“Mibati ko sa Gugma sa Dios,” Liahona, Hunyo 2025.
Mga Tingog sa mga Santos sa Ulahing mga Adlaw
Mibati ko sa Gugma sa Dios
Samtang gituman nako ang mga pakigsaad, gihawanan sa Langitnong Amahan ang mga babag sa akong dalan.
Paghulagway pinaagi ni Agnieszka Więckowska
Dihang batan-on pa ang akong inahan, gibiyaan siya sa iyang inahan. Pipila ka tuig ang milabay, namatay ang iyang amahan, ug gihatag siya ngadto sa pamilya nga dili maayo ang pagtratar kaniya. Kini nga kasinatian naghimo kaniyang motuo nga dili siya makakaplag og kalipay sa usa ka pamilya.
Dihang mipasakop siya sa Simbahan, hinoon, nausab ang iyang kinaiya ug nasabtan niya ang kaimportante sa pamilya diha sa plano sa Dios sa kalipay. Nagserbisyo siya og misyon ug sa kataposan naminyo sa akong amahan. Naporma nilang duha ang usa ka pamilya nga puno sa hugot nga pagtuo kang Jesukristo ug mihimo sa ilang labing maayo sa pagpakabuhi subay sa ilang mga pakigsaad sa Dios. Mao kana ang matang sa pamilya nga akong gidak-an sa gamay nga lungsod sa Argentina nga gitawag og Lima.
Human makaserbisyo og full-time nga misyon, nahinumdom ko nga mibati og kasubo ug kalibog mahitungod sa unsay buhaton sa pagpili og propesyon. Apan gilig-on ako sa Langitnong Amahan sa pagpadayon sa paghupot sa akong hugot nga pagtuo ug sa akong mga pakigsaad, ug Iya akong gipanalanginan og usa ka inahan nga naghupot usab niini. Ang iyang hugot nga pagtuo og determinasyon nahimong tinubdan sa inspirasyon kanako.
Dihang akong gipamalandongan ang akong mga pagtuon sa kolehiyo, gikonsidera nako ang pag-major sa usa nga dili gayod maoy akong gipangandoy nga tun-an. Nakamatikod sa akong kasubo, ang akong inahan miingon, “Ipadayon ang imong mga pangandoy. Pilia ang dalan nga nahibaloan sa imong kasingkasing nga husto.”
Sa bata pa ko, duna koy pangandoy nga may kalabotan sa musika ug pagpang-entertain. Nakakat-on ko sa pag-piano, nangulo og mga choir sa Simbahan, ug mipakigbahin sa ebanghelyo pinaagi sa musika. Sulod sa mubo nga higayon, ang mga hagit sa kinabuhi ug mga babag mipalayo kanako sa akong mga damgo.
Si Presidente Russell M. Nelson miingon ngadto sa mga mohimo og mga pakigsaad sa Dios “adunay agianan ngadto sa usa ka espesyal nga matang sa gugma ug kaluoy” ug nga ang paghimo og ingon nianang mga pakigsaad “makaapekto kon si kinsa kita karon ug sa unsang paagi ang Dios motabang kanato nga mamahimong unsay atong sangpotan.”
Ang atong mga pakigsaad nagtanyag kanato og kaseguroan. Dihang gituman nako ang akong mga pakigsaad, mibati ko sa Iyang espesyal nga paghigugma kanako. Gitangtang Niya ang mga babag gikan sa akong agianan hangtod nga nahawan ang akong agianan.
Naggikan ko sa gamayng lungsod nga nagtanyag og gamayng kaugmaon sa usa ka wala mailhi nga bata. Karon, naghimo na ko og propesyonal nga mga pasundayag sa konsyerto ug teyatro sa Buenos Aires. Ang akong asawa, mga anak, ug ang propesyonal nga trabaho maoy akong mga damgo nga natinuod.
Mituo ko nga ang Dios gusto nga molampos kita. Kon maningkamot kita, Iyang andamon ang dalan alang kanato aron kita molampos sa tanan nga Iyang gusto nga atong maabot. Labing importante, motabang Siya nga kita mahimong instrumento sa Iyang mga kamot sa pagdala sa uban ngadto Kaniya.