De proclamatie over het gezin: woorden van God

Deze algemene oktoberconferentie 2025 is het dertig jaar geleden dat ‘Het gezin: een proclamatie aan de wereld’ werd aangekondigd. Deze proclamatie met door God geopenbaarde woorden is opgesteld om ‘het gezin als de fundamentele eenheid van de maatschappij te handhaven en te versterken’.

Ieder mens maakt deel uit van een familie, of je nu moeder, vader, dochter, zoon, kleinkind, grootouder, tante, oom, broer, zus, neef of nicht bent. En nog belangrijker: ieder van ons is, zoals in de proclamatie staat, ‘een geliefde geestzoon of -dochter van hemelse Ouders [met] een goddelijke aard en bestemming’.

Toen ik in 2015 tot het heilig apostelschap werd geroepen, kreeg ik de raad: ‘Deze proclamatie is nu van jou. Jouw naam [wijzend naar de woorden “Raad der Twaalf Apostelen” in de titel] staat hier. Voel de proclamatie en onderwijs erin alsof ze de jouwe is.’

Ik houd van de proclamatie over het gezin. Ik heb over de hele wereld, op alle bewoonde continenten, getuigd van de rol van het gezin in Gods eeuwige plan. De proclamatie heeft een goddelijke oorsprong, dus we moeten haar de eerbied betonen die woorden van God verdienen.

Denk eraan, broeders en zusters, zoals ik in een andere algemene conferentie vanaf dit spreekgestoelte heb gezegd: ‘Woorden zijn belangrijk.’

Ik wil graag wat achtergrondinformatie geven over de proclamatie als een kernboodschap van ons geloof.

In 1994, een jaar voordat de proclamatie werd gepubliceerd, besprak het Quorum der Twaalf Apostelen hoe de samenleving en overheden Gods wetten inzake gezin, huwelijk en geslacht steeds meer de rug toekeerden. ‘Maar dat was niet alles wat we zagen’, legde president Russell M. Nelson later uit. ‘We zagen de ijver van bepaalde gemeenschappen om een eind te maken aan alle normen en grenzen van seksuele omgang. We zagen de verwarring van geslachten. We konden alles zien komen.’

De Twaalf besloten een document op te stellen, een officiële proclamatie, waarin het standpunt van de kerk over het gezin werd samengevat. In dat jaar stelden deze apostelen, door God geroepen zieners, een verklaring over het gezin op. President Dallin H. Oaks weet nog dat ze zich in gebed tot de Heer wendden om te vragen ‘wat [z]e moesten zeggen en hoe’. Ze legden de verklaring ter overweging aan het Eerste Presidium voor: president Howard W. Hunter, president Gordon B. Hinckley en president Thomas S. Monson.

Slechts enkele maanden later, in maart 1995, overleed president Hunter en werd president Hinckley de vijftiende president van de kerk. De proclamatie was nu in zijn handen. Wanneer was het juiste moment om deze verklaring aan de kerk voor te stellen? Die tijd kwam een halfjaar later.

Enkele dagen vóór de algemene ZHV-bijeenkomst van 23 september, die aan de algemene conferentie voorafging, overlegden president Hinckley en zijn raadgevers met het algemeen ZHV-presidium. De zusters waren, net als de apostelen, bezorgd om vrouwen en het gezin. De vrouwenbijeenkomst zou in het teken van het gezin staan.

President Hinckley zou de vrouwen in die bijeenkomst toespreken. Hij had zich afgevraagd waarover hij moest spreken. In de loop van het gesprek noemde hij het pas opgestelde, maar nog niet openbaar gemaakte document ‘Het gezin: een proclamatie aan de wereld’. Was deze vrouwenbijeenkomst de juiste setting om de onbetwistbare verklaring over het gezin bekend te maken?

Algemeen ZHV-presidente Elaine Jack legde later uit: ‘We wisten toen nog niet wat de proclamatie over het gezin was. [We] konden het zien aan de titel, maar we vonden dat om het even wat over het gezin [gezegd werd] een positieve zaak zou zijn. […] Ik was ervan overtuigd dat de leden van het Quorum der Twaalf openbaring ontvingen.’

De ZHV-bijeenkomst die zaterdag was historisch. President Hinckley introduceerde de proclamatie over het gezin met deze belangrijke woorden: ‘Er is zoveel wereldse wijsheid die als waarheid wordt gezien, zoveel misleiding wat betreft de waarden en normen, zoveel verlokkingen en verleidingen die de wereld langzaam maar zeker tot verval brengen, dat we vinden dat we moeten waarschuwen. [Dit gaat over] de normen, leerstellingen en gebruiken die betrekking hebben op het gezin, welke door profeten, zieners en openbaarders van deze kerk herhaaldelijk zijn uiteengezet.’

Daarna las hij de proclamatie in haar geheel voor. Zoals de Heiland heeft gezegd: ‘Hetzij door mijn eigen stem, hetzij door de stem van mijn dienstknechten, dat is hetzelfde.’

In de proclamatie staat: ‘Het gezin is door God ingesteld.’ Ik houd van de duidelijkheid van die uitspraak. De proclamatie roept ons op om ons in het sterfelijk leven altijd bewust te zijn van het goddelijke in ons en van onze eeuwige toekomst. President Nelson heeft gezegd: ‘Jullie zijn letterlijk geestkinderen van God. […] Vergis je niet: je potentieel is goddelijk van oorsprong. Als je je er ijverig op instelt, zal God je af en toe een vluchtige blik vergunnen op wie je kunt worden.’

Toen de proclamatie werd gepresenteerd, strookte die niet met de mening van velen in de wereld. Toen niet. En nu niet. Er zijn mensen die aanstoot nemen aan de verklaring over gezin, huwelijk en geslacht. Sommigen willen dat de kerk de proclamatie afzwakt, herziet of zelfs intrekt.

Lieve broeders en zusters, de proclamatie over het gezin is, zoals president Hinckley heeft gezegd, ware leer. De beginselen wijken niet af van, maar stemmen volmaakt overeen met de wegen van de Heer en zijn verbondspad. De leringen in de proclamatie zijn toen en nu door onze Heer Jezus Christus aan zijn apostelen geopenbaard. Dit is zijn kerk; Hij heeft de waarheden ingesteld waarnaar wij leven.

Sommigen onder jullie denken misschien na over de proclamatie en zeggen: ‘Dit werkt niet voor mij.’ ‘Het lijkt tactloos.’ ‘Mijn gezin ziet er heel anders uit.’ ‘Ik pas hier niet in.’

Tot wie zich zorgen maakt, zeg ik: weet dat je een kind van hemelse Ouders bent en deel van het gezin van je hemelse Vader uitmaakt. Niemand kent je beter of geeft meer om jou dan Hij. Wend je tot Hem, stort je hart voor Hem uit, vertrouw op Hem en zijn beloften. Je Heiland, Jezus Christus, houdt van je en maakt ook deel uit van dat gezin. Hij kwam naar de aarde om verzoening voor onze zonden te brengen en de last van onze fouten en onze erg slechte dagen te dragen. Hij begrijpt wat je doormaakt en voelt. Wend je tot Hem. Vertrouw erop dat Hij de Heilige Geest zal sturen om bij je te zijn, je op te bouwen en te leiden. Voel hun liefde die ‘zich alom uitstort in het hart van de mensenkinderen; […] zij [is] boven alles het begerenswaardigst […] en het vreugdevolst voor de ziel.’

Alle apostelen van de Heer houden zielsveel van je. We bidden voor je en zoeken de leiding van de Heer voor jou. Blijf bij ons. Je leeft in moeilijke tijden waarin de tegenstander probeert je in te lijven. Laat je niet meesleuren. En ben je al meegesleurd, kom dan terug. Wij en anderen die van je houden, strekken onze hand naar je uit.

In de proclamatie staat: ‘Ouders hebben de heilige plicht om hun kinderen in liefde en rechtschapenheid op te voeden.’ Het Boek van Mormon bevat een tweede getuigenis van die waarheid. In het eerste vers van het eerste hoofdstuk lezen we: ‘Ik, Nephi, ben geboren uit goede ouders.’ Hoevelen van ons zijn keer op keer aan het Boek van Mormon begonnen, en kennen die woorden ondertussen uit het hoofd? Neem ze ter harte.

Een van mijn favoriete uitspraken in de proclamatie luidt: ‘De kans op een gelukkig gezinsleven is het grootst als de leringen van de Heer Jezus Christus eraan ten grondslag liggen.’

Wie wil er nu niet gelukkig zijn?

En wat zijn de leringen van Jezus Christus? Die staan ook in de proclamatie: ‘Geloof, gebed, bekering, vergeving, respect, liefde, mededogen, werk en gezonde ontspanning.’

Wiens leven wordt er niet beter op door die belangrijke beginselen toe te passen? Niemand van ons is volmaakt, maar we kunnen de wijze woorden van president Hinckley volgen: ‘Doe je uiterste best.’

We lezen in de proclamatie dat ‘de vader zijn gezin in liefde en rechtschapenheid [behoort] te presideren’ en dat ‘de taak van de moeder op de eerste plaats de zorg voor de kinderen [is]’. Presideren betekent niet de baas spelen, en voor de kinderen zorgen is geen secundaire rol. God heeft man en vrouw verschillende, maar gelijkwaardige, essentiële rollen gegeven die elkaar aanvullen.

Hier is een voorbeeld uit mijn eigen leven.

Mijn vrouw en ik leerden om betere gelijkwaardige partners te zijn nadat ik op een dag een belangrijke beslissing had genomen zonder haar te raadplegen. Mijn beslissing had haar verrast, overrompeld en in een zeer lastig parket gebracht. Nadien legde ze haar handen op mijn schouders en zei resoluut: ‘Ron, doe me dat alsjeblieft nooit meer aan.’ Sindsdien zitten we vrijwel op dezelfde golflengte.

In de proclamatie over het gezin staat: ‘Vader en moeder hebben de plicht om elkaar als gelijkwaardige partners […] te helpen.’

Gelijkwaardig is een belangrijk woord. In de loop der jaren hebben mijn vrouw en ik samen onze ‘heilige taken’, zoals de proclamatie ze noemt, uitgevoerd. Zo hebben we in ons huwelijk een gelijk span gevormd. Nu onze kinderen getrouwd zijn, blijven mijn vrouw en ik hun en hun huwelijkspartner goede raad geven zodat ze gelijkwaardige partners kunnen zijn.

Als ons oog alleen op de eer van God is gericht, respecteren en steunen we elkaar. Die goddelijke patronen van rechtschapenheid leiden tot stabiliteit in ons persoonlijk leven, ons gezin en de samenleving.

Onze Vader in de hemel heeft ons de proclamatie over het gezin gegeven om ons de weg terug naar Hem te wijzen, ons te helpen leren en vervuld te zijn met liefde, kracht, doelgerichtheid en eeuwig begrip. Met heel mijn ziel smeek ik je om dicht bij Hem en zijn geliefde Zoon te blijven. Ik beloof je dat de Geest je dan zal inspireren, leiden en helpen om in je hart hun beloofde vrede te voelen die ‘alle begrip te boven gaat’. In de naam van Jezus Christus. Amen.