Rozdział 10
Chrzest Jezusa
Jan przez wiele lat mieszkał na pustyni. Nosił odzież wykonaną z wełny wielbłądziej i jadł miód oraz szarańczę. Ludzie z miast przychodzili, by słuchać jego nauk. Był znany jako Jan Chrzciciel.
Ew. Mateusza 3:1–5
Jan Chrzciciel nauczał ludzi o Jezusie Chrystusie. Mówił im, by odpokutowali za swe grzechy i przyjęli chrzest. Jan chrzcił tych, którzy odpokutowali za swe grzechy.
Ew. Mateusza 3:2–3, 5–6
Ludzie pytali Jana Chrzciciela, w jaki sposób można udoskonalić swoje życie. Mówił im, by dzielili się z biednymi, mówili prawdę i byli uczciwi wobec wszystkich. Powiedział, że wkrótce przyjdzie Jezus Chrystus. Jezus miał ich obdarować darem Ducha Świętego.
Ew. Mateusza 3:2–12; Ew. Łukasza 3:10–14
Pewnego dnia, kiedy Jan Chrzciciel chrzcił ludzi w rzece Jordan, przyszedł do niego Jezus. Poprosił Jana, by Go ochrzcił. Jan wiedział, że Jezus zawsze przestrzegał przykazań Boga i nie potrzebuje pokuty. Jan myślał, że Jezus nie musi przyjmować chrztu.
Ew. Mateusza 3:13–15; 2 Nefi 31:5–7
Ale Bóg nakazał wszystkim ludziom, aby przyjęli chrzest, więc Jezus powiedział Janowi, by ten Go ochrzcił. Jezus dał nam przykład, okazując posłuszeństwo przykazaniu Boga, aby przyjąć chrzest.
Ew. Mateusza 3:16; 2 Nefi 31:7–9
Kiedy Jezus wyszedł z wody, przyszedł do Niego Duch Święty. Bóg przemówił z nieba: „Ten jest mój Syn umiłowany, którego sobie upodobałem”. Jan Chrzciciel również świadczył, że Jezus jest Synem Bożym.
Ew. Mateusza 3:16–17; Ew. Jana 1:33–36; Jesus the Christ, 150