„Ocena nauki, część 6.: I Ks. Królewska 17 — Ks. Estery”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium (2026)
„Ocena nauki, część 6.: I Ks. Królewska 17 — Ks. Estery”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium
Ks. Estery. Lekcja 96.
Ocena nauki, część 6.
I Ks. Królewska 17 — Ks. Estery
Rozważanie i ocena naszej duchowej nauki może pomóc nam zbliżyć się do Ojca Niebieskiego i Jezusa Chrystusa. Ta lekcja ma na celu skłonić uczniów do zastanowienia się nad wyznaczonymi celami i wzrostem, jakiego doświadczyli podczas studiowania bloku pism świętych: I Ks. Królewska 17 — Ks. Estery.
Przygotowanie uczniów: Poproś uczniów, aby przyszli przygotowani do podzielenia się fragmentem z pism świętych ze Starego Testamentu, który ma dla nich szczególne znaczenie. Poproś, aby zastanowili się, w jaki sposób fragment ten pomaga im podążać za Jezusem Chrystusem.
Przykładowe ćwiczenia
Studiowanie bloku I Ks. Królewska 17 — Ks. Estery w twojej klasie mogło skupiać się na innych celach niż te, które są oceniane podczas tej lekcji. Jeśli tak było, dostosuj zajęcia tak, aby ocenić wzrost, jakiego doświadczyli uczniowie w oparciu o zagadnienia, na których się skupialiście podczas twoich lekcji.
Podczas tej lekcji uczniowie będą mieli okazję do oceny swoich postępów w następujących obszarach:
-
Poczucie zwiększonego pragnienia polegania na Panu w kwestii siły i wyzwolenia. (Uwaga: to ćwiczenie opiera się na naukach z Lekcji 74.: „I Ks. Samuela 17”; Lekcji 85.: „II Ks. Królewska 6”; Lekcji 86.: „II Ks. Królewska 18–20”; Lekcji 95.: „Ks. Estery, część 2.”).
-
Stawanie się uczniem Jezusa Chrystusa (Uwaga: To ćwiczenie może opierać się na wszelkich lekcjach, które skupiały się na sporządzaniu planu lub wyznaczaniu celu. Nie oczekuje się, że uczniowie będą mieli wypisaną każdą z tych lekcji wraz z zadaniem, aby przygotować się do tej oceny).
Wzrost duchowy
Poproś uczniów, aby porównali swój obecny wzrost z tym, kiedy byli małymi dziećmi.
Możesz pokazać im ilustrację na początku lekcji.
-
W jaki sposób rozpoznanie zmiany swojego wzrostu można porównać do rozpoznania duchowego wzrostu?
-
W jaki sposób możemy rozpoznać, że wzrastamy duchowo i stajemy się bardziej podobni do Zbawiciela?
Kiedy uczniowie będą omawiać pytania, możesz wyjaśnić, że zmiana wzrostu nie jest dostrzegalna codziennie, ale wraz z upływem czasu. Podobnie nasz duchowy wzrost jest najczęściej zauważany, kiedy przyglądamy się naszemu życiu z perspektywy czasu. Na przykład, możemy odczuwać silniejsze pragnienie czynienia dobra (zob. Ks. Mosjasza 5:2), stać się bardziej konsekwentni w naszych modlitwach i studiowaniu pism świętych lub traktować bliźnich z większą miłością.
Poproś uczniów, aby zastanowili się nad tym, czego nauczyli się podczas zajęć w ciągu ostatnich kilku tygodni, oraz nad duchowymi odczuciami, jakie mieli. Uczniowie mogą przejrzeć wpisy w swoich dziennikach oraz fragmenty z pism świętych, które przeczytali lub zaznaczyli. Rozważ poproszenie uczniów o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania w ich dziennikach przed omówieniem ich w klasie.
-
Czego nauczyliście się lub co poczuliście podczas studiowania Starego Testamentu?
-
W jaki sposób prawdy, które poznaliście i zastosowaliście, ułatwiły wam podążanie za Jezusem Chrystusem?
Poczucie zwiększonego pragnienia, aby polegać na Panu, żeby uzyskać siłę i wyzwolenie
Kiedy uczniowie studiowali Stary Testament, mogli zostać zainspirowani przykładami tego, jak Pan błogosławił ludzi, którzy polegali na Nim, aby otrzymać siłę i wyzwolenie.
Możesz umieścić na widoku poniższe wypowiedzi, aby uczniowie przypomnieli sobie niedawne przykłady, które być może studiowali. Umieść na widoku te wypowiedzi bez imion i nazwisk mówców. Wypisz imiona i nazwiska w innej kolejności. Następnie poproś uczniów, aby dopasowali wypowiedzi do tego, kto je powiedział.
Jeśli to możliwe, możesz również pokazać ilustracje związane z każdą z tych osób.
Dawid: „Ty wyszedłeś do mnie z mieczem, z oszczepem i z włócznią, a ja wyszedłem do ciebie w imieniu Pana Zastępów, Boga szeregów izraelskich, które zelżyłeś” (I Ks. Samuela 17:45).
Elizeusz: „Nie bój się, bo więcej jest tych, którzy są z nami, niż tych, którzy są z nimi” (II Ks. Królewska 6:16).
Hiskiasz: „Bądźcie odważni i dzielni, nie bójcie się […], gdyż z nami jest ktoś większy niż on. Z nim jest ramię cielesne, z nami jest Pan, nasz Bóg; On nam pomoże i stoczy za nas boje” (II Ks. Kronik 32:7–8).
Estera: „Również ja i moje służebnice tak będziemy pościć, a potem udam się do króla, choć to jest wbrew prawu. Jeśli mam zginąć, to zginę!” (Ks. Estery 4:16).
Możesz przypomnieć uczniom ćwiczenia z lekcji o tych osobach. To może przypomnieć uczniom uczucia i wrażenia, które mogły im towarzyszyć podczas studiowania.
Uczniowie mogą przypomnieć sobie kamień, który narysowali, symbolizujący jeden ze sposobów wykazywania się wiarą w Jezusa Chrystusa, związany z wyzwaniem z Lekcji 74. „I Ks. Samuela 17”.
Uczniowie mogą przypomnieć sobie listę sposobów, na jakie Pan nad nami czuwa i troszczy się o nas, z Lekcji 85.: „II Ks. Królewska 6”.
Uczniowie mogą przypomnieć sobie, w jaki sposób Pan uwolnił króla Hiskiasza i Żydów, z Lekcji 86. „II Ks. Królewska 18–20”.
Uczniowie mogą przypomnieć sobie, jak przeformułowali Ks. Estery 4:16 w Lekcji 95. „Ks. Estery, część 2.”.
-
W jaki sposób zostaliście zainspirowani tym, w jaki sposób Pan pobłogosławił jedną lub więcej z tych osób?
Po zapoznaniu się z historiami z pism świętych poproś uczniów, aby zastanowili się nad własnymi uczuciami. Możesz ich poprosić o zapisanie w dziennikach do studiowania odpowiedzi na jedno lub kilka z poniższych pytań. Po upływie odpowiedniej ilości czasu poproś kilkoro chętnych uczniów, aby powiedzieli o swoich przemyśleniach i uczuciach reszcie klasy.
-
Czego uczycie się o Ojcu Niebieskim i Jezusie Chrystusie, co ułatwi wam poleganie na Nich, aby uzyskać siłę i wyzwolenie?
-
Czego ostatnio doświadczyliście, co zwiększyło wasze pragnienie, aby polegać na Ojcu Niebieskim i Jezusie Chrystusie i uzyskać od nich siłę i wyzwolenie?
Stawanie się uczniem Jezusa Chrystusa
Opcja 1.
Podczas ostatnich lekcji uczniowie mogli mieć wiele okazji, aby pogłębić swoje bycie uczniem Jezusa Chrystusa i Jego ewangelii. Oto lista lekcji, na których mogli wyznaczyć cele pogłębienia swojego uczniostwa względem Jezusa:
Podczas Lekcji 81. „I Ks. Królewska 17” uczniowie zostali poproszeni o działanie z większą wiarą w Jezusa Chrystusa poprzez kierowanie się słowami Jego proroków.
Podczas Lekcji 84. „II Ks. Królewska 5” uczniowie zostali poproszeni o zrobienie małych i prostych rzeczy, o które prosi nas Pan.
Podczas Lekcji 87. „II Ks. Królewska 21–23” uczniowie zostali poproszeni o zwrócenie się do Pana poprzez osobiste studiowanie pism świętych.
Podczas Lekcji 90. „II Ks. Kronik 14–16” uczniowie zostali poproszeni o przygotowanie planu poszukiwania Pana.
Podczas Lekcji 93. „Księga Nehemiasza” uczniowie zostali poproszeni o skupienie się na pracy, którą Ojciec Niebieski powierzył im do wykonania.
Podczas Lekcji 95. „Księga Estery, część 2.” uczniowie zostali poproszeni, aby działać z odwagą i wypełniać wolę Pana.
W duchu modlitwy zastanów się, jakie plany lub cele uczniowie mogli wyznaczyć podczas tych lekcji, aby pogłębić swoją postawę ucznia Jezusa Chrystusa. Daj uczniom możliwość oceny ich wysiłków zmierzających do realizacji planów i celów. Uczniowie mogą rozpoznać swoje sukcesy i ponownie zobowiązać się do realizacji swojego planu lub kontynuować jego realizację. Poniższa grafika może im pomóc w dalszym dążeniu do osiągnięcia wyznaczonych celów.
Opcja 2.
Na podstawie poniższej grafiki uczniowie rozpoznają i zareagują na podszepty Ducha Świętego.
Zastanówcie się, do zrobienia czego poczuliście natchnienie od Ducha Świętego w ciągu ostatnich kilku tygodni. Te podszepty mogły nadejść w różnych okolicznościach, na przykład w domu, w kościele lub podczas seminarium. Przy każdym rozpoznanym podszepcie zastanówcie się, gdzie znajdujecie się obecnie na poniższym schemacie. W dzienniku do studiowania zapiszcie swoje przemyślenia na temat tego, jakie, waszym zdaniem, są kolejne kroki, aby postępować zgodnie z tymi podszeptami.
Daj uczniom czas na zastanowienie się w ciszy i pisanie w dzienniku odpowiedzi. Po upłynięciu wystarczającej ilości czasu rozważ omówienie z uczniami niektórych z poniższych pytań.
-
Jakie, waszym zdaniem, są najtrudniejsze kroki w tym procesie?
-
W jaki sposób możemy czerpać siłę od Jezusa Chrystusa, aby pokonać te przeszkody na drodze do bycia Jego uczniami?