Þar sem syndin veldur glundroða, færir Kristur frið

Chakell Wardleigh Herbert

Kirkjutímaritin

Jafnvel mitt í glundroða lífsins, getur Kristur fært ljós, reglu og frið í sál ykkar.

myndskreyting af manni sem horfir á geisla sólarinnar brjótast gegnum ský

Ríkir stundum dálítill … glundroði í lífinu?

Að upplifa glundroða, er eitthvað sem við upplifum öll stundum. Vegna þess hve flókinn heimurinn er, er auðvelt að gleyma því að við erum andlegar verur að upplifa jarðneska reynslu – nokkuð sem við höfum aldrei áður gert.

Tvær undursamlegar gjafir sem Guð gaf okkur eru dauðlegur líkami og sjálfræði. Þær gjafir gera okkur kleift að skynja, þrá og framkvæma sjálfstætt. Svo eðlilega geta hlutirnir virst í óreiðu eða óvissir, vegna þeirra ákvarðana sem hinni náttúrlegu konu eða karli hættir til að taka.

Við gerum öll mistök. Þegar við hins vegar glímum við syndir eða venjur sem við virðumst ekki geta sigrast á, sama hversu mikið við reynum að breyta okkur, þá er auðvelt að upplifa óreiðu. Þar sem hið andlega í okkur togar okkur að himni og hið jarðneska togar okkur að heiminum, getum við upplifað stöðuga innri togstreitu.

Hvort sem við eigum í erfiðleikum með eitthvað eins og slúður, reiði, rangláta dóma, of mikla miðlanotkun, klámnotkun eða nokkuð annað, þá er andstæðingurinn fljótur að ýta undir skömm, vonleysi og að lokum andlegum glundroða.

Sem betur fer fyrir okkur, þá vita himneskur faðir og Jesús Kristur hvernig á að takast á við glundroða.

Að leita ljóss hans, er fyrsta skrefið

Í sköpuninni – upphafi alls sem við þekkjum – er alheiminum lýst sem væri hann í óreiðu og óskipulögðu ástandi: „Jörðin var þá auð og tóm. Myrkur grúfði yfir djúpinu“ (1. Mósebók 1:2). Þetta óreiðuástand og vonlausa myrkur er lýsandi fyrir það hvernig andstæðingurinn getur látið okkur líða þegar við syndgum eða tökum ákvarðanir sem stríða gegn gildum okkar. Hann nýtur þess að láta okkur finnast við föst og hvetur okkur oft til að fela okkur.

En líkt og systir Tamara W. Runia, fyrsti ráðgjafi í aðalforsætisráði Stúlknafélagsins, kenndi: „Jesús Kristur gefur þeim ljós sem í myrkri sitja. Á þeim dögum sem ykkur finnst röddin segja ykkur að fela ykkur, að þið ættuð að fela ykkur ein í myrku herbergi, þá býð ég ykkur að vera hugrökk og trúa Kristi! Gangið yfir og kveikið ljósið – okkar fullkomna vonarljós.“

Það fyrsta sem Jesús Kristur gerði í sköpuninni var að eyða myrkri óreiðunnar, undir handleiðslu Guðs (sjá 1. Mósebók 1:3; HDP Móse 2:2–5). Þaðan hélt hann áfram að skipuleggja alla óskipulega hluta efnisins, frá miklum himnum til minnstu plöntu.

Fyrst hann gat komið reglu á alheiminn, ímyndið ykkur þá hvað getur gerst þegar þið snúið ykkur til sonar hans til lækningar og endurlausnarkrafts á hverjum degi. Þegar ykkur finnst þið vera þjökuð af erfiðleikum og myrkri heimsins, er fyrsta skrefið í átt að friði og guðlegu skipulagi að teygja ykkur eftir ljósi Krists.

Minnist þessu næst hver þið eruð

Eftir að himinn og jörð höfðu verið skipulögð og fegruð, fyrirbjó himneskur faðir leið fyrir andabörn sín til að koma til jarðar og hljóta efnislíkama. Meðan við erum á jörðu, vinnur andstæðingurinn þó hörðum höndum að því að fá okkur til að gleyma hver við erum.

Við getum séð tilraunir hans til að ræna okkur guðlegu auðkenni okkar á þeirri stundu sem Guð talaði við spámanninn Móse og miðlaði honum þekkingu. Í HDP Móse 1 nefnir Guð Móse með nafni og kallar hann endurtekið son sinn.

Um leið og Guð fer á brott, birtist Satan og kallar Móse „mannsson“ (HDP Móse 1:12) og reynir að freista hans til að gleyma sínu raunverulega auðkenni.

Satan vill að við geymum því hver við raunverulega erum. Hann vekur efasemdir varðandi getu okkar til að breytast. Hann vill að við trúum að við séum náttúrlegir, óbreytanlegir karlar og konur og munum alltaf verða það.

Öldungur Patrick Kearon, í Tólfpostulasveitinni, minnir okkur þó á: „Þið getið komið til Krists í fullvissu um elskandi gæsku hans og hlotið allar gjafir hans eins og gleði, friði, von, ljósi, sannleika, opinberun, þekkingu og visku. … Þú ert ástkær dóttir Guðs, þú ert ástkær sonur Guðs og hann hefur gefið ykkur sinn fullkomna, heilaga son.“

Endurlausn er nokkuð sem Satan mun aldrei hljóta. Þegar við reiðum okkur á okkar andlegu sjálfsmynd, getum við sagt eins og Móse gerði:

„Hver ert þú? Því að sjá, ég er sonur [eða dóttir] Guðs, í líkingu hans eingetna. …

Vík burt héðan Satan, ekki skalt þú blekkja mig, því að Guð sagði við mig: Þú ert í líkingu míns eingetna“ (HDP Móse 1:13, 16).

Ef lífið virðist óreiðukennt, staldrið þá við. Munið eftir ykkar guðlega auðkenni. Látið þann sannleika, að þið eruð ástkær börn Guðs, draga ykkur nær himni. Snúið ykkur til Jesú Krists, svo hann geti hjálpað ykkur að koma aftur reglu á sál ykkar.

Leyfið loks Kristi að breyta glundroða í frið

Þegar Adam og Eva yfirgáfu aldingarðinn Eden, upplifðu þau einmanalegan og drungalegan heim í stað þess einfaldleika sem þau höfðu alltaf áður verið kunnug. Himneskur faðir lofaði að þau gætu notið friðar, því að hann fyrirbjó frelsara til að endurleysa þau frá syndum þeirra og sorgum (sjá HDP Móse 5:7–10).

Þegar jarðlífið verður yfirþyrmandi, minnist þá þessa sannleika: Himneskur faðir vissi að við myndum takast á við freistingar, gera mistök og syndga í öllu þessu ferðalagi aftur heim til hans – það var allt hluti af áætluninni.

Fyrir milligöngu Jesú Krists, getur himneskur faðir alltaf hjálpað okkur að hrinda frá okkur myrkravaldi í lífinu og veita okkur ljós þess í stað. Við getum skipt út glundroða fyrir frið í sál okkar þegar við iðrumst, sama hversu oft við gerum mistök, vegna frelsara okkar.

Russell M. Nelson forseti vitnaði:

„[Jesús Kristur] mun styrkja ykkur. Hann mun blessa ykkur með friði, jafnvel mitt í ringulreið. …

Jesús Kristur tók á sig syndir ykkar, sársauka ykkar, sorgir ykkar og vanmátt ykkar. Þið þurfið ekki að bera þetta einsömul! Hann mun fyrirgefa ykkur þegar þið iðrist. Hann mun blessa ykkur með því sem þið þurfið. Hann mun græða þjáða sál ykkar.“

Hvað sem þið gætuð átt í erfiðleikum með, þegar þið snúið ykkur til himnesks föður og Jesú Krists eftir liðsinni, þá geta þeir alltaf endurreist það sem er í molum, frelsað ykkur frá glundroða synda og freistinga og fegrað líf ykkar.

Þeir hafa gert það aftur og aftur.