Elkaar toejuichen

Onlangs las ik iets wat me erg raakte. Het speelde op het USA Masters Track and Field National Championship – een toernooi voor senioren.

Een van de deelnemers op de 1500 meter was de 100-jarige Orville Rogers. De verslaggever schrijft:

‘Toen het pistool afging, startten de hardlopers. Orville hing achteraan en bleef daar gedurende de hele race, langzaam vooruit schuifelend. [Toen] de op een na laatste hardloper bij de finish was, had Orville nog tweeënhalve ronde te gaan. Bijna drieduizend toeschouwers keken rustig toe hoe hij zijn rondes liep – volledig, stil en akelig alleen.

‘[Maar] toen hij aan zijn eindronde begon, stond de menigte op. Ze juichten en applaudisseerden. Bij het laatste rechte stuk bulderde het publiek. Op aanmoediging van de duizenden toeschouwers gebruikte Orville zijn laatste beetje energie. De menigte barstte in vreugde uit toen hij de finish bereikte en door zijn mededingers werd omhelsd. Orville zwaaide nederig en dankbaar naar de menigte en verliet het veld met zijn nieuwe vrienden.’

Dit was Orvilles vijfde race in het toernooi, en bij alle andere onderdelen was hij ook als laatste geëindigd. Sommigen hebben misschien een mening over Orville en vinden dat hij te oud was om mee te doen. Dat hij niet op de piste hoorde omdat zijn wedstrijden daardoor voor iedereen veel langer duurden.

Maar zelfs al eindigde hij steeds als laatste, Orville verbrak die dag wel vijf wereldrecords. Niemand die toekeek, zou dat geloven, maar geen van de toeschouwers of zijn rivalen waren de scheidsrechters. Orville overtrad geen regels en de officials verlaagden de norm niet. Hij deed mee aan dezelfde race en voldeed aan dezelfde vereisten als alle anderen. Maar zijn moeilijkheidsgraad – in dit geval zijn leeftijd en beperkte fysieke mogelijkheden – werd meegewogen en plaatste hem in de categorie 100+. En in die divisie verbrak hij vijf wereldrecords.

Net zoals het van Orville grote moed vergde om telkens weer die baan op te stappen, zo vraagt het ook grote moed van sommige zusters en broeders om elke dag de arena van het leven in te gaan, wetend dat ze misschien onrechtvaardig beoordeeld worden, ook al doen ze hun uiterste best om, ondanks ontmoedigende tegenslagen, de Heiland te volgen en hun verbonden met Hem te eren.

Waar in de wereld we ook wonen, hoe oud we ook zijn, we hebben allemaal een primaire behoefte om erbij te horen, te voelen dat we gewenst en nodig zijn, en dat ons leven een doel en betekenis heeft, ongeacht onze omstandigheden en beperkingen.

Bij het laatste stuk van de race juichte de menigte Orville geestdriftig toe, waardoor hij de kracht had om door te gaan. Het gaf niet dat hij als laatste eindigde. Voor de deelnemers en de menigte ging dit om veel meer dan een wedstrijd. In veel opzichten was dit een mooi voorbeeld van de liefde van de Heiland in actie. Toen Orville over de finish ging, verblijdde iedereen zich samen.

Net als in dat toernooi kunnen onze wijken, gemeenten en families een plek zijn waar we elkaar toejuichen – verbondsgemeenschappen die hun energie halen uit de liefde van Christus voor elkaar – waar men elkaar met elke moeilijkheid helpt, en elkaar kracht en bemoediging geeft zonder te veroordelen. We hebben elkaar nodig. Goddelijke kracht ontstaat door eenheid en daarom wil Satan ons verdelen.

Helaas is kerkbezoek wegens uiteenlopende redenen voor sommigen van ons soms moeilijk. Vooral voor mensen die met geloofsvragen of met sociale angst of depressie worstelen. Voor mensen uit een ander land of van een ander ras, of mensen met afwijkende levenservaringen of opvattingen, waardoor ze denken dat ze er niet bij passen. Zelfs voor ouders van baby’s of kleine kinderen die slaaptekort hebben en emotioneel uitgeput zijn, of mensen die alleenstaand zijn in een zaal vol echtparen en gezinnen. Voor mensen die de moed bij elkaar rapen om na jaren terug te keren, of een knagend gevoel hebben dat ze niet goed genoeg zijn en er nooit bij zullen horen.

President Russell M. Nelson heeft gezegd: ‘Als een echtpaar in uw wijk gaat scheiden, een jonge zendeling vervroegd naar huis terugkeert, of een tiener aan zijn getuigenis twijfelt, is uw kritiek het laatste dat ze nodig hebben. Ze moeten de reine liefde van Jezus Christus in uw woorden en daden proeven.’

We gaan naar de kerk om die essentiële banden met de Heer en met elkaar te hebben, die zo hard nodig zijn voor ons geestelijke en emotionele welzijn. Inherent aan de verbonden die we vanaf de doop met God sluiten, is onze verantwoordelijkheid om elkaar lief te hebben en voor elkaar te zorgen als leden van Gods familie, leden van het lichaam van Christus. Het is geen punt op een checklist.

Christelijke liefde en zorg zijn hoger en heiliger. De reine liefde van Christus is naastenliefde. Zoals president Nelson heeft gezegd: ‘Naastenliefde zet ons ertoe aan om “elkaars lasten te dragen” [Mosiah 18:8], in plaats van elkaars lasten zwaarder te maken.’

De Heiland heeft gezegd: ‘Hierdoor zullen allen inzien dat u mijn discipelen bent: als u liefde onder elkaar hebt.’ En president Nelson zei verder: ‘Naastenliefde is de belangrijkste eigenschap van een ware volgeling van Jezus Christus. […] Christus’ boodschap is duidelijk: zijn ware discipelen bouwen op, verheffen, bemoedigen, overreden en inspireren. [Hoe we] met en over elkaar praten, doet er echt toe.’

De leer van de Heiland hierover is heel eenvoudig. Zij wordt samengevat in de gulden regel: ‘Alles dan wat u wilt dat de mensen u doen, doet u ook zo.’ Verplaats je in iemands positie en behandel hem zoals jij behandeld zou willen worden als je in zijn schoenen stond.

Anderen christelijk behandelen gaat veel verder dan onze familie en kerkgemeenschap. Het betreft ook onze broeders en zusters van een ander geloof of geen geloof. Het betreft ook onze broeders en zusters uit andere landen en culturen, en hen die een andere politieke overtuiging hebben. We maken allemaal deel uit van het gezin van God, en Hij houdt van al zijn kinderen. Hij wenst dat zijn kinderen Hem liefhebben en ook elkaar.

Het leven van de Heiland was een voorbeeld van zelfs hen liefhebben, bijeenbrengen en verheffen die de maatschappij had veroordeeld als verschoppeling en onrein. Ons is geboden zijn voorbeeld te volgen. Wij zijn hier om christelijke eigenschappen te ontwikkelen en ten slotte als onze Heiland te worden. Hij hanteert geen evangeliechecklist. Het evangelie draait om worden: worden zoals Hij en liefhebben zoals Hij. Hij wil dat wij een Zionsvolk worden.

Toen ik eind 20 was, maakte ik een zware depressie door. In die tijd leek het of de werkelijkheid van Gods bestaan ineens wegviel. Ik kan mijn gevoelens slechts beschrijven als volledig verdwaald. Sinds ik een kind was, had ik altijd geweten dat mijn hemelse Vader er was en dat ik met Hem kon praten. Maar in die periode wist ik niet meer of er wel een God was. Nooit eerder had ik zoiets meegemaakt en het leek alsof mijn hele fundament afbrokkelde.

Daardoor kostte het me moeite om naar de kerk te gaan. Ik ging, maar deels uit angst dat ik ‘inactief’ of ‘minder getrouw’ genoemd zou worden en dat ik aan iemand als project zou worden toegewezen. Wat ik destijds echt nodig had was oprechte liefde, begrip en steun van de mensen om me heen, geen oordeel.

Sommige veronderstellingen over mij waar ik bang voor was, had ik gedacht over anderen als zij niet regelmatig naar de kerk gingen. Die pijnlijke persoonlijke ervaring maakte mij veel duidelijker waarom ons is opgedragen om niet onrechtvaardig over elkaar te oordelen.

Zijn er onder ons die in stilte lijden, bang dat anderen achter hun verborgen worstelingen zullen komen, omdat ze niet weten wat de reactie zal zijn?

Alleen de Heer kent echt de moeilijkheidsgraad van onze levensrace; de lasten, de problemen en de obstakels op ons pad die anderen vaak niet kunnen zien. Alleen Hij begrijpt echt de ingrijpende wonden en trauma’s die sommigen in het verleden hebben opgelopen en die hun leven nog steeds beïnvloeden.

Vaak oordelen we te streng over onszelf, denkend dat we veel verder vooruit hadden moeten zijn. Alleen de Heer kent onze persoonlijke beperkingen en vermogens echt, en daarom is Hij de enige die volledig bevoegd is om onze prestaties te beoordelen.

Zusters en broeders, laten we als de toeschouwers bij dat toernooi zijn en elkaar op onze reis als discipel toejuichen, ongeacht de omstandigheden! We hoeven daarvoor geen regels te breken of normen te verlagen. We volgen juist het tweede grote gebod: onze naaste liefhebben als onszelf. En zoals onze Heiland heeft gezegd: ‘Voor zover u dit voor een van deze geringste[n] gedaan hebt, hebt u dat voor Mij gedaan’, ten goede of ten kwade. Hij zei ook: ‘Indien u niet één bent, bent u de mijnen niet.’

Wij zullen allemaal situaties meemaken waarin wij zelf hulp en bemoediging nodig hebben. Laten we ons nu voornemen dat we er altijd voor elkaar zullen zijn. Naarmate we dat doen, zullen we meer één worden en een ruimte voor het heilige werk van de Heiland creëren waarin Hij ons kan genezen en transformeren.

Tot hen die vinden dat ze ver achter liggen in deze levensrace, deze sterfelijke reis, zeg ik: ga alsjeblieft door. Alleen de Heiland kan echt beoordelen waar je op dit moment moet zijn, en Hij is mededogend en rechtvaardig. Hij is de grote scheidsrechter van de levensrace en alleen Hij begrijpt echt de moeilijkheidsgraad waarmee jij rent of wandelt of schuifelt. Hij houdt rekening met je beperkingen, je vermogen, je ervaring en de verborgen lasten die je draagt, alsook de verlangens van je hart. Misschien verbreek jij eigenlijk ook symbolische wereldrecords. Alsjeblieft, geef de hoop niet op. Alsjeblieft, ga door! Alsjeblieft, blijf! Je hoort erbij! De Heer heeft je nodig en wij hebben je nodig!

Waar ter wereld je ook woont, hoe afgelegen ook, onthoud alsjeblieft dat je hemelse Vader en je Heiland je door en door kennen en je volmaakt liefhebben. Zij vergeten je nooit. Zij willen je naar huis leiden.

Richt je blik op de Heiland. Hij is jouw roede van ijzer. Laat Hem niet los. Ik getuig dat Hij leeft en dat je Hem kunt vertrouwen. Ik getuig ook dat Hij je toejuicht.

Mogen wij allemaal het voorbeeld van de Heiland volgen en elkaar toejuichen, is mijn gebed in de naam van Jezus Christus. Amen.