« សប្តាហ៍ដ៏បរិសុទ្ធរបស់ មីអា » ប្រិយមិត្ត ខែ មីនា ឆ្នាំ ២០២៦ ទំព័រ ១២–១៣ ។
សប្តាហ៍ដ៏បរិសុទ្ធរបស់ មីអា
រាល់ថ្ងៃបានជួយយើងឲ្យចងចាំអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
ដំណើររឿងពិតមកពី ស.រ.អា.
យើងបានចាប់ផ្តើមត្រៀមខ្លួនមួយសប្តាហ៍មុនសម្រាប់បុណ្យ អ៊ីស្ទើរ ! ប៉ាបាននិយាយថា មួយសប្តាហ៍មុនបុណ្យអ៊ីស្ទើរត្រូវបានគេហៅថា សប្តាហ៍ដ៏បរិសុទ្ធ ម៉ាក់បាននិយាយថានឹងមានការភ្ញាក់ផ្អើលខ្លះនៅលើតុបាយជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។ របស់នីមួយៗនឹងជួយយើងឲ្យចងចាំអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ ខ្ញុំនឹងសរសេរអំពីវាទាំងអស់នៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុរបស់ខ្ញុំ !
នៅថ្ងៃដំបូង ពួកយើងមាន ស្លឹកឈើធ្វើពីក្រដាស ។
ម៉ាក និងប៉ាបានអានរឿងថ្ងៃអាទិត្យធាងចាក នៅក្នងព្រះគម្ពីរ ។ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានយាងទៅទីក្រុង យេរូសាឡិម ប្រជាជនបានគ្រវីធាងចាក ហើយស្រែកឡើងថា « ហូសាណា ! »
ប្អូនស្រីរបស់ខ្ញុំ លូស៊ី បានកាន់រូបភាពរបស់ព្រះយេស៊ូវជិះលា ។ ពួកយើងគ្រប់គ្នាគ្រវីធាងចាកដែលធ្វើពីក្រដាស ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍សប្បាយរីករាយ ពេលដែលខ្ញុំស្រមៃថាខ្ញុំបានកំពុងស្វាគមន៍ព្រះយេស៊ូវ ។
នៅថ្ងៃទីពីរ ពួកយើងមាន ថង់សម្រាម ។
ព្រះយេស៊ូវមានការខឹងសម្បារដែលមនុស្សកំពុងលក់ដូរនៅក្នុងព្រះវិហារ ដូច្នេះទ្រង់បានបណ្ដេញពួកគេចេញ ។ យើងបានដើររើសសម្រាមចេញពីគុម្ពោតព្រៃនៅជុំវិញព្រះវិហារ ។ ខ្ញុំសប្បាយចិត្តដែលយើងអាចជួយថែរក្សាដំណាក់របស់ព្រះ !
នៅថ្ងៃទីបី ពួកយើងមាន ដីឥដ្ឋ ។
ម៉ាក់អានដំណើររឿងទាំងឡាយដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានប្រាប់ដល់មនុស្ស ។ យើងបានស្តាប់ និងបានប្រើដីឥដ្ឋដើម្បីសូនរូបផ្សេងៗដូចដែលមានក្នុងដំណើររឿង ។ លូស៊ីបានសូនសត្វចៀមមួយ ព្រោះព្រះយេស៊ូវគឺជាអ្នកគង្វាលចៀមដ៏ល្អមួយអង្គ ។ ខ្ញុំបានសូនរូបចង្កៀនតូចមួយ ។ វាបានជួយខ្ញុំឲ្យចងចាំដើម្បីរក្សាដួងចិត្តរបស់ខ្ញុំឲ្យពោរពេញដោយសេចក្តីជំនឿ ។
នៅថ្ងៃទីបួន យើងមាន ដើមឈើឯម.
ប៉ាបានប្រាប់ពួកយើងអំពីរបៀបដែលម៉ារីបានផ្តល់ប្រេងពិសេសដល់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទសម្រាប់ព្រះបាទារបស់ទ្រង់ ។ ក្លិនរបស់វាបានសាយភាយពេញផ្ទះទាំងមូល ។
ពួកយើងមិនមានប្រេងពិសេសនេះទេ ។ ជំនួសមកវិញ ពួកយើងបានប្រើដើមឈើឯម ដើម្បីធ្វើនំ ។ ម៉ាក់បាននិយាយថា នៅពេលពួកយើងធុំក្លិន ដើមឈើឯម ចេញពីនំដែលពួកយើងដុត ពួកយើងគួរតែគិតពីអ្វីដែលយើងអាចផ្តល់ឲ្យព្រះយេស៊ូវបាន ។
នៅថ្ងៃទីប្រាំ ពួកយើងមាន ទៀន ។
ពួកយើងបានដុតទៀន ហើយច្រៀងចម្រៀងមួយបទ ដូចដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងសាវករបស់ទ្រង់បានច្រៀងនៅអាហារពេលល្ងាចចុងក្រោយ ។ យើងបានញ៉ាំនំប៉័ងភីតា និងផឹកទឹកទំពាំងបាយជូរដើម្បីចងចាំពីពិធីសាក្រាម៉ង់ដំបូង ។ ពួកយើងក៏បានញ៉ាំផ្លែទទឹម ដើម្បីរំឭកពួកយើងពីលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវ និងផ្លែអូលីវ រំឭកពីសួនច្បារគែតសេម៉ានី ។
ខណៈដែលពួកយើងកំពុងអង្គុយញ៉ាំក្នុងផ្ទះ ផ្គររន្ទះលាន់ឮឡើងនៅខាងក្រៅ ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាមានសុវត្ថិភាព ហើយពេញដោយអំណរគុណដោយដឹងថាព្រះយេស៊ូវបានប្រឈមមុខនឹងព្យុះងងឹតបំផុតរួចទៅហើយ ។
នៅថ្ងៃទីប្រាំមួយ ពួកយើងមាន ផើងផ្កាមួយ ។
ពួកយើងបានអានអំពីសាច់រឿងដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានសុគតជំនួសពួកយើង ។ បន្ទាប់មកពួកយើងបានយកផើងផ្កា ទទេទៅដាក់នៅក្នុងសួនច្បារ ហើយផ្អៀងវាទៅ ដូចជាផ្នូរមួយ ។ ពួកយើងបានដាក់ដី និងថ្មនៅជុំវិញផើង ប៉ុន្តែទុកឲ្យមាត់ផើងផ្កាចំហដោយមិនគ្របអ្វីពីលើឡើយ ។ ម៉ាក់បានឲ្យយើងនូវរបស់មួយតំណាងឲ្យព្រះកាយរបស់ព្រះយេស៊ូវ ។ ពួកយើងបានរុំវាជាមួយនឹងផ្ទាំងក្រណាត់សដោយគារវភាព ហើយដាក់វាចូលទៅក្នុងផើងផ្កា ។
ទោះបីជាវាគ្រាន់តែជា ផើងផ្កាក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំនៅតែមានអារម្មណ៍សោកសៅពេលដែលគ្របមាត់ផើងដោយដុំថ្ម ។
នៅថ្ងៃទីប្រាំពីរ ពួកយើងមាន ក្រដាស ដែលមានឈ្មោះបុព្វការីជនរបស់ពួកយើងនៅលើនោះ ។
ម៉ាក់បាននិយាយថា បន្ទាប់ពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានសុគតទៅ ទ្រង់បានរៀបចំការងារផ្សព្វផ្សាយសាសនានៅពិភពវិញ្ញាណ ។ ដូច្នេះអ្នកទាំងឡាយណាដែលមិនបានរៀនពីដំណឹងល្អរបស់ទ្រង់នៅលើផែនដី នៅតែអាចមានឱកាសរៀនពីទ្រង់ ។ នៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ពួកយើងអាចធ្វើបុណ្យជ្រមុជទឹកឲ្យអ្នកដែលមិនទាន់បានធ្វើបុណ្យជ្រមុជទឹកពីមុនពេលពួកគេស្លាប់ទៅ ។
លូសី និងខ្ញុំមិនទាន់មានអាយុគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីចូលទៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធនៅឡើយទេ ប៉ុន្ដែពួកយើងបានជួយកាត់ប័ណ្ណឈ្មោះអ្នកដែលត្រូវទទួលពិធីការក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធដែលបានព្រីនចេញមក ។ ម៉ាក និងប៉ាបានប្ដូរវេនគ្នាដើម្បីធ្វើពិធីការបរិសុទ្ធ ដល់អ្នកដែលមានឈ្មោះនៅលើប័ណ្ណ ហើយពួកគាត់ដើរជុំវិញបរិវេណខាងក្រៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធជាមួយពួកយើង ។ សូម្បីតែនៅបរិវេណខាងក្រៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ក៏វាមានអារម្មណ៍ថាដូចជាស្ថានសួគ៌ដែរ ។
នៅថ្ងៃបុណ្យអ៊ីស្ទើរ ពួកយើងបានរកឃើញ ផ្នូរទទេមួយ ។
នៅព្រឹកនៃថ្ងៃបុណ្យអ៊ីស្ទើរ ថ្មដែលគ្របមាត់ផើងផ្កាបានបាត់ ហើយក្រណាត់សនៅទទេស្អាត ។ មានកាតមួយដែលសរសេរថា ទ្រង់រស់ឡើងវិញ !
ខ្ញុំបានដឹងរួចទៅហើយថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាហេតុផលនៃបុណ្យអ៊ីស្ទើរ ។ បន្ទាប់ពីបានប្រារព្ធសប្តាហ៍ដ៏បរិសុទ្ធមក ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំស្គាល់ទ្រង់ប្រសើរជាងមុនដែរ ។
រចនារូបភាពដោយ មេលីសា កាស៊ីវ៉ាហ្គ អាចត្រូវបានថតចម្លងប្រើប្រាស់សម្រាប់សាសនាចក្រតែប៉ុណ្ណោះ។