Kalinaw diha sa Pag-ampo

“Mas taas pa, Papa!” Si Mary misinggit.

Si Papa mikatawa ug gitulod og kusog ang duyan. Ang duyan gihigot sa dakong kahoy nga nag-umbaw sa Suba sa Mississippi. Ganahan si Mary sa hinuyuhoy sa hangin nga moigo sa iyang nawong ug sa kagilok sa iyang tiyan samtang ilabyog siya ibabaw sa tubig ug pabalik.

“Ako na pod sunod!” Miingon si Elizabeth.

Mikanaog si Mary gikan sa duyan aron papulihon ang iyang igsoong babaye.

Ang pamilya ni Mary nagpuyo sa Nauvoo. Ang iyang mga ginikanan mipasakop sa Simbahan pipila ka tuig ang milabay, ug ilang gibaligya ang tanan nga anaa nila aron mobalhin didto kuyog sa ubang mga Santos.

Ang Nauvoo usa ka bisi nga lugar. Adunay bag-ong mga tawo ang mangabot matag adlaw. Ang pagtukod og bag-ong siyudad nagkinahanglan og kakugi, ug gani ang mga bata mitabang. Ang pagtabang mipabati ni Mary nga dako na ug importante. Usahay motabang siya pinaagi sa pagdala og paniudto ni Papa samtang nagtrabaho siya sa bag-ong templo.

Inigka-Dominggo, si Mary mosul-ob sa iyang labing nindot nga sinina ug motabang sa iyang mga igsoon sa pagpangandam alang sa simbahan. Ang tanan magpundok ilawom sa mga kahoy aron maminaw ni Propeta Joseph Smith nga magtudlo mahitungod ni Jesukristo. Si Mary ganahan nga magkat-on kon unsaon nga sila makapuyo pag-usab uban sa Langitnong Amahan sa umaabot. Ang Propeta nakakita ug nakadungog og daghan kaayong talagsaon nga mga butang.

Hinuon, ang ubang mga tawo dili ganahan sa Propeta. Si Mary nakadungog sa mga istorya mahitungod sa mga tawo nga gustong mopasakit niya.

Usa ka gabii sa ting-init, si Mary mitabang ni Mama sa pagpanglimpyo human sa panihapon. Dayon miabot si Papa. Nagluha ang iyang mga mata.

“Unsay nahitabo?” Nangutana si Mama.

“Si Propeta Joseph gipatay,” miingon si Papa.

Si Mama nagsugod usab sa paghilak. “Unsaon pagpadayon sa Simbahan kon wala siya?” nangutana siya.

Si Mary mibati og labihan nga kaguol ug kahadlok. Siya nasayod nga ang Propeta mao ang pinili nga sulugoon sa Dios. Nganong gitugot man kini sa Langitnong Amahan nga mahitabo?

Misugod siya sa paghilak ug midagan pagawas sa balay paingon sa tanaman. Human sa pagluhod duol sa may balilihan, si Mary misugod sa pag-ampo. “O, Langitnong Amahan, unsay among buhaton? Ang among propeta gipatay.” Mga luha midagayday sa iyang nawong.

Dayon usa ka malumong tingog ang misulod sa hunahuna ni Mary. Ako mopatungha og laing propeta aron modumala sa akong katawhan.

Usa ka malinawon, malipayon nga pagbati mipuno sa iyang kasingkasing. Iyang gitrapohan ang iyang mga mata ug midagan pauli sa balay nga paspas kaayo kutob sa iyang mahimo.

“Mama! Papa!” Miingon si Mary. “Nag-ampo ko, ug ang Langitnong Amahan mitubag kanako.” Siya misulti nila mahitungod sa tingog ug sa kalinaw nga iyang gibati.

Samtang gigakos siya ni Mama ug ni Papa, nasayod si Mary nga ang tanang butang mamaayo ra. Naguol gihapon siya, ug nasayod siya nga adunay lisod nga mga panahon sa unahan. Apan ang Langitnong Amahan mopadayon sa paggiya nila ug sa pagtabang nila.

Mga paghulagway pinaagi ni Kristin Sorra