Rozdział 53
Ukrzyżowanie Jezusa
Żołnierze bili Jezusa biczami. Założyli Mu purpurową szatę. Zrobili koronę cierniową i założyli Jezusowi na głowę. Naśmiewali się z Niego i opluwali Go. Nazywali Go „królem żydowskim”.
Ew. Marka 15:15–20
Wielu ludzi szło za żołnierzami, którzy zabrali Jezusa na wzgórze w pobliżu Jerozolimy. Zmuszono Go, by niósł Swój krzyż. Przybito Jego ręce i stopy gwoździami do krzyża, i podniesiono krzyż. Ukrzyżowano także dwóch innych mężczyzn, którzy byli złodziejami.
Ew. Łukasza 23:27, 33; Ew. Jana 19:17–18
Jezus się modlił. Prosił Ojca Niebieskiego, by wybaczył żołnierzom, którzy Go ukrzyżowali. Nie wiedzieli, że jest On Zbawicielem.
Ew. Łukasza 23:34
Maria, matka Jezusa, stała obok krzyża. Był tam też Apostoł Jan. Jezus powiedział Janowi, by zaopiekował się Jego matką. Jan wziął do swojego domu matkę Jezusa.
Ew. Jana 19:25–27
Ciemności okryły kraj. Zbawiciel cierpiał na krzyżu przez wiele godzin. W końcu Jego duch opuścił ciało i Chrystus umarł.
Ew. Mateusza 27:45, 50
Kiedy umarł, trzęsienie ziemi skruszyło na kawałki ogromne skały. Zasłona w świątyni rozdarła się na dwie części. Rzymscy żołnierze byli przerażeni.
Ew. Mateusza 27:51, 54
Jeden z uczniów Jezusa zdjął ciało Zbawiciela z krzyża. Owinął je w całuny i umieścił w grobowcu, miejscu, gdzie grzebie się ludzi. Przytoczono wielki kamień i zamknięto nim wejście do grobu.
Ew. Mateusza 27:57–60