Հաշտվեք Աստծո հետ

Սուրբ գրություններն ուսումնասիրելիս ես հանդիպում եմ այնպիսի բառերի, որոնք իսկապես գրավում են իմ ուշադրությունը, հիմնականում այն պատճառով, որ դրանք ունեն հատուկ նշանակություն՝ կյանքիս ընթացքում ունեցած փորձառությունների արդյունքում։ Ես իմ կարիերայի ընթացքում աշխատել եմ որպես դատական հաշվապահ։ Որպես այդ ոլորտի մասնագետ՝ սուրբ գրությունները կարդալիս հաշտություն բառը գրավեց իմ ուշադրությունը։ Իմ աշխատանքն էր հաշտեցնել հայտարարագրված գումարները ֆինանսական հաշվետվությունների հետ՝ կիրառելով հաշվապահական, աուդիտորական և հետաքննչական հմտություններ։ Այլ կերպ ասած, իմ նպատակն էր համապատասխանեցնել ֆինանսական հաշվետվությունները հիմքում ընկած ֆինանսական փաստաթղթերին՝ ճշգրտությունն ու վավերականությունն ապահովելու համար։ Շատ եմ աշխատել անհամապատասխանությունները վերացնելու համար, և հիմնականում զգալի ժամանակ էր հատկացվում նույնիսկ շատ փոքր անհամապատասխանությունները վերացնելուն։

Պողոս առաքյալն աղաչեց կորնթացիներին «հաշտվե[լ] Աստծու հետ»։ Աստծո հետ հաշտվելը նշանակում է կրկին ներդաշնակ լինել Աստծո հետ կամ վերականգնել Աստծո հետ մեր մեղքերի կամ գործողությունների պատճառով լարված կամ խզված հարաբերությունները։ Ավելի պարզ ասած՝ Աստծո հետ հաշտվելը նշանակում է մեր կամքն ու գործողությունները համապատասխանեցնել Աստծո կամքին կամ, ինչպես նախագահ Ռասսել Մ. Նելսոնն է ուսուցանել, թույլ տալ, որ Աստված տնօրինի մեր կյանքը։

Ինչպես ուսուցանվում է սուրբ գրություններում, մենք ազատ եք՝ ինքնուրույն գործելու՝ «ընտրելու հավիտենական մահվան ճանապարհը կամ հավերժական կյանքի ճանապարհը»: Բայց եթե մենք ջանասեր չենք, ինքնուրույն գործելու այս ազատությունը կարող է հանգեցնել Աստծո կամքի հետ անհամաձայնության։

Հակոբ մարգարեն ուսուցանել է, որ երբ մենք Աստծո հետ ներդաշնակ չենք կամ անհամաձայն եք, հաշտության հասնելու միակ ճանապարհն է՝ «հաշտվե[լ] [Աստծո] հետ՝ Քրիստոսի քավությամբ»։ Մենք պետք է գիտակցենք, որ հաշտությունը կախված է ողորմածությունից, որը ենթադրում է, որ Հիսուս Քրիստոսի գթառատ քավությունը հնարավոր է դարձնում հաշտությունը։

Երբ խորհում եք ձեր կյանքի մասին, հիշեք մի պահ, երբ ձեզ հեռու էիք զգում Երկնային Հորից, քանի որ դուք ինքներդ հեռացել էիք Նրանից։ Օրինակ՝ գուցե դուք բավական ջանասիրաբար չեք աղոթել Նրան կամ պահել Նրա պատվիրանները։ Ճիշտ այնպես, ինչպես մենք ընտրում ենք հեռանալ Աստծուց, մենք պետք է ընտրենք հաշտության ջանքեր ձեռնարկել։ Տերը շեշտեց մեր պատասխանատվության կարևորությունը, երբ ասաց. «Մոտեցեք ինձ, և ես կմոտենամ ձեզ. փնտրեք ինձ ջանասիրաբար, և կգտնեք ինձ. խնդրեք, և կստանաք. թակեք, և ձեզ կբացվի»։

Ինչպե՞ս է Փրկիչն օգնում մեզ վերականգնել և հաշտեցնել այս կարևոր հարաբերությունները: Օրինակ՝ ես մեծ առաջընթաց եմ գրանցում Աստծո հետ հաշտվելու իմ ճանապարհին, երբ հետևում եմ նախագահ Նելսոնի ուսուցանած խորհրդին և ամեն օր ապաշխարում եմ։ Պատճառն այն է, որ հաշտություն նշանակում է խզված հարաբերությունների վերականգնում, մասնավորապես Աստծո և մարդկության միջև՝ մեղքի արգելքը վերացնելու միջոցով։

Սուրբ գրություններում գրված ամենամեծ հաշտություններից մեկը, որի մասին կարող ենք կարդալ, Ենովսի հաշտությունն է։ Կար մի բան նրա կյանքում, որ ներդաշնակ չէր Աստծո հետ։ Նա իր օրինակով ցույց տվեց, որ Հիսուս Քրիստոսի Քավությանը ապավինելով կարող ենք հաշտվել Աստծո հետ։ Նա բացատրել է, թե ինչու էր ցանկանում ապաշխարել` իր խոնարհության, կենտրոնացման և վճռականության շնորհիվ։ Նրա հաշտությունն Աստծո հետ հաստատվեց, երբ մի ձայն եկավ նրան՝ ասելով. «Ենովս, քո մեղքերը ներված են քեզ, և դու պիտի օրհնվես»: Ենովսը հասկացավ, թե ինչ ազդեցություն են ունեցել իր վրա ապաշխարությունն ու հաշտությունը, երբ ասաց. «Եվ ես՝ Ենովսս, գիտեի, որ Աստված չէր կարող ստել. ուստի, իմ հանցանքը սրբվեց»:

Հաշտության արդյունքում ոչ միայն ազատվում ենք մեղքի զգացումից, այլ նաև մեր ներսում և մյուսների հանդեպ խաղաղություն ենք զգում։ Դա բժշկում է հարաբերությունները, փափկացնում սրտերը և ամրապնդում մեր աշակերտությունը՝ մեծացնելով վստահությունն Աստծո առաջ։ Ինձ մեծ հույս և վստահություն է պարգևում հաշտության մեկ այլ պտուղ, որը նկարագրել է Ենովսը, երբ ասել է. «Եվ ես՝ Ենովսս, այս խոսքերը լսելուց հետո, իմ հավատքով անսասան եղա Տիրոջ հանդեպ»։

Երբ ես պատանի էի, մայրական պապիկս մեծ բալենու այգի ուներ։ Ես հնարավորություն ունեցա աշխատելու այդ այգում, հիմնականում ամռանը՝ բալի բերքահավաքի ժամանակ։ Երբ փոքր տղա էի, իմ ներգրավվածությունը կայանում էր նրանում, որ ինձ մի դույլ էին տալիս, ապա ծառի վրա էի բարձրանում՝ բալերը քաղելու։

Բալի բերքահավաքը զգալիորեն փոխվեց, երբ պապիկս գնեց բալի թափահարիչ կոչվող սարքը։ Այս սարքն ամրացվում է ծառի բնին, և այն թափահարում է ծառը, ինչի հետևանքով բալերը ծառից ընկնում են ցանցերի վրա, որոնք օգտագործվում են բալ հավաքելու համար։ Ես նկատեցի, որ երբ թափահարիչ սարքը սկսում էր թափահարել ծառը, գրեթե բոլոր բալերը վայրկյանների ընթացքում ընկնում էին ծառից։ Ես նաև նկատեցի, որ կարևոր չէ՝ ծառը 10 վայրկյան ցնցվի, թե՝ մեկ րոպե, որոշ բալեր չէին ընկնում։ Նրանք իսկապես անսասան էին։

Բալը ծառից պոկվում է էթիլենի արտազատման շնորհիվ։ Այս հորմոնը թուլացնում է բալի ցողունի և ծառի միջև գտնվող բջիջների շերտը։ Հետևաբար, հասած բալի ցողունն ավելի հեշտությամբ է առանձնանում ծառից՝ թուլացած լինելու պատճառով։

Սուրբ գրություններում մենք սովորում ենք, որ Հեսսեի բունը, որը փոխաբերական իմաստով Մեսիան է՝ Հիսուս Քրիստոսը, ըստ մարգարեության պետք է սերեր Դավիթ թագավորի հոր՝ Հեսսեի տոհմից։ Ճիշտ այնպես, ինչպես էթիլենը թուլացնում է հասած բալենու ցողունի կապը, անհնազանդությունը, կասկածները և վախը կարող են թուլացնել մեր կապը Հեսսեի կամ Հիսուս Քրիստոսի բնի հետ՝ թույլ տալով մեզ հեշտությամբ թափահարվել և առանձնանալ Նրանից։ Որքան էլ հավատարիմ լինենք, մենք պետք է զգույշ լինենք, որ Հիսուս Քրիստոսի հետ մեր կապը չթուլանա։

Վարդապետություն և Ուխտերում նույնիսկ հավատարիմներն են նախազգուշացվում. «Բայց կա հավանականություն, որ մարդ կարող է շնորհից ընկնել և հեռանալ կենդանի Աստծուց»։ Տերը շարունակում է. «Այո՛, … նույնիսկ նրանք, ովքեր սրբագործված են, թող ուշադրություն դարձնեն»։ Ընկնելուց խուսափելու համար՝ Տերը խորհուրդ է տալիս. «Հետևաբար, թող եկեղեցին զգուշանա և միշտ աղոթի, չլինի թե նա ընկնի գայթակղության մեջ»։

Հնարավոր է՝ անկայուն վիճակը համեմատեք այն վիճակի հետ, որը սուրբ գրություններում նկարագրվում է որպես կործանման համար հասունացած՝ արարքների անխուսափելի հետևանքներով։ Այս արտահայտությունը կարող է նաև օգտագործվել ավելի լայն իմաստով՝ նկարագրելու քայքայման, ապականության կամ անկման մի վիճակ, որը ինչ-որ բան ենթակա է դարձնում փլուզման կամ կործանման։

Ի՞նչ է խորհրդանշում այս հասունությունը։ Արդյո՞ք դա նշանակում է, որ մենք կարող ենք հասնել մի վիճակի, որտեղ չենք կարողանա փոխվել։ Ոչ, կարծում եմ՝ դա նշանակում է, որ մենք կարող ենք հասնել մի վիճակի, որտեղ չենք ցանկանա փոխվել։ Կործանման համար հասունանալու հակաթույնը՝ Հիսուս Քրիստոսի հետ մեր կապն ամրապնդող արարքներն են։ Ինչպես ասվեց, ապաշխարությունը Ենովսին հասցրեց անսասան հավատքով լի վիճակին։ Կանոնավոր, անհապաղ և հաճախակի ապաշխարության մեջ կա ուժ։ Ինչպես մեզ ուսուցանել է նախագահ Նելսոնը․ «Ոչինչ ավելի ազատագրական, ավելի ազնվացնող կամ ավելի կարևոր չէ մեր անհատական առաջընթացի համար, քան կանոնավոր, ամենօրյա կենտրոնացումն ապաշխարության վրա»:

Բացի ապաշխարություն քարոզելուց, Հակոբ մարգարեն ուսուցանել է, որ մեր կյանքում Աստծո ձեռքը տեսնելը, հայտնություն փնտրելն ու ստանալը, ինչպես նաև Աստծուն լսելը, երբ Նա խոսում է, օգնում են մեզ չսասանվել։ Հակոբը նաև ուսուցանել է․ «Ուստի, մենք ուսումնասիրում ենք մարգարեներին, և մենք ունենք շատ հայտնություններ և մարգարեության ոգի. և ունենալով բոլոր այս վկայությունները՝ մենք ձեռք ենք բերում հույս, և մեր հավատքը դառնում է անսասան»։ Մարգարեների և առաքյալների խոսքերն ու հրավերները լսելը և դրանց համաձայն գործելը կարող է մեզ լցնել հույսով, վստահությամբ և ուժով, որի արդյունքում մեր հավատքը կդառնա անսասան։

Ես հասկացել եմ, որ Աստծու հետ հաշտվելու ցանկությանը պետք է ուղեկցի ապաշխարելու ցանկությունը։ Ապաշխարելը և Հիսուս Քրիստոսի Քավության օրհնությունները ստանալը տանում են դեպի անսասան հավատք։ Անսասան հավատքը հանգեցնում է Աստծո հետ միշտ հաշտվելու ցանկության։ Սա շրջափուլ կամ կրկնվող օրինաչափություն է:

Եղբայրներ և քույրեր, ես ձեզ հրավիրում եմ հաշտվել Աստծո հետ Հիսուս Քրիստոսի Քավության միջոցով։ Ես վկայում եմ, որ ուխտերը կապելն ու պահելը մեր կապը Փրկչի հետ ամրապնդում է, այդպիսով խուսափելով կործանման համար հասունանալուց։ Ես վկայում եմ, որ Աստծո հետ այս հաշտությունը՝ Հիսուս Քրիստոսի Քավության միջոցով, շնորհում է անսասան հավատք։

Ես գիտեմ, որ Երկնային Հայրը սիրում է ձեզ և ինձ, և Նա ուղարկեց Իր Սիրելի Որդուն՝ Հիսուս Քրիստոսին, որպեսզի լինի մեր Փրկիչը, Քավիչը և մեծ Հաշտեցնողը։ Ես վկայում եմ Հիսուս Քրիստոսի մասին և դա անում եմ Հիսուս Քրիստոսի անունով, ամեն։