیریم.» به طور خلاصه، از ما خواسته شده است که عید پاک را به روشی معنادارتر و مقدس‌تر جشن بگیریم.

من از وحی‌های پیوسته در مورد عید پاک لذت می‌برم و از تلاش‌های شما برای تبدیل کردن عید پاک به یک مناسبت مقدس و روحانی خوشحالم. علاوه بر برگزاری یک جلسه یک ساعته عشای مقدس در روز یکشنبه عید پاک، نمونه‌های دیگری از فعالیت‌های شایسته شامل همایش‌ها و فعالیت‌های بخش و وتد در روز یکشنبهٔ نخل و همچنین در طول هفتهٔ مقدس است. این یادآوری‌ها شامل فعالیت‌هایی برای کودکان و نوجوانان است و اغلب از گروه‌های کُر، از ادیان مختلف استفاده می‌شود. دیگران با مهمانی‌های باز به عمومِ «مسیح زنده» را برای اعضا و دوستان برگزار کرده‌اند و در رویدادهای عید پاک جوامع با ادیان مختلف شرکت کرده‌اند.

چنین فعالیت‌هایی بازتاب‌دهنده بسیاری از مردم در شهر اورشلیم است که صداهایشان برای ستایش منجی در هنگام ورود پیروزمندانه او به هم پیوست. گزارش‌هایی که از واکنش شما به دعوت ریاست اول برای پرستش در خانه با خانواده‌ها به منظور گرامیداشت این تعطیلات مهم رسیده، نیز قابل توجه است.

من معتقدم که پرستش خانوادگی پیرامون عید پاک به طرز چشمگیری افزایش یافته است. دو سال پیش، من در مورد اینکه خانواده‌ام می‌خواست بهتر عید پاک را جشن بگیرد، صحبت کردم. باید اذعان کرد، این هنوز یک کار در حال بهبود است. ما همیشه از یک وعدهٔ غذایی ویژه در روز یک‌شنبه عید پاک، سبدهای عید پاک و جستجوی تخم‌مرغ‌های عید پاک لذت برده‌ایم و هنوز هم این کار را انجام می‌دهیم. با این حال، اضافه کردن ابعاد روحانی هدفمند به جشن ما که بر عیسی مسیح و کفاره او تمرکز دارد، تعادلِ شیرینی به گرامیداشت این مهم‌ترین رویداد مقدس بخشیده است.

امسال سومین تلاش ما برای این خواهد بود که عید پاک را بیشتر مسیح‌محور کنیم. مانند جشنِ کریسمس، نمایش عید پاکِ خانوادهٔ ما، شامل لباس‌های ساده، خواندن از نوشته‌های مقدسِ عهد جدید و کتاب مورمون، موسیقی، تصاویر عید پاک، شاخه‌های نخل — و اگر بخواهم کاملاً صادق باشم — کمی هم هرج و مرج است. فرزندان و نوه‌ها در حال خواندن و بازگوییِ ستایش‌های یکشنبهٔ نخل از «هوشیعانا … مبارک باد آن کسی‌که به نام [سَروَر] می‌آید؛ «هوشیعانا در عرش برین!» و «این عیسی … از جلیل است» به نظر به همان مقدارِ مناسب است که «بر زمین صلح و سلامتی باد» در فصل کریسمس مناسب است.

ما اکنون از ترکیبی از تزئینات لذت می‌بریم. جایی که قبلاً بیشتر خرگوش‌ها و تخم‌مرغ‌های عید پاک وجود داشت، اکنون با مجسمهٔ مسیح، تصاویر مقبرهٔ خالی، ظاهر شدن عیسی در باغ پس از رستاخیز و دیدار او با نیفایان متعدل شده است. ما همچنین تلاش می‌کنیم که عید پاک را به یک فصل تبدیل کنیم، نه فقط یک روز. ما تلاش می‌کنیم که درباره یکشنبه نخل، جمعهٔ نیک و رویدادهای مقدسی که در طول هفته مقدس رخ داده‌اند، بیشتر گفتگو کنیم، تأمل کنیم و آن‌ها را گرامی بداریم.

عید پاک به ما این امکان را می‌دهد که هم ایثار عیسی مسیح که کفاره‌اش را پیش می‌آورد و هم رستاخیز واقعی و شادی‌بخش او را گرامی بداریم. دل‌های ما غصه‌دار می‌شود وقتی رنج‌های منجی را در باغ و بر روی جلجتا تصور می‌کنیم، اما دل‌های ما شاد می‌شود وقتی به مقبرهٔ خالی و اعلام آسمانیِ «او برخاسته است!» فکر می‌کنیم.

سخنان تشویق‌کنندهٔ اخیر ریاست اول، «منتظر عید پاک و رستاخیز عیسی مسیح [بودن] — که باشکوه‌ترین پیام برای بشریت است» اهمیت و عظمت این فصل را نشان می‌دهد. در حالی‌که برخی از خداشناسان مسیحی بطور رو به رشدی شروع به دیدن رستاخیز به عنوان یک نماد یا تصویر معنوی کرده‌اند، ما معتقدیم که «رستاخیز به این معناست که همه کسانی که تاکنون زندگی کرده‌اند، دوباره زنده خواهند شد و رستاخیز حقیقت دارد و راست است.» «همان‌طور كه همهٔ آدمیان به‌خاطر همبستگی با آدم می‌میرند، تمام کسانی که با مسیح متّحدند، زنده خواهند شد.» عیسی مسیح بندهای مرگ را برای هر روح زنده‌ای گسسته است.

ما واقعاً از فیضی که عیسی به ما دارد شگفت‌زده شده‌ایم. ما سخنان او را در آغوش می‌کشیم که «محبّتی بزرگتر از این نیست كه کسی جان خود را فدای دوستان خود كند.»

سی. اس. لوئیس اظهار داشت که «موعظه مسیحیت [برای رسولان] در درجه اول به معنای موعظهٔ رستاخیز بود. … رستاخیز موضوع اصلی هر موعظهٔ مسیحی است که در اعمال رسولان به آن اشاره شده است. رستاخیز، و پیامدهای آن، «مژده» یا بشارتی بود که مسیحیان آوردند.»

من اعلام می‌کنم که «رستاخیزی وجود دارد، … بنابراین گور هیچ پیروزی ندارد و نیش مرگ در مسیح بلعیده شده است.»

در پایان، من گواهی می‌دهم که همه کسانی که دعوت‌های پیامبر زنده ما و مشاوران او را برای گرامیداشت بیشترِ وقایع مقدس عید پاک بپذیرند، ارتباطشان با عیسی مسیح روز به روز قوی‌تر می‌شود.

چند روز پیش، من در مورد مادربزرگِی شنیدم که داستان عید پاک را با استفاده از مدل‌های ساده‌ای از مقبره، سنگی که مقبره را می‌پوشانْد، عیسی، مریم، رسولان و فرشته، برای نوهٔ چهار ساله‌اش بازگو می‌کرد. پسر کوچک با دقت تماشا می‌کرد و گوش می‌داد در حالی که مادربزرگش داستان خاکسپاری، بسته شدن و باز شدن مقبره و صحنه باغ رستاخیز را برایش تعریف می‌کرد. سپس او با دقت داستان را با جزئیات شگفت‌انگیزی برای والدینش تکرار کرد درحال‌که مدل‌ها را در اطراف خود حرکت می‌داد. پس از این لحظه شیرین، از او پرسیده شد که آیا می‌داند چرا ما عید پاک را جشن می‌گیریم. پسر به بالا نگاه کرد و با دلایلی کودکانه جواب داد: «چون اون زنده هست.»

من گواهی‌ام را به گواهی او — و به گواهی شما، و به گواهی فرشتگان و پیامبران — اضافه می‌کنم که او برخاسته است و او ذی حیات است، و من این را گواهی می‌دهم، به نام عیسی مسیح، آمین.