Rozdział 57
Niegodziwi ludzie zabijają Szczepana
Wielu żydowskich przywódców myślało, że cuda ustaną, kiedy Jezus umrze. Jednakże Apostołowie również czynili cuda. Wielu ludzi uwierzyło w Jezusa Chrystusa i przystąpiło do Kościoła.
Dzieje Apostolskie 4:1–4, 13–16; 5:14
Wzburzyło to wielu przywódców żydowskich. Uwięzili Piotra i Jana. Król Herod Agryppa kazał zabić Apostoła Jakuba.
Dzieje Apostolskie 4:3; 12:1–2
Apostołowie powołali siedmiu mężczyzn, by pomogli przewodzić Kościołowi. Jednym z nich był prawy mąż imieniem Szczepan. Nauczał ewangelii wielu ludzi. Niektórzy niegodziwi ludzie skłamali i powiedzieli, że przemawiał przeciwko prawu żydowskiemu. Ujęli go, aby był sądzony przez przywódców żydowskich.
Dzieje Apostolskie 6:3–12
Szczepan powiedział przywódcom, że są niegodziwi. Powiedział, że zabili Jezusa Chrystusa, Syna Bożego.
Dzieje Apostolskie. 7:51–54
Następnie Szczepan popatrzył w niebo i ujrzał Ojca Niebieskiego i Jezusa Chrystusa. Kiedy powiedział przywódcom, co widzi, wpadli we wściekłość.
Dzieje Apostolskie 7:55–56
Zabrali Szczepana poza miasto i zabili, obrzucając go kamieniami. Położyli swe płaszcze u stóp młodego mężczyzny o imieniu Saul. Kiedy Szczepan umierał, poprosił Boga, by wziął jego ducha do nieba. Poprosił także Boga, by przebaczył tym, którzy go zabili. Potem umarł.
Dzieje Apostolskie 7:58–60