Usa ka Mahimayaong Adlaw sa Pagpahiuli

Jesus Christ Appears to the Prophet Joseph Smith and Oliver Cowdery [Si Jesukristo Nagpakita ngadto ni Propeta Joseph Smith ug ni Oliver Cowdery], ni Walter Rane

Mga Yawe sa Pagkapari

Aron makadayeg sa kahulogan sa unsay napahiuli nianang adlawa, mahinungdanon ang pagbaton og pangunang pagsabot sa mga yawe sa pagkapari. Ang pagkapari mao ang awtoridad ug gahom sa Dios. Gitugyanan niya og awtoridad ug gahom ang Iyang mga anak nga lalaki ug mga anak nga babaye sa paglihok pinaagi sa Iyang ngalan alang sa kaluwasan sa Iyang mga anak. Ang mga yawe sa pagkapari mao ang awtoridad sa pagdirekta kon unsaon, kanus-a, ug asa gamiton ang pagkapari. Ang mga yawe dili magmugna og dugang nga pagkapari; kondili, magrepresentar kini sa awtoridad sa pag-akses ug paggamit sa pagkapari sa pihong mga paagi ug sa pihong mga katuyoan. Mga kabahin kini sa kapunongan sa Dios ug gihatag alang sa katuyoan aron mapadayon ang tukma nga kapunongan.

Sa usa ka mahinuklogon nga pagpakigsulti ni Pedro ug sa ubang mga Apostoles, si Jesus miingon, sa tinuod, “Tukoron ko ang akong Simbahan ug [tukoron kini diha sa bato sa pagpadayag]” (tan-awa sa Mateo 16:18). Isip usa ka bahin niana nga Simbahan, “ihatag ko kanimo ang mga yawe sa gingharian sa langit” (Mateo 16:19). Ug ang usa sa mga butang nga ikahatag niana nga mga yawe mao ang pagtugot kanila sa pagbugkos ug pagbadbad dinhi sa yuta ug didto sa langit.

Sa wala pa ang Abril 3 1836, ang Manluluwas, nga naglihok pinaagi sa mga langitnong mensahero, mipahiuli sa pagkapari sa pag-establisar sa Simbahan, pag-organisar sa mga katungdanan sa pagkapari, ug pagpahigayon sa mga butang nga gitakda diha sa mga Artikulo ug mga Pakigsaad sa Simbahan (tan-awa sa Doktrina ug mga Pakigsaad 20). Apan si Joseph wala makadawat sa tanang yawe sa pagkapari nga gikinahanglan aron makapahigayon sa tanang ordinansa nga mahimong kabahin sa Simbahan. Kining mahinungdanon nga mga yawe gipahiuli niadtong Abril 3, 1836.

Niana nga adlaw—Dominggo sa Pagkabanhaw—si Joseph Smith ug si Oliver Cowdery nakig-uban sa dakong pundok sa mga Santos sa Kirtland Temple sa pagkat-on, pagsimba, ug sa dungan nga pag-ambit sa sakramento. Pagkahapon niana, si Joseph ug si Oliver miadto sa mga pulpito sa Melchizedek nga Pagkapari sa kasadpan sa tumoy sa unang andana ug mipaus-os sa tabil aron dili sila makita sa uban didto sa templo. Nangyukbo sila sa solemno, hilom nga pag-ampo. Wala kami masayod kon unsa gayod ang ilang giampo, apan nasayod kami nga gitubag ang ilang mga pag-ampo.

Mi-report sila, “Ang tabil gitangtang gikan sa among mga hunahuna, ug ang mga mata sa among panabot naablihan.” Nakita nila si Jesukristo nga nagbarog diha sa barandilya sa pulpito. Human magpaila sa Iyang kaugalingon, si Jesus namahayag, “ang inyong mga sala napasaylo na kaninyo.” (Tan-awa sa Doktrina ug mga Pakigsaad 110:1–5.)

Nagsugyot kini nga ang usa ka bahin sa ilang hilom nga mga pag-ampo gigahin alang sa pagtinguha og kapasayloan—butang nga gipraktis na ni Joseph Smith sa tibuok niyang kinabuhi. Niana nga panahon, si Jesukristo mihimo kanilang walay mga sala. Siya walay sala. Sila walay sala. Ug ang templo gipahinungod, gidawat, ug gibalaan. Ang tanan nga butang andam na alang sa unsay mahitabo.

Human natapos kini nga panan-awon bahin sa Manluluwas, ang nangabot ang langitnong mga mensahero aron ipahiuli ang mga yawe sa pagkapari: si Moises mitugyan sa mga yawe sa pagpundok sa Israel; si Elias mitugyan “sa dispensasyon sa ebanghelyo ni Abraham”; ug si Elijah mipahiuli sa “mga yawe niini nga dispensasyon,” o sa unsay kasagarang gitawag nga gahom sa pagselyo (tan-awa sa Doktrina ug mga Pakigsaad 110:11–16). Importante nga masabtan nga kining mga yawe magkauban. Adunay talagsaong panagsumpay ug sa kataposan adunay pagtinabangay tali niini.

Sa karaang panahon, tungod sa pagkamasinupakon, ang mga tawo sa pakigsaad sa Dios, ang balay sa Israel, nagkatibulaag. Apan misaad ang Dios nga sa moabot nga adlaw Siya mopundok kanila og usab, mopahiuli kanila ngadto sa ilang orihinal nga pakigsaad ug sa kataposan ngadto sa Iyang presensya. Uban sa pagpahiuli sa Iyang Simbahan ug sa ebanghelyo pinaagi ni Joseph Smith, gisugdan sa Ginoo sa pagtuman ang Iyang saad nga ipahiuli o pundokon ang Israel.

Bisan sa wala pa ang pagpahiuli sa mga yawe sa pagpundok sa Israel, kadtong nabunyagan didto sa duol nga mga estado gisugo nga magpundok sa Kirtland (tan-awa sa Doktrina ug mga Pakigsaad 29:2, 7–8; 37:3).

Dihang napahiuli na ang mga yawe sa pagpundok sa Israel, ang misyonaryong mga paningkamot midaghan hapit diha-diha dayon. Ang ebanghelyo mikatap dili lang sa kasilinganang mga estado apan usab sa kasilinganang nasod ug, sa wala madugay, tadlas sa kadagatan sa matag direksiyon—sa literal nga paagi ngadto sa upat ka bahin sa yuta. Uban niining mga yawe, ang mga Apostol “moabli sa ganghan sa gingharian sa tanang dapit” sa tibuok kalibotan (Doktrina ug mga Pakigsaad 112:17).

Dili moubos sa tulo ka butang kabahin sa pagpundok sa Israel ang mahinungdanon. Una, dihang natawo si Moises, ang Israel napundok na ngadto sa usa ka dapit. Apan wala sila mapundok didto sa eksaktong dapit. Ang lokasyon mahinungdanon. Anaa sila sa pagkaulipon, walay kagawasan sa pagsimba. Gusto sa Dios nga ang Iyang katawhan sa pakigsaad mahiadto sa yuta sa pakigsaad o sa gisaad nga yuta. Alang sa karaang Israel, ang Ehipto dili mao ang dapit. Kondili ang Canaan. Sa samang paagi, gipundok Niya ang Israel karon ngadto sa usa ka gisaad nga dapit—sa Zion ug sa iyang mga stake.

Ikaduha, ang pagpundok dili kay basta pagpundok sa mga higala, mga kaparyentihan, o sa susama og hunahuna nga katawhan. Ang katuyoan sa pagpundok mao ang panagpundok ngadto sa Dios, sa Iyang presensya. Ang karaang Israel mipas-an sa madala-dala nga tabernakulo, usa ka simbolo sa presensya sa Dios. Mao usab alang sa modernong Israel. Namahayag si Joseph Smith nga ang “unang katuyoan” sa pagpundok sa modernong Israel mao ang “pagtukod ngadto sa Ginoo og usa ka balay diin Siya mahimong mopadayag ngadto sa Iyang katawhan sa mga ordinansa sa Iyang balay ug himaya sa Iyang gingharian, ug sa pagtudlo sa katawhan sa paagi sa kaluwasan.” Nagpasabot, nga ang katuyoan sa panagpundok mao ang pag-establisar og Zion, usa ka dapit diin ang Dios makapuyo kauban sa usa ka katawhan diin Siya komportabling mopuyo sa Iyang templo.

Sa kataposan, ang espiritu sa panagpundok nga miabot sa mga Santos nakapasustiner kanila latas sa tanan nilang dili sayon nga pagpalayas nga ilang nasinati. Pinaagi sa ilang mga buhat, ang ilang deklarasyon sa pagsupak mao, “Kon inyo kaming palayason gikan dinhi, magpundok kami bisan asa. Apan managpundok kami. Ania kanamo ang mga sugo; ania kanamo ang mga yawe. Tapos na ang pagkatibulaag. Panahon na sa Israel nga magkapundok!”

Si Presidente Russell M. Nelson mitudlo: “Walay laing panghitabo dinhi sa kalibotan karon nga mas importante kay [sa pagpundok sa Israel]. Walay lain nga dunay mas dakong sangpotanan. Walay lain gayod.”

Human sa pagpakita ni Moises, gihatag ni Elias “ang dispensasyon sa ebanghelyo ni Abraham” (tan-awa sa Doktrina ug mga Pakigsaad 110:12). Sa kasagaran, ang pulong nga dispensasyon nagpasabot sa usa ka yugto sa panahon, apan nagpasabot usab kini sa usa ka eksepsiyonal nga pagtugot o pribilihiyo. Ang ebanghelyo ni Abraham, lakip ang mga pakigsaad nga gihimo sa Dios ngadto kang Abraham ug ang mga panalangin nga Iyang gisaad kaniya, tinuod nga talagsaon, dili ordinaryo. Unsa ka talagsaon? Nagatuo kita nga ang Dios misaad kang Abraham sa tanan nga anaa Kaniya. Kini nga saad ug ang ebanghelyo nga gihatag ngadto kang Abraham naglangkob sa tinuod gayod nga espesyal nga dispensasyon. Niadtong Abril 3, 1836, kining espesyal nga dispensasyon ug ang awtoridad sa pagpakigbahin niini gipahiuli ngadto ni Joseph Smith. Sa makaikag nga paagi, ang mga yawe nga may kalabotan sa ebanghelyo ni Abraham wala mahisgoti sa piho diha sa seksiyon 110, apan sa usa ka punto kadto nga mga yawe gikinahanglan alang niini nga dispensasyon, gipahiuli kini.

Pagpabalik sa mga Kasingkasing ug ang Gahom sa Pagselyo

Human kang Elias, mipakita si Elijah, nagpahibalo sa katumanan sa panagna ni Malaquias nga ang mga kasingkasing sa mga anak ipabalik ngadto sa ilang mga amahan (tan-awa sa Malaquias 4:5–6). Kini nga panagna dili bag-o alang kang Joseph. Usa kini ka bahin sa mensahe ni Moroni ngadto kaniya dihang nag-17 anyos siya. Si Moroni mitudlo ni Joseph nga si Elijah “motanom diha sa mga kasingkasing sa mga anak sa mga saad nga gihimo ngadto sa mga amahan, ug ang mga kasingkasing sa mga anak mobalik ngadto sa ilang mga amahan” (Doktrina ug mga Pakigsaad 2:2).

Kinsa ang mga amahan, ug unsa ang mga saad nga gipanghimo ngadto kanila? Ang usa nga piho mao si Abraham. Ug ang mga saad nga gihimo ngadto kaniya naglangkob og kahimayaan—kinabuhi uban sa Dios, kinabuhi nga sama sa Dios. Si Abraham mismo nagtinguha niini nga mga saad, nasayod nga kini gihimo ngadto sa “mga amahan” sa atubangan kaniya (tan-awa sa Abraham 1:2–4).

Ang epekto sa paggamit niini nga gahom, nga gidumala pinaagi sa mga yawe nga gipahiuli ni Elijah, labing menos duha ka pilo. Una, ang matag mahinungdanon nga ordinansa nga atong madawat ug ang matag pakigsaad nga atong ipanaad niining kinabuhia pinaagi sa gahom sa pagkapari mabinugkosan og usa ka lehitimo nga selyo sa sunod nga kinabuhi—nga nabugkos dinhi sa yuta, nabugkos didto sa langit. Ikaduha, pinaagi niining gahom sa pagselyo, ang mga relasyon, magsugod sa bana ug asawa ug padayon hangtod sa mga gamot (mga katigulangan) ug sa mga sanga (kaliwatan), pagabugkoson o iselyo sa kahangtoran sa unsay atong gitawag og mahangtoron nga pakigsaad—sa pakigsaad nga gihimo ngadto sa Amahan nga si Abraham. Niana nga katuyoan, gipahiuli ni Elijah ang gahom sa pagbugkos.

Inyo bang makita ang pagkakonektado niining tulo—ang pagpundok sa Israel, ang ebanghelyo ug mga pakigsaad ni Abraham, ug ang gahom sa pagselyo? Gisumada kini ni Presidente Nelson sa ingon niini nga paagi: “Kini nga mga yawe nagtugot ni Joseph Smith—ug sa tanang misunod nga mga Presidente sa Simbahan sa Ginoo—sa pagpundok sa Israel sa duha ka habig sa tabil, sa pagpanalangin sa tanang anak sa pakigsaad uban sa mga panalangin ni Abraham, sa pagbutang og selyo sa pagmatuod sa mga ordinansa ug mga pakigsaad sa pagkapari, ug sa pagselyo sa mga pamilya sa kahangtoran. Ang gahom niini nga mga yawe sa pagkapari walay kinutoban ug talagsaon.”

Mao nga ang mga panghitabo sa Kirtland Temple mahinungdanon kaayo. Gamay ra ang atong gibuhat niini nga Simbahan nga dunay mahangtorong kahulogan nga wala buhata ubos sa awtoridad sa mga yawe nga gipahiuli niadtong Abril 3, 1836, sa Kirtland Temple. Ang pagkapari ug kadtong mga yawe labaw pa kaysa sa lokasyon ug sa bilding, apan ang Kirtland Temple mismo nagsangkap og labihan ka mahimayaong pahinumdom sa pakiglambigit sa Dios sa Iyang katawhan. Sagrado kini nga ebidensiya sa labihan ka talagsaon nga pagpahiuli sukad.