« ការសម្ដែងរឿងបុណ្យអ៊ីស្ទើរ » ទស្សនាវដ្តីប្រិយមិត្ត ខែ មីនា ឆ្នាំ ២០២៦ ទំព័រ ១៦–២៣ ។
ការសម្ដែងរឿងបុណ្យអ៊ីស្ទើរ
បងប្អូនអាចធ្វើកម្មវិធីនេះជាមួយគ្រួសារ និងមិត្តភក្តិរបស់បងប្អូនដើម្បីប្រាប់រឿងពីបុណ្យអ៊ីស្ទើរ ។ បងប្អូនអាចស្លៀកពាក់តាមរបៀបដែលមនុស្សនៅក្រុងយេរូសាឡិមស្លៀកពាក់ ក្នុងអំឡុងពេលដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះមានព្រះជន្មរស់នៅ ។
ពេលដែលបងប្អូនសម្ដែង សាកស្រមៃមើលថា តើវានឹងទៅជាយ៉ាងណា ប្រសិនបើបងប្អូនកំពុងនៅទីនោះជាមួយព្រះយេស៊ូ ។ តើបងប្អូននឹងមានអារម្មណ៍បែបណា ? បន្ទាប់ពីសម្ដែងចប់ និយាយពីអ្វីដែលបងប្អូនបានរៀន និងអារម្មណ៍ដែលមាន ។
ឈុតឆាកទី ១
ថ្ងៃអាទិត្យធាងចាក
ពួកសិស្ស ជាច្រើននាក់ ឈរតម្រង់ជាជួរដើម្បីធ្វើជាផ្លូវសម្រាប់ អ្នកកាន់រូបភាព ហើយគ្រវីស្លឹកធាងចាករបស់ពួកគេឡើង ។
អ្នកអត្ថាធិប្បាយ៖ ថ្ងៃអាទិត្យមុនពេលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានសុគត ទ្រង់បានយាងមកទីក្រុងយេរ៉ូសាឡិមដោយសត្វលា ។ « លុះទ្រង់យាង … នោះពួកសិស្សទ្រង់ទាំងហ្វូងចាប់តាំងមានសេចក្ដីរីករាយ ក៏ពោលសរសើរដល់ព្រះដោយសំឡេងយ៉ាងខ្លាំង ដោយព្រោះអស់ទាំងការឬទ្ធិបារមី ដែលគេបានឃើញនោះ ។ »
អ្នក កាន់រូបភាព ដើរកាត់ផ្លូវដោយកាន់រូបភាបទី១( ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគង់លើលា ) ។ សិស្ស ជាច្រើន ស្រែកឡើងថា« ហូសាណា ! »ពីរបីដង ពេលដែលពួកគេបក់ស្លឹកធាងចាកឡើង ។
សិស្សទី១ ៖ « ស្ដេចដែលយាងមកដោយនូវព្រះនាមព្រះអម្ចាស់ ទ្រង់ប្រកបដោយព្រះពរ ៖ សូមឲ្យបានសេចក្ដីក្សេមក្សាន្ដនៅស្ថានសួគ៌ នឹងសិរីល្អនៅស្ថានដ៏ខ្ពស់បំផុត ។ »
អ្នកអត្ថាធិប្បាយ ៖ « រួចកាលទ្រង់យាងចូលទៅក្នុងក្រុងយេរូសាឡិមហើយ នោះកើតមានសេចក្ដីជ្រួលជ្រើមពេញក្នុងទីក្រុង ហើយគេសួរថាលោកនេះជាអ្នកណា ។ »
សិស្សទី២ ៖នេះគឺជាហោរាយេស៊ូវដែលមកពីភូមិណាសារ៉ែត ស្រុកកាលីឡេ ។ »
គ្រប់គ្នា ច្រៀងវគ្គទីបីនៃបទ« Beautiful Savior » ( សៀវភៅចម្រៀងកុមារទំព័រ ៦២–៦៣ ) ។
ឈុតឆាកទី ២
អាហារចុងក្រោយ
អ្នកអត្ថាធិប្បាយ ៖ នៅថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានប្រមូលសិស្សរបស់ទ្រង់ ហើយបានផ្តល់សាក្រាម៉ង់ឲ្យពួកគេ ។
អ្នកកាន់រូបភាព ម្នាក់ កាន់រូបភាពទី២ ( ព្រះយេស៊ូវគង់នៅអាហារចុងក្រោយ ) ។ សិស្ស ច្រើននាក់ អង្គុយជារង្វង់ហើយសម្លឹងមើលទៅរូបរបស់ព្រះយេស៊ូវ ។
អ្នកអត្ថាធិប្បាយ ៖ « កាលកំពុងតែបរិភោគ នោះព្រះយេស៊ូវទ្រង់យកនំបុ័ងប្រទានពរឲ្យ រួចកាច់ប្រទានដល់គេ ដោយបន្ទូលថា ចូរយកបរិភោគចុះ នេះហើយជារូបកាយខ្ញុំ ។ »
ដោយគាវរភាព សិស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមនោះ កាន់នំបុ័ង ។
អ្នកអត្ថាធិប្បាយ ៖ « ហើយទ្រង់យកពែងមកអរព្រះគុណ រួចប្រទានដល់គេ ហើយគេក៏ផឹកគ្រប់គ្នា ។ ទ្រង់មានបន្ទូលថា នេះហើយជាឈាមខ្ញុំ គឺជាឈាមនៃសញ្ញាថ្មី ដែលត្រូវច្រួចសម្រាប់មនុស្សជាច្រើន ។ »
ដោយគាវរភាព សិស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមនោះ កាន់ពែងទឹកទ្បើង
អ្នកអត្ថាធិប្បាយ ៖ ព្រះយេស៊ូវបានបង្រៀនពួកគេអ្វីមួយដែលសំខាន់ ។ ទ្រង់បានបង្រៀនថា « ខ្ញុំឲ្យសេចក្ដីបញ្ញត្ត១ថ្មីដល់អ្នករាល់គ្នា គឺឲ្យអ្នករាល់គ្នាស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក ដូចជាខ្ញុំបានស្រឡាញ់អ្នករាល់គ្នាដែរ » ។ « គេនឹងដឹងថា អ្នករាល់គ្នាជាសិស្សរបស់ខ្ញុំ ដោយសារសេចក្តីនេះឯង គឺដោយអ្នករាល់គ្នាមានសេចក្តីស្រឡាញ់ដល់គ្នាទៅវិញទៅមក » ។
គ្រប់គ្នា ច្រៀង « ចូរអ្នកស្រឡាញ់គ្នា » ( សៀវភៅចម្រៀងកុមារ, ៧៤) ។
ឈុតឆាកទី ៣
សួនច្បារគែតសេម៉ានី
អ្នកអត្ថាធិប្បាយ ៖ « នោះព្រះយេស៊ូវ ព្រមទាំងពួកសិស្សក៏ទៅដល់កន្លែងហៅថា ច្បារគែតសេម៉ានី ហើយទ្រង់មានបន្ទូលទៅគេថា ចូរអង្គុយនៅទីនេះសិន ចាំខ្ញំនឹងអធិស្ឋាននៅឯណោះ ។ »
សិស្ស ជាច្រើននាក់ អង្គុយជុំគ្នានៅម្ខាងនៃឆាក អ្នកកាន់រូបភាព ម្នាក់ ឈរនៅម្ខាងទៀតនៃឆាក កាន់រូបភាពទី៣( ព្រះយេស៊ូវអធិស្ឋាននៅក្នុងសួនច្បារ ) ។
អ្នកអត្ថាធិប្បាយ ៖ « កាល[ ព្រះយេស៊ូវ ] បានយាងទៅមុខបន្ដិចទៀត នោះទ្រង់ទម្លាក់អង្គ ផ្កាប់ព្រះភក្រ្ដចុះអធិស្ឋានថា ឱព្រះវរបិតានៃទូលបង្គំអើយ បើសិនជាបាន នោះសូមឲ្យពែងនេះកន្លងហួសពីទូលបង្គំទៅប៉ុន្ដែ កុំតាមចិត្តទូលបង្គំឡើយ សូមតាមតែព្រះហឬទ័យទ្រង់វិញ » ។
សិស្ស ជាច្រើននាក់ គេងចុះ ហើយធ្វើពុតជាគេងលក់ ។
អ្នកអត្ថាធិប្បាយ ៖ ខណៈពេលដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះបានអធិស្ឋាន សិស្សរបស់ទ្រង់បានគេងលក់ចោលទ្រង់ ។ ព្រះយេស៊ូវបានរងទុក្ខនៅក្នុងសួនច្បារតែម្នាក់ឯង ។ ទ្រង់បានទទួលយកអារម្មណ៍ឈឺចាប់ និងភាពសោកសៅរបស់យើងទាំងអស់ ដូច្នេះទ្រង់អាចយល់ និងជួយយើង ។ ទ្រង់បានរងទុក្ខ ដើម្បីបង់ថ្លៃអំពើបាបរបស់យើង ។
គ្រប់គ្នា ច្រៀង« Gethsemane » ( Hymns—For Home and Church, ទំព័រ ១០០៩ ) ។
ឈុតឆាកទី ៤
ឈើឆ្កាង
អ្នកអត្ថាធិប្បាយ ៖ បន្ទាប់ពីព្រះយេស៊ូវបានបញ្ចប់ការអធិស្ឋាន ពួកទាហានបានយកទ្រង់ទៅ ហើយចាប់ទ្រង់ចង ។ ទោះបីជាទ្រង់មិនបានធ្វើអ្វីខុស ក៏មេដឹកនាំបានសម្រេចចិត្តយកទ្រង់ទៅសម្លាប់ ។
អ្នក កាន់រូបភាព កាន់រូបទី៤ ( ព្រះអង្គសង្គ្រោះនៅលើឈើឆ្កាង ) ។ សិស្ស ជាច្រើននាក់ លុតជង្គង់ជុំវិញក្រឡេកមើលទៅរូបភាព ។
អ្នកអត្ថាធិប្បាយ ៖ ខណៈពេលដែលទ្រង់ត្រូវបានព្យួរនៅលើឈើឆ្កាង ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលថា « ឱព្រះវរបិតាអើយ សូមអត់ទោសដល់អ្នកទាំងនេះផង ដ្បិតគេមិនដឹងជាគេធ្វើអ្វីទេ ។» សូម្បីតែក្នុងពេលដែលទ្រង់រងការឈឺចាប់ខ្លាំងបំផុត ទ្រង់នៅតែជាអង្គដែលជាគំរូដ៏ល្អឥតខ្ចោះនៃសេចក្តីស្រឡាញ់ និងការអភ័យទោសផងដែរ ។
គ្រប់គ្នា ច្រៀង « មានភ្នំខៀវមួយនៅដ៏សែនឆ្ងាយ » (ទំនុកតម្កើង, ទំព័រ ១៩៤ ) ។
ឈុតឆាកទី ៥
ផ្នូរ
អ្នកអត្ថាធិប្បាយ ៖ បន្ទាប់ពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានសុគត សាកសពរបស់ទ្រង់ត្រូវបានរក្សាទុកនៅក្នុងផ្នូរអស់រយៈបីថ្ងៃ ។ នៅថ្ងៃទីបី ម៉ារីម៉ាក់ដាឡែន និងស្ត្រីផ្សេងទៀតបានមកសួរសុខទុក្ខផ្នូររបស់ទ្រង់ ។ « គេក៏ឃើញថ្មបានរមៀលចេញពីមាត់ផ្នូរហើយ ។ … តែកាលចូលទៅ នោះមិនឃើញ ព្រះសពព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវទេ ។ »
ម៉ារី និងស្ត្រី ជាច្រើន ដើរនៅលើឆាក ហើយមើលចុះឡើងដោយទឹកមុខច្របូកច្របល់ ។
អ្នកអត្ថាធិប្បាយ ៖ ទេវតាពីរអង្គបានបង្ហាញខ្លួននៅចំពោះមុខស្រ្ដីទាំងនោះ ។
ទេវតាទី១ និង ទេវតាទី២ ដើរឡើងលើឆាកនៅជាប់នឹង ម៉ារី ។
ទេវតាទី១ « កុំឲ្យភ័យអី … ដ្បិតខ្ញុំដឹងហើយថា នាងរកព្រះយេស៊ូវដែលត្រូវឆ្កាង » ។
ទេវតាទី២« ទ្រង់មិនគង់នៅទីនេះទេ ដ្បិតទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញហើយ » ។
អ្នក អត្ថាធិប្បាយ ៖ « ហើយពួកគេក៏ដើរចេញជាប្រញាប់ … ទាំងភ័យ ហើយមានសេចក្ដីអំណរជាខ្លាំងផង ក៏រត់ទៅប្រាប់ដល់ពួកសិស្ស[ ផ្សេងទៀត ] »
ម៉ារី និង ស្រ្ដីដទៃទៀត រត់ចុះពីលើឆាក ដើម្បីចែកចាយដំណឹងដ៏ល្អនេះជាមួយគ្រប់គ្នា ។
ម៉ារី ៖ ទ្រង់រស់ឡើងវិញ ! ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមានព្រះជន្មនៅរស់ !
អ្នក កាន់រូបភាព កាន់រូបភាពទី៥ ( ព្រះគ្រីស្ទបានរស់ឡើងវិញ ) ។ គ្រប់គ្នា មនុស្សគ្រប់គ្នាត្រឡប់ឡើងលើឆាកវិញ ។
អ្នកអត្ថាធិប្បាយ ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញម្តងទៀត នៅព្រឹកថ្ងៃបុណ្យអ៊ីស្ទើរ ។ ដោយសារទ្រង់ នោះ អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងបានផ្លាស់ប្តូរ ។ យើងអាចមានក្តីសង្ឃឹម សេចក្ដីសុខសាន្ដ និងសុភមង្គល ។ ដោយសារទ្រង់រស់ ដូច្នេះទ្រង់គង់នៅជាមួយយើងថ្ងៃនេះ និងរហូតតទៅ ។
គ្រប់គ្នា ច្រៀង« Jesus Has Risen » ( ទស្សនាវដ្ដី ប្រជាប្រិយខែមេសា ២០២៥ ១៨–១៩) ។
រចនារូបភាពដោយ រ័យស៊ីន ហាហេស៊ី រចនាគំនូរដោយ ដាន ប៊ឺរ អាចត្រូវបានចម្លងសម្រាប់តែការប្រើប្រាស់ក្នុងសាសនាចក្រតែប៉ុណ្ណោះ ។