Of reið til að biðjast fyrir

„Það skilur mig enginn!“ hrópaði Gabriela um leið og hún skellti svefnherbergishurðinni. Dagurinn í dag hafði verið erfiður. Einhver í skólanum hafði gert gys að henni. Og þegar Gabriela kom heim var hún fúl og lenti í vandræðum við Mutti (mömmu).

Gabríela hlammaði sér á rúmið sitt og fór að gráta. Tár runnu niður kinnar hennar og henni fannst brjóstkassinn herpast af reiði. Henni líkaði ekki þessi líðan.

Hún minntist þess að hafa lært í Barnafélaginu að hún gæti beðið til himnesks föður hvenær sem hún þyrfti á hjálp að halda. Hún vildi fara með bæn til að hjálpa sér að líða betur, en átti erfitt með að einbeita sér. Hún lokaði augunum og dró djúpt andann. Hvað gat hún gert til að róa sig?

Eftir nokkrar sekúndur kom hugsun upp í huga hennar.

Hugsaðu um hluti sem þú ert þakklát fyrir.

Hún opnaði augun og leit í kringum sig í herberginu. Þar var mynd á veggnum af Mutti og Vati (pabba). Gabriela elskaði fjölskyldu sína, jafnvel þegar hún var svekkt út í þau.

„Ég er þakklát fyrir foreldra mína,“ sagði hún.

Hún hugsaði síðan um frændsystkini sín, Gwendolyn, Lydiu og Thomas. Þau deildu alltaf leikföngum sínum með henni og fengu hana til að hlæja. Hún naut þess að leika við þau.

„Ég er þakklát fyrir frændsystkini mín,“ sagði Gabriela.

Síðan leit hún út um gluggann.

Sólin var að setjast og himininn var fullur af fallegum litum – appelsínugulum, rauðum, gulum og bleikum.

„Ég er þakklát fyrir sólsetrið,“ sagði Gabríela.

Þá varð henni hugsað um fleira. Hún var þakklát fyrir hádegismatinn sem hún borðaði í skólanum í dag. Hún var þakklát fyrir vini sína. Hún var þakklát fyrir íbúðina sem hún bjó í.

Það var gaman að hugsa um hluti sem hægt var að vera þakklátur fyrir! Gabriela hafði aldrei gert sér grein fyrir því hversu margt gott var í lífi hennar.

Hún vissi að heilagur andi hafði veitt henni hugmynd um að hugsa um blessanir hennar. Nú var hún róleg í hjarta. Henni fannst hún tilbúin til að fara með bæn.

„Kæri himneski faðir,“ sagði hún. „Mér þykir leitt að ég var reið við Mutti. Þakka þér fyrir að hjálpa mér að finna ró og hamingju aftur. Þakka þér fyrir að senda heilagan anda til að minna mig á blessanir mínar. Í nafni Jesú Krists, amen.“

Hún gekk út úr herberginu sínu. Mutti og Vati voru að elda kvöldmat í eldhúsinu. Hún faðmaði Mutti.

„Mér þykir leitt að ég varð þér reið,“ sagði Gabriela.

„Það er allt í lagi,“ sagði Mutti. „Þakka þér fyrir að biðjast afsökunar.“

Þau sátu umhverfis matarborðið og blessuðu matinn. Þá fékk Gabriela hugmynd!

„Við skulum fara hringinn í kringum borðið og hvert okkar segir eitthvað sem við erum þakklát fyrir,“ sagði hún.

Vati brosti. „Það er frábær hugmynd!“

„Ég er þakklát fyrir sápu,“ sagði Mutti.

Vati hugsaði sig aðeins um.

„Pítsu,“ sagði hann. Þau flissuðu öll.

Þá var komið að Gabrielu. Hún vissi þegar hvað hún vildi segja.

„Ég er þakklát fyrir bænina.“

Myndskreyting: Simini Blocker