Wil je dit jaar betere doelen stellen? Volg het voorbeeld van de profeten

Oefenen en volharden

De moeder van president Heber J. Grant kon hem als kind niet leren zingen. Dus ging Heber op zijn tiende naar zangles, maar hij kon ‘geen wijs houden’. De muziekleraar ‘gaf wanhopig de moed op’ en zei dat Heber ‘nooit zou leren zingen’.

Maar Heber was vastberaden en stelde een doel om te leren zingen. Hij oefende urenlang wanneer hij alleen reisde en buiten gehoorsafstand was van iedereen die hem zou kunnen horen. Hij besefte dat goede dingen vaak hard werken vergen. Hij zei: ‘Ik zou graag twee of drie maanden van mijn vrije tijd opgeven als ik daardoor een of twee lofzangen kon zingen.’

Door veel volharding en oefening ging Heber geleidelijk aan beter zingen. De sleutel was zijn doorzettingsvermogen. Hij zong de eerste lofzang die hij leerde honderden keren. Uiteindelijk leerde hij zingen door zijn volhardende inzet.

Uitdagende doelen stellen

President Spencer W. Kimball zag ook in hoe nuttig het is om moeilijke doelen te stellen. Hij vertelde het volgende verhaal over een doel dat hij op 14-jarige leeftijd had gesteld:

‘Toen ik een kerkleider uit Salt Lake City tijdens de conferentie hoorde zeggen dat we de Schriften moesten lezen, […] liep ik naar ons huis een straat verderop […] en las ik de eerste hoofdstukken van Genesis. […]

‘Ik zag dat de Bijbel die ik las uit 66 boeken bestond, en ik was bijna ontmoedigd toen ik zag dat er 1189 hoofdstukken waren, verspreid over ruim 1500 bladzijden. Het was ontzagwekkend, maar ik wist dat als anderen het konden lezen, ik dat ook kon.’

Zoveel lezen was niet eenvoudig voor een tiener, maar desondanks zette president Kimball door en bereikte hij zijn doel. Als volwassene zei hij: ‘Ik ben altijd blij geweest dat ik de Bijbel helemaal heb gelezen.’

President Kimball profiteerde ervan dat hij de tijd had genomen om over de logistiek van zijn doel na te denken. Ook al klonk het ontmoedigend, de informatie bereidde hem voor op succes. Net als president Kimball kan een moeilijk doel op jonge leeftijd bereiken ons vertrouwen en voldoening schenken waar we ons hele leven iets aan hebben.

Laat minder belangrijke dingen niet in de weg staan

Ouderling Quentin L. Cook van het Quorum der Twaalf Apostelen vertelt dat zijn vader hem doelen leerde stellen door persoonlijk met de kinderen te praten en hulp aan te bieden.

‘Ik had het verlangen om dat ook met mijn kinderen te doen’, zegt ouderling Cook. ‘Toen onze zoon Larry 5 jaar was, vroeg ik hem wat hij later wilde worden. Hij zei dat hij arts wilde worden, net als zijn oom Joe. […]

‘Een paar maanden later vroeg ik hem opnieuw wat hij wilde worden. Toen zei hij dat hij piloot wilde worden. […] Terloops zei ik: ‘Larry, de vorige keer zei je dat je arts wilde worden. Waarom ben je van gedachten veranderd?’ Hij antwoordde: ‘Ik wil nog steeds wel arts worden, maar ik heb gemerkt dat oom Joe op zaterdagochtend werkt, en ik wil de tekenfilms op zaterdagochtend niet missen.’

‘Sindsdien wordt alles wat onze familie van een goed doel afleidt, een tekenfilm op zaterdagochtend genoemd.

‘Wat zijn enkele van de tekenfilms op zaterdagochtend die ons afleiden van het bereiken van de vreugde die we verlangen? […] Als we ons afvragen waarom we niet doen wat we moeten doen, zien we dat de lijst met tekenfilms op zaterdagochtend bijna eindeloos is.’

Uit de lessen van ouderling Cook blijkt dat we ons moeten afvragen hoe we ervoor staan, hoe we afleiding vermijden en ons blijven richten op het bereiken van onze doelen.

Doelen stellen op basis van de raad van de profeet

Op 54-jarige leeftijd, voordat hij als algemeen autoriteit werd geroepen, woonde president Russell M. Nelson een bijeenkomst bij waarin president Spencer W. Kimball de aanwezigen aanspoorde om ‘de Chinezen van dienst te zijn’ en ‘hun taal te leren’.

Hoewel hij het toen als hartchirurg erg druk had, nam president Nelson deze raad ter harte. Hij vond een bijlesdocent die hem Mandarijn hielp leren.

Het duurde niet lang voordat president Nelson op een medisch congres naast een vooraanstaand Chinees chirurg, dr. Wu Yingkai, zat. Omdat hij Chinees had geleerd, kon president Nelson een gesprek met dr. Wu voeren. Na die ontmoeting sloten de twee artsen een blijvende vriendschap en bezochten ze zelfs elkaars land.

President Nelsons doel om Mandarijn te leren leidde tot positieve gesprekken met China, zoals president Kimball had gehoopt. Nadat hij tot het Quorum der Twaalf Apostelen was geroepen, verrichtte president Nelson op speciaal verzoek zijn laatste hartoperatie op de beroemdste operazanger van China.

President Nelson is ook met zijn Schriftstudie een voorbeeld van doelen stellen geweest. Toen president Thomas S. Monson (1927–2018) in 2017 iedereen aanspoorde om elke dag het Boek van Mormon te bestuderen, stelde president Nelson zich ten doel om dat te doen, net zoals toen hij een bijlesdocent Mandarijn in dienst had genomen.

Tijdens zijn studie maakte president Nelson lijstjes ‘van wat het Boek van Mormon is, wat het bevestigt, wat het weerlegt, wat het vervult, wat het verduidelijkt en wat het openbaart’. Hij maakte ons duidelijk dat de woorden van profeten een motivatiebron voor onze doelen kunnen zijn en dat we ons hele leven kunnen blijven leren en ons ontwikkelen.

Deze patronen van doelen stellen maken deel uit van het eeuwige beginsel van groei en ontwikkeling. Onze hemelse Vader en Jezus Christus willen dat we meer op Hen gaan lijken, zodat we vreugde en vervulling zullen vinden en voor eeuwig bij Hen kunnen terugkeren.