Ang Misteryoso nga Lata

“Para sa unsa ni, Ma?” Gibira ni Sadie ang dako nga lata pagawas gikan sa luyo sa aparador. “Walay ngalan kini.”

“Nakalimot na ko ana,” Miingon si mama. “Natangtang na ang mga ngalan sa pipila ka de-lata nga pagkaon, mao nga gibaligya na lang kini sa tindahan og barato. Mipalit ko og usa. Nagtuo ko nga mga de-lata kini nga mga mani.”

Nasubo ang nawong ni Sadie. Ang de-latang mga mani dili niya paborito.

Gipunit ni mama ang lata ug gitunol. “Hapit na kana madaot. Mas maayo kon kaonon na nato na karon.” Gibutang niya sa lamesa ang lata.

“Unsa na?” Ang magulang nga igsoong lalaki ni Sadie, si Jason nangutana.

“Kinsay nahibalo?” Miingon si Sadie. “Nagtuo si Mama nga mga mani kini.”

Giyugyog ni Jason ang lata. “Morag dili kini mani. Ang akong tag-an mga batong.”

Naghatag kini kang Sadie og ideya. Mikuha siya og tape ug pangsulat ug gisulatan og “mga mani” sa usa ka pirasong papel ug “mga batong” sa lahi nga papel. Gipapilit niya kini sa lata.

Dayon naghunahuna siya og kadiyot ug misulat og “tomato sauce” sa laing papel.

Dayon misulod si Papa sa kusina. “Unsay naa?”

“Nagdula-dula mi,” miingon si Mama. “Tag-ana unsay sulod sa lata.”

Gipunit ni Papa ang lata, giuyog kini og maayo, ug gisimhotan. “Mga uhong!” miingon siya.

Ang tanan mireklamo. “Dili uhong!” Miingon si Sadie. Mas bati kana kay sa mga mani, mga batong, ug sa tomato sauce. “Tingali ilabay na lang nato na nga lata.”

“Dili ba mo kuryusong mahibalo unsa gyod ang sulod?” nangutana si Mama.

Mikuha si Papa og abridor. “Ganahan ko!”

Dihang giablihan ni Papa ang lata, gitabonan ni Sadie ang iyang mga mata. Apan dihang gitangtang ni papa ang tabon, nasurprisa siya. Ang lata puno sa lamian nga prutas.

“Lami!” miingon siya dihang gitan-aw niya ang hiniwahiwang mga peras, ubas, mga cherry, ug mga peach.

Nagdala si Jason og mga panaksan ug mga kutsara. “Mangaon ta!”

Gikutsara ni Sadie ang pipila ka prutas gikan sa lata ngadto sa iyang panaksan. “Di ko katuo nga tanan ta nasayop,” miingon siya. “Nakaseguro kong dunay makalagot sa sulod.”

“Kita ba mingalan sa mga tawo og sama niana?” nangutana si Mama.

“Unsay buot nimong ipasabot?” Nangutana si Sadie.

Gibutang ni Papa sa lamesa ang iyang panaksan. “Naghukom kita kon unsa kaha sila sa sulod, dihang sa gawas ra ang tanan natong makita.”

Naghunahuna si Sadie mahitungod niana. “Dihang si Samara bag-o pa sa eskwelahan, nagtuo ko nga dili siya mahigalaon. Apan unya akong nahibaloan nga dili lang diay siya kaayo kahibalo sa among sinultihan. Karon magdula na kami sa tanang panahon!”

“Maayo kana nga ehemplo,” miingon si Mama.

“Usahay mobati ko nga ginganlan ko og lahi,” hinay nga miingon si Jason. “Ang mga bata sa eskwelahan moingon nga maong maayo ang akong mga grado tungod kay ang mga titser ganahan nako. Apan ang tinuod, naningkamot ko ug mobuhat sa tanan nakong homework.”

“Ang paghatag og laing ngalan makasakit, di ba?” miingon si Papa.

Mitando si Jason.

Gitiwas ni Sadie ang iyang kataposang paghungit sa prutas. “Apan ang tanang pagngalan bati ba? Sa tindahan kinahanglan kang mahibalo kon unsa gayod ang imong paliton.”

“Husto ka,” miingon si Papa. “Busa kanus-a diay maingon nga maayo ang pagngalan?”

Giisa pataas ni Jason ang iyang kutsara. “Kon kini mga tinuod!”

“Ug kinsay nasayod kon unsa gayod ang naa sa sulod sa usa ka tawo?” nangutana si Mama.

“Ang Langitnong Amahan,” nagdungan sa pagsulti si Sadie ug Jason .

“Nasabtan na nako!” Miingon si Sadie. “Ako anak sa Dios. Mao kanay saktong ingalan kanako.”

“Ug kanako,” miingon si Jason.

“Ug kanako!” miingon si Papa.

“Alang sa tanan.” Mipahiyom si Mama. “Mao nga dili gayod kita mongalan og tawo base sa unsay atong nakita sa gawas, o motuo sa sayop nga mga ngalan nga gihatag kanato. Kay ang Dios lamang ang nasayod unsa gayod ang naa sa sulod kanato.”

Gisulatan ni Sadie ang bag-ong piraso sa tape ug gibutang kini sa iyang sweater. “Usa ka anak sa Dios,” miingon siya. Mipahiyom si Sadie. Ganahan siya niana nga ngalan labaw sa tanan.

Kauka te PDF

Mga Paghulagway pinaagi ni Róisín Hahessy