Pagkaayo diha sa Templo

Ang koneksiyon tali sa pagsimba diha sa templo ug sa pagkaayo makita diha sa mga kasulatan. Sumala ni Mateo, sa dihang ang Manluluwas mibisita sa templo sa Jerusalem, iyang gikutlo si propeta Isaias, miapasabot nga “ang akong balay paganganlag balay alampoanan.” Ug dayon atong mabasa nga “ang mga buta ug ang mga bakol miduol kaniya didto sa Templo ug giayo niya sila” (Mateo 21:13–14; tan-awa usab sa Isaias 56:7). Sa Pagpahiuli, kini nga sundanan sa pagkaplag og kaayohan diha sa templo nagsunod sa pag-awhag diha sa Bag-ong Tugon nga kita kinahanglang “mag-ampo sa usag usa, aron kamo mangaayo” (Santiago 5:16).

Sa panahon sa mga pioneer, daghang tawo ang nagpadala og mga sulat ug mga telegrama ngadto sa mga templo, naghangyo nga hinumdoman sa mga pag-ampo diha sa templo. Ang uban mibiyahe pa og layo aron makakaplag og pagkaayo diha sa mga templo, diin ang mga indibidwal mahimong bunyagan diha sa bunyaganan sa templo alang sa pagkaayo o sa pagdawat sa panalangin sa pagkaayo gikan sa ubang mga Santos nga gitawag sa pagpangalagad dinha. Apan dihang ang mga Santos sa Ulahing mga Adlaw misugod sa pagpahigayon sa buhat sa templo alang sa ilang mga katigulangan sa labihan ka daghan, gipahunong sa mga lider sa Simbahan ang tulumanon nga ang mga Santos moadto sa templo alang sa mga panalangin sa pagkaayo. Ang mga panalangin sa pagkapari mahimo nang ipangalagad bisan asa nahimutang ang tawo nga masakiton, apan ang mga ordinansa sa templo kinahanglang ipahigayon diha sa balay sa Ginoo.

Bisan pa man niini nga kausaban, ang mga templo nagpabiling mga dapit sa pagkaayo. Karon, ang mga miyembro sa Simbahan makasumiter og mga ngalan sa mga indibidwal nga ilakip sa mga pag-ampo diha sa templo. Mahimo kining buhaton sa personal diha sa templo, sa online, o diha sa Member Tools nga mobile app.

Ang pangalagad ni Jesukristo diha sa Bag-ong Tugon ug sa Basahon ni Mormon mabantayan gayod tungod sa pagpakabana nga Iyang gihimo sa pag-ayo sa mga masakiton ug mga gisakit. Ang Basahon ni Mormon mipasabot usab nga kini nga pagpang-ayo gitanyag ngadto sa tanang katawhan. Ang Manluluwas nag-antos, namatay, ug nabanhaw gikan sa pagkamatay aron Iyang “masayran sumala sa unod unsaon sa pagtabang ang iyang katawhan sumala sa ilang mga kahuyang” (Alma 7:12). Si Jesukristo midapit sa tanan nga “maghinulsol sa inyong mga sala, ug makabig, aron ako moayo kaninyo” (3 Nephi 9:13). Kini nga pagkaayo mahimong pisikal, apan kita usab adunay espirituwal ug emosyonal nga mga truma nga mahimong ayohon diha ni Kristo.

Pananglitan, atol sa panahon sa krisis sa sayong bahin sa Pagpahiuli, si Jesukristo mipahinumdom sa Korum sa Napulog Duha ka Apostoles bahin sa ilang mahinungdanong buluhaton ug dayon mipahayag nga sila makabaton og mga tentasyon ug mga kalisdanan. Siya mipasabot nga “kon dili sila magpatig-a sa ilang mga kasingkasing, ug dili mopatikig sa ilang mga liog batok kanako, makabig sila, ug ako moayo kanila” (Doktrina ug mga Pakigsaad 112:13), nagsugyot nga ang Manluluwas moayo sa ilang espirituwal nga mga balatian.

Karon, samtang ang mga miyembro sa Simbahan mohimo ug motuman sa sagrado nga mga pakigsaad, naghinam-hinam sila nga “pagabalaanon pinaagi sa Espiritu ngadto sa pagbag-o sa ilang mga lawas” (Doktrina ug mga Pakigsaad 84:33; tan-awa usab sa 89:18). Hinuon, nahibalo sila nga ang pisikal nga mga sakit dili lamang ang matang sa kasakit nga nagkinahanglan og pagkaayo. Ang mga Santos sa Ulahing mga Adlaw nakasinati og hilabihan gayod ka dako nga tawhanong kalisdanan ug diha sa mga templo nakakaplag og pagkaayo alang sa masulub-on nga mga kasingkasing, naguba nga mga relasyon, ug gani naguba nga mga gilaoman. Abli ang pultahan alang sa tanan nga maminaw sa panawagan ni Jesukristo nga “moduol kanako nga may bug-os nga katuyoan sa kasingkasing, ug ako moayo [kaninyo]” (3 Nephi 18:32).

Ang milagroso nga mga pagkaayo nakadokumento diha sa kinabuhi sa daghang Santos sa Ulahing mga Adlaw. Pananglitan, human gipangalagaran ug giampo sa usa ka grupo didto sa Templo sa Nauvoo, si Vilate Kimball dihaduha dayon naayo. Hinuon, dili tanang pag-ampo moresulta sa milagroso nga pagpataliwala. Kon ang Ginoo mopataliwala ug mopanalangin nato, ang pagkaayo mahimong molungtad lamang og mga bulan o mga tuig. Sa kataposan, ang atong mortal nga kinabuhi matapos sa kamatayon. Apan kita aduna niini nga paglaom: nga “kon ang Ginoo moabot, ug ang daan nga mga butang molabay, ug ang tanang butang mahimong bag-o,” kita “mobangon gikan sa mga patay ug dili na mamatay pag-usab, ug makadawat og kabilin sa atubangan sa Ginoo, sa balaan nga siyudad” (Doktrina ug mga Pakigsaad 63:49).

Usa ka tuig ug tunga human nga giampo sa panagtigom sa templo niadtong 1843, si Jennetta Richards namatay. Bisan pa sa iyang hugot nga pagtuo, ug sa nagkahiusa nga hugot nga pagtuo sa iyang pamilya ug sa ilang komunidad sa templo, human sa alas 10:00 sa buntag niadtong Hulyo 9, 1845, si Jennetta mihunong sa pagginhawa. Ang mga kasulatan mipasabot nga bisan kon adunay hugot nga pagtuo aron mamaayo, ang pagkaayo moabot lamang kon ang tawo “wala itakda sa kamatayon” (Doktrina ug mga Pakigsaad 42:48). Sama ni Joseph Smith, nga gipatay niadtong ting-init sa 1844, si Jennetta wala mabuhi aron makakita sa templo nga mahuman. Hinuon, siya mitabang sa pagpahimutang sa pundasyon sa pagsimba diha sa templo sa Pagpahiuli. Ug kabahin niana nga pundasyon mao ang iyang ehemplo sa pagtinguha og pagkaayo gikan sa Ginoo pinaagi sa usa ka pag-ampo nga gihalad sa uban—usa ka pag-ampo nga gihalad sa samang paagi nga atong nasinati sa mga templo karon.