De kracht om alles te overwinnen, zelfs homoseksuele gevoelens

Toen ik 4 jaar oud was, kreeg ik te horen dat ik een andere vader had dan mijn oudere broers en zus. Vandaar dat ik een donkere huidskleur had en zij blank waren. Mijn vader kwam uit Suriname. Mijn moeder had een buitenechtelijke relatie met hem gehad, maar was toch bij haar Nederlandse man gebleven, de vader van mijn broers en zus, die voor mij gewoon mijn vader is.

Thuis merkten we niet echt dat ik anders was, ik werd hetzelfde, zo niet beter, behandeld dan de anderen. Maar waar we verder ook kwamen, werd ik bijna altijd geconfronteerd met het feit dat ik wel anders was en dat ik een donkere huidskleur had. Ik moest constant aan mensen uitleggen hoe dat kwam en ik begon hierdoor een hekel aan mijn huidskleur te krijgen.

Vanaf mijn vierde jaar ging mijn moeder weer terug naar de kerk en nam ze ons mee. Op mijn achtste werd ik gedoopt. Mijn vader was geen lid van de kerk en mijn oudste broer ook niet. En wij moesten van mijn moeder naar de kerk totdat we 12 jaar waren, daarna mochten we zelf kiezen. Dus zowel mijn broer Ed als ik kozen ervoor om niet meer naar de kerk te gaan toen we 12 waren.

Toen ik 13 was, sliep ik regelmatig bij mijn zus, die toen al op zichzelf woonde. Tijdens een van deze logeerpartijen vroeg ik haar of God fouten maakte. Ze vroeg waarom en ik vertelde haar dat ik het gevoel had dat ik een jongen was in het lichaam van een meisje. Ze vroeg me toen of ik op meisjes viel. Daar kon ik toen geen antwoord op geven, want dat was precies wat mijn probleem was. Ik had lesbische gevoelens.

Ik was me er ook altijd van bewust dat ik anders was en had veel woede ten opzichte van mijn moeder, zo van: waarom was je niet vreemdgegaan met een blanke man, dan had niemand het verschil gezien! Dit zei ik nooit tegen haar, maar door mijn boosheid voor haar duwde ik haar van me af.

Toen ik 15 was, kwam ik weer terug naar de kerk. Ondertussen had ik al veel meegemaakt en had ik zoveel fouten gemaakt dat ik dacht dat ik niet meer vergeven kon worden. Ik was heel depressief geweest, wat resulteerde in meerdere zelfmoordpogingen. Maar wat ik ook probeerde, het lukte niet. Op een gegeven moment kwam ik via mijn zus in contact met twee zendelingenzusters en die gaven mij aandacht en liefde. En ik wilde ze vaker zien, dus ging ik terug naar de kerk.

Ik besloot toen om het evangelie echt te onderzoeken en ging het Boek van Mormon lezen. Terwijl ik las, voelde ik al dat het waar was en kon het niet neerleggen! Vanaf die tijd ben ik naar de kerk blijven gaan. Terwijl ik ouder werd, maakte ik me wel zorgen hoe het verder moest met die homoseksuele gevoelens die ik had. Ik studeerde heel veel in de Schriften en leerde de Heer goed kennen. Ik wilde graag op zending en ging iedere week met de zusters mee langs de deuren.

Naarmate ik dichter bij de leeftijd van 21 kwam, werden de gedachten van op zending gaan steeds moeilijker. Hoe zou dat gaan? Kon ik wel 24/7 met een meisje zijn? Ik kreeg steeds meer twijfels. Maar rond die tijd werden er twee meiden bij ons in de wijk gedoopt, van wie ik later te weten kwam dat ze lesbisch waren. Eindelijk had ik iemand met wie ik over mijn gevoelens kon spreken! Door er met hen over te spreken, kwam ik tot de conclusie dat ik gewoon op zending moest gaan en dat de Heer bij mij zou zijn. Ik ging naar Salt Lake City, Utah, op zending!

Mijn zending was geweldig! Maar die gevoelens zijn er niet door weggegaan. Af en toe speelde het toch op, en op een gegeven moment sprak ik met een collega hierover en ze gaf me het advies om met mijn zendingspresident hierover te spreken. Hij stuurde mij door naar een therapeute met wie ik regelmatig gesprekken had, en dat hielp me, omdat het fijn was dat ik erover kon spreken met iemand en me dan verder op mijn zending kon focussen.

Na mijn zending kreeg ik het pas echt moeilijk en duurde het niet lang voordat ik weer in een depressie kwam. Ik wilde van deze homoseksuele gevoelens af. Ik wilde gewoon het evangelie naleven en een ‘normaal’ leven leiden. Maar ik had geen idee hoe. Ik ging op een gegeven moment naar een kampreünie en daar werd ik verliefd op een vriendin van mij, nadat ik haar over mijn homoseksuele gevoelens had verteld en zij mij vertelde dat zij dat ook had.

Omdat we toch allebei besloten dat we het evangelie belangrijker vonden, duurde de relatie maar een week. Maar het duurde jaren voordat ik over haar heen was. Binnen een maand nadat het uit was, ging ik voor 3 maanden naar Utah om in therapie te gaan. Dat stond al vast, maar doordat ik had gevoeld hoe het was om liefde beantwoord te krijgen, had ik nu besloten dat het me niet meer uitmaakte. De therapie werkte daarom ook niet en toen ik thuiskwam ging ik op mezelf wonen.

Nu ging ik nog wel naar de kerk, maar ik was niet actief. Ik dacht, als ik stop met naar de kerk gaan, zal ik nooit meer teruggaan. Het scheelde echter weinig of ik was helemaal weg. De Heer liet het niet gebeuren en zette iemand op mijn pad die zei dat ze me kon helpen. Op dat moment maakte ik de keuze om alles op alles te zetten om deze gevoelens te overwinnen, en als dat niet lukte, zou ik de kerk alsnog verlaten. Ik wist namelijk van mezelf dat celibatair leven voor mij geen optie was. Dus het was alles of niets.

Samen met deze zuster ging ik mijn leven op een psychologische manier bekijken. En ik leerde mezelf heel goed kennen. Ook leidde de Heer me naar een opleiding voor counselor, waar ik ook heel veel aan had. Ondertussen bestudeerde ik de Schriften, met dit doel in gedachten, en kwam bij het vers in 1 Nephi 3:7 waarin staat : ‘Want ik weet dat de Heer geen geboden aan de mensenkinderen geeft zonder een weg voor hen te bereiden, zodat zij kunnen volbrengen wat Hij hun gebiedt.’ In eerste instantie geloofde ik het niet. Hij had mij wél een gebod gegeven dat ik niet kon onderhouden! Maar na erover nagedacht en gebeden te hebben, dacht ik: ‘Ik moet er anders tegenaan kijken. Als dat pad ergens is, zal ik het vinden!’ Toen ben ik op zoek gegaan naar de weg die de Heer voor mij had bereid.

Ik las allerlei succesverhalen van mensen die iets hadden overwonnen. Er waren zelfs al verhalen bij van mensen die homoseksualiteit hadden overwonnen. Deze verhalen maakten mijn geloof sterker! Waarom zou Hij deze mensen wel helpen en mij niet? Ik wist dat Hij mij ook zou helpen!

Ik leerde door al deze dingen het volgende over mijzelf: doordat mijn vader niet mijn biologische vader was, had ik mij onbewust heel erg aan hem gespiegeld. Ik probeerde zijn liefde voor mij te winnen door een betere jongen te zijn dan mijn broers waren. Ik had door die woede die ik voor mijn moeder had mij van haar afgewend. Maar ik verlangde zo naar die moederliefde. Mijn moeder had die liefde wel voor mij, maar ik kon het niet van haar aannemen. Dus zocht ik op alle verkeerde manieren naar die liefde. Wat er ook voor zorgde dat mijn relaties, vooral met vrouwen, heel afhankelijk waren. Ik had een grote leegte vanbinnen.

Ook had ik een hekel aan mezelf. Een hekel aan mijn huidskleur, en dat werd later opgelost toen ik in Suriname mijn Surinaamse familieleden leerde kennen. Stapje voor stapje liet mijn hemelse Vader me zien hoe het kwam dat ik bepaalde gedragingen had en wat ik moest veranderen. Maar ook hoe ik het kon veranderen. Uiteindelijk, na een jaar of tien aan mezelf gewerkt te hebben, voelde ik een verlangen om te trouwen en was ik er klaar voor om die stap te maken.

In 2004 trouwde ik met een man uit Kameroen, die net een paar maanden voordat ik hem leerde kennen gedoopt was. En we hebben samen twee kinderen. We zijn ondertussen 20 jaar getrouwd. Helaas gaat het de laatste tijd niet goed, maar ik weet dat het wel de bedoeling was dat ik met hem trouwde.

De Heer heeft mij bij zijn hand genomen en stap voor stap laten zien wat ik moest doen. Het evangelie is waar! Zoekt en gij zult (úw pad) vinden!

Meer info:

Haar volledige verhaal heeft Paula in een persoonlijke podcast gedeeld genaamd ‘opbouwende gedachten podcast’. Ook heeft ze haar verhaal mogen delen in de veelbeluisterde Amerikaanse ‘Come Back podcast‘. Elk individu dat met deze gevoelens worstelt, heeft een eigen verhaal met een verscheidenheid aan factoren die een rol spelen bij het ervaren van homoseksuele gevoelens. Paula hoopt dat ze andere gelovigen die hiermee worstelen, op de een of andere manier kan helpen met haar verhaal. Om die reden heeft ze ook een boek geschreven met als titel ‘De kracht om alles te overwinnen,’ waarin je in detail kunt lezen hoe ze haar homoseksuele gevoelens heeft overwonnen. Ze heeft tevens bijgedragen aan het oprichten van een supportgroep in Nederland. Informatie over de supportgroep kunt us opvragen via e-mail: eurostarlds@gmail.com."