Nederige zielen knielen aan het altaar
Wanneer we onze verbonden sluiten en eren, verbinden we ons met de Heiland, waardoor we meer toegang tot zijn barmhartigheid, bescherming, heiliging, genezing en rust krijgen.
Ik wil de koorleden bedanken voor hun getuigenis door middel van die nieuwe lofzang.
De nieuwe avondmaalslofzang ‘Bread of Life, Living Water’ [Brood des levens, levend water] verzadigt mijn ziel. Een regel in de lofzang luidt: ‘Nu kom ik voor het altaar en bied Hem mijn gebroken hart.’
Deze woorden kregen voor mij meer betekenis toen ons gezin in 2015 Newbury Park (Californië, VS) had verlaten om in het zendingsgebied Ogden (Utah, VS) te dienen. Ik werd uitgenodigd voor een rondleiding op de Hill Air Force Base vlakbij Layton (Utah). Ik was nog nooit op een militaire basis geweest, noch had ik ooit een luchtmachtpredikant ontmoet, of de mannen en vrouwen die voor de veiligheid en bescherming van hun land zorgen.
Kapelaan Harp, die net als duizenden andere vrijwillige en professionele predikanten in onze gevangenissen, ziekenhuizen en militaire legerkampen werkt, inspireerde me. Aan het eind van de rondleiding kwamen we bij de kapel. Ik vroeg kapelaan Harp of hij diensten aanbood aan iedereen die wilde nadenken, bidden, mediteren en aanbidden. Hij ging naar de voorzijde van de kapel en haalde een kruis achter de gordijnen vandaan. Hij zei dat hij het kruis gebruikte voor protestantse en katholieke diensten. Ik vroeg wat hij voor onze joodse broeders en zusters deed. Hij ging naar een andere kant en haalde een Davidsster tevoorschijn.
Toen vroeg ik: ‘Wat doe je voor diensten van heiligen der laatste dagen?’ Hij legde de andere symbolen weg en wees naar het grote houten altaar midden in de kapel. Hij zei dat leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen het brood en het water op het altaar voorbereiden en zegenen. Ik vroeg of dat grote, schijnbaar vaststaande altaar voor de diensten van joden, moslims, katholieken en protestanten werd weggehaald. Hij zei dat het bleef staan, want verscheidene van die geloofsrichtingen gebruiken het ook op een of andere manier.
Abraham bouwde een altaar, bond Izak erop en was klaar om zijn enige zoon te offeren, maar zijn hand werd teruggehouden. En hij verklaarde, evenals de Heer heeft verklaard: ‘Hier ben ik’! Hoe vaak heeft de grote Ik Ben of een van zijn profeten bereidwillig verklaard: ‘Hier ben ik’?
In de Bergrede nodigt de Heiland ons uit om ons eerst met onze broeders en zusters te verzoenen voordat we naar het altaar komen. Paulus zei dat we aan het altaar door de verzoening van Jezus Christus geheiligd worden.
De profeet Lehi ‘liet zijn huis […] en zijn waardevolle dingen achter, waarna ‘hij een altaar […] bouwde en de Heer een offer bracht en […] dank betuigde’.
In de Bijbel en het Boek van Mormon leren we dat we de Zoon van God aan altaren moeten aanbidden. Waarom?
Onze eerste ouders, Adam en Eva, bouwden altaren en aanbaden daar. Nadat ze uit de hof van Eden waren gezet en ‘vele dagen’ hadden aanbeden, kwam er een engel. Die stelde hun de indringende vraag die ieder van ons gesteld kan worden: ‘Waarom offert u offers aan de Heer?’
Adam antwoordde: ‘Ik weet het niet.’
De reactie van de engel op Adams nederige antwoord is verbluffend: ‘Dit is een zinnebeeld van het offer van de Eniggeborene van de Vader. […] Daarom zult u alles wat u doet, in de naam van de Zoon doen, en u zult zich bekeren en God voor eeuwig aanroepen in de naam van de Zoon.’
De avondmaalstafel en de altaren in de tempel symboliseren het offer van Jezus Christus en zijn oneindige verzoening.
Wanneer we onze verbonden sluiten en eren, en de verordening van het avondmaal in de kerk en de begiftiging en verzegeling in de tempel ontvangen, verbinden we ons met de Heiland, waardoor we meer toegang tot zijn barmhartigheid, bescherming, heiliging, genezing en rust krijgen.
Barmhartigheid en bescherming door verbonden
Op mijn 15e vroeg ik mijn vader of ik de avondmaalsdienst in januari voor één keer mocht overslaan voor een bijzondere Americanfootballwedstrijd. Hij zei dat ik oud genoeg was om die keuze zelf te maken en vroeg me om één advies te overwegen. Hij zei: ‘Als je besluit om de avondmaalsdienst één keer over te slaan, wordt het veel makkelijker om die keus weer te maken.’
Als de Heiland de grote Verbinder is, dan is de tegenstander de scheider. Hij, Satan, probeert ons van onze gewijde plaatsen van aanbidding en van de bescherming van Jezus Christus te scheiden. Als we de Heiland aanbidden, ontvangen we ‘kracht om tegen de natuurlijke wereldse stroom in te gaan’. Wanneer we tijd samen met Hem doorbrengen, is ons beloofd dat we van Satan bevrijd worden. ‘Als we dan onze verbonden nakomen, begiftigt Hij ons met zijn […] versterkende kracht.’ O, wat koester ik de ervaring van verbinding met de Heiland door verbonden aan heilige altaren.
Inzicht in de eeuwige verzoening van de Heiland ontwikkelen, regel op regel, voorschrift op voorschrift, vormt een geestelijke vaccinatie tegen de listen van de tegenstander. De jonge ouderling Jaggi in Mexico, zuster Jaggi in België en andere zendelingen over de hele wereld hebben veel meer kans dat hun vrienden de zegeningen van de doop en de gave van de Heilige Geest willen ontvangen, als die vrienden binnen de eerste week na het eerste contact de avondmaalsdienst bijwonen.
Jongvolwassenen in Tonga of Samoa hebben meer kans om in het huis des Heren verzegeld te worden als zij zich kort na het afronden van de middelbare school voorbereiden en hun begiftiging ontvangen. Tijdens de begiftiging worden leden uitgenodigd om vijf wetten te gehoorzamen en na te leven die hun kracht en bescherming schenken. Wanneer we verbonden met de Heer sluiten, ontstaat er een wederkerige relatie. Wij tonen Hem onze trouw en liefde. We nemen toe in kracht en macht met elke belofte die we doen en nakomen.
Reflectie en heiliging
Wanneer we nederig en symbolisch aan het altaar van de Heer knielen, is dat een gelegenheid voor reflectie over de hoogmoed in ons hart en om ons voor het aangezicht van God te verootmoedigen. Wanneer ik op jonge leeftijd met vrienden op stap ging, zei mijn moeder vaak: ‘Onthoud wie je bent en laat me even weten dat je weer thuis bent.’ Soms liet ik het niet weten omdat ik te laat thuiskwam. Het spijt me dat ik die belangrijke momentjes met mijn moeder heb misgelopen.
Tegenwoordig kijk ik uit naar die momentjes met mijn hemelse Vader. Als onderdeel van mijn dagelijkse patroon van aanbidding kniel ik in gebed neer, naast mijn bed of met het gezin, en beeld ik me in dat ik aan een altaar kniel en over mijn leven nadenk. Ik denk na over het avondmaal, over stukjes brood, voor ons gebroken, als symbool van het gebroken lichaam van onze Heiland. Ouderling Dallin H. Oaks heeft eens gezegd: ‘Alle stukjes [brood zijn] uniek, net zoals degenen die ervan nemen stuk voor stuk uniek zijn.’ Wanneer ik in gebed kniel, vraag ik me af hoe ik mijn wil aan God kan overgeven.
Ouderling David A. Bednar heeft gezegd: ‘De verordening van het avondmaal is een heilige en herhaalde uitnodiging tot oprechte bekering en geestelijke hernieuwing. Deelname aan het avondmaal op zich zorgt niet voor de vergeving van zonden. Maar bereiden wij ons gewetensvol voor en nemen wij met een gebroken hart en een verslagen geest aan deze heilige verordening deel, dan is de belofte dat wij de Geest van de Heer altijd bij ons mogen hebben. En door de heiligende macht van de Heilige Geest als onze voortdurende metgezel kunnen wij altijd vergeving van onze zonden behouden.’
Wanneer Amy en ik ons leven nader bekijken, loven wij de gave van de volmaakte liefde en het offer van Jezus Christus. We zien ook hoe de razernij van de hel is losgebarsten. Hoe kunnen we veroordelend staren, angst, depressie, kanker, diabetes, online pesten, identiteitsdiefstal, miskramen en het verlies van een kind, broer en vader doorstaan? Omdat Jezus de bittere beker van bedwelming, de beker van grimmigheid heeft leeggedronken – voor mij, voor mijn gezin, voor ons allemaal!
Gethsémané, Adam Abram, met dank aan altusfineart.com © 2025
Door de ‘bittere beker’ waaruit Hij in de hof van Gethsémané dronk en zijn lijden, dat aan het kruis op Golgotha ‘heviger’ werd, kunnen wij wat hard, schaamteloos, gewelddadig, grimmig en bedwelmend is op het altaar van de Heer leggen, en altijd ‘door het ontvangen van de Heilige Geest […] worden geheiligd’.
Zuster Patricia Holland heeft gezegd: ‘Mijn innig gebed vandaag voor jou en voor mijzelf is dat we ons volledig overgeven, onszelf op het altaar van Gods beloften en vrede leggen, waar we ook zijn en wat we ook hebben gedaan.’
Een plek van genezing en rust
Wanneer we naar het altaar komen, verdienen we geen beloning. We leren over de Gever van geschenken. Dat leren en verbinden door verbonden leidt tot genezing. Nephi zei: ‘Hij heeft mij met zijn liefde vervuld, zelfs tot het verteren van mijn vlees toe.’ En onze liefdevolle Heiland vraagt: ‘Wilt u nu niet tot Mij terugkeren, en u van uw zonden bekeren en tot inkeer komen, opdat Ik u kan genezen?’
Toen onze twee oudste dochters, Mackenzie en Emma, klein waren, was een van hun lievelingsverhalen De kronieken van Narnia: De leeuw, de heks en de kleerkast. We waren allemaal dol op de leeuw, Aslan. Een van de meest gedenkwaardige momenten in het boek kwam toen de grote leeuw zijn leven voor Edmund gaf. Gedenkwaardig omdat ouders en dochters huilden toen de leeuw op de Stenen tafel door de heks werd gedood. Gedenkwaardig omdat er nog steeds hoop was, ondanks de tragedie, totdat er iets spectaculairs gebeurde. Er klonken vreugdekreten in die kleine slaapkamer toen Aslan herrees en zei: ‘Als [de heks de ware betekenis van opoffering kende], zou ze weten dat, [als] een gewillig slachtoffer dat geen verraad had gepleegd [stierf] in de plaats van een verrader, de [Stenen] tafel zou splijten en de dood zelf zou [beginnen zich op te heffen].’
Jezus Christus geneest alle wonden. Jezus Christus maakt het mogelijk dat wij weer leven.
President Russell M. Nelson beschreef tijdens de algemene oktoberconferentie van 2022 een groep die een rondleiding kreeg tijdens de open dagen van een tempel. Er was een jongetje bij. President Nelson zei:
‘Toen de groep een begiftigingszaal binnenliep, wees hij naar het altaar, waaraan mensen knielen om verbonden met God te sluiten, en zei: “O, dat is mooi. Dit is een plek waar mensen kunnen rusten op hun tempelreis.” […]
‘Het ontging hem waarschijnlijk volkomen dat er een directe band bestaat tussen een verbond met God in de tempel sluiten en deze prachtige belofte van de Heiland:
‘“Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven.
‘“Neem Mijn juk op u en leer van Mij […]; en u zult rust vinden voor uw ziel;
‘“want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht” [Mattheüs 11:28–30; cursivering toegevoegd].’
‘De Zoon des Mensen heeft niets waarop Hij het hoofd kan neerleggen’, en toch nodigde Hij zijn discipelen, jou en mij, uit om met Hem aan de avondmaalstafel te rusten. Wanneer nederige zielen aan een altaar knielen, heerst er vrede. Onze Heiland staat met uitgestrekte armen; zijn tafel is gedekt. Kom de Zoon van God aan zijn heilige altaren aanbidden. In de naam van Jezus Christus. Amen.