Ang Pagkamahingpiton Nakapahunong sa Akong Paglambo. Ania Kon Unsay Akong Gihimo Niini

Sa dakong bahin sa akong kinabuhi, ako usa ka banggiitan nga estudyante ug matinabangon nga anak. Mapasigarbohon ko sa akong abilidad nga akong nabalanse ang trabaho, pag-eskwela, ug pamilya.

Nanlimbasog ko sa kabalaka luyo sa mga kahimtang apan dili gusto nga adunay mahibalo kon unsa na ko ka duol nga mahugno. Kini nga pagkamahingpiton migrabe sa dihang anaa ko sa junior nga tuig sa kolehiyo.

Nabug-atan ko sa daghang load sa kurso. Ang akong mga grado dili maayo sama sa hayskul pa. Molapas pa ko sa akong oras sa trabaho. Ang akong calling sa Simbahan napasagdan.

Mibati ko nga pakyas gayod.

Labaw pa niana, nahadlok kaayo ko nga mangayo og tabang. Dili ko moangkon—sa akong kaugalingon, ngadto sa uban, ug ngadto sa Dios—nga ang akong kinabuhi dili na gyod nako makontrolar.

Si Elder Vern P. Stanfill sa Seventy kausa mipasidaan: “Ang pagkamahingpiton nagkinahanglan og imposible, gipahamtang sa kaugalingon nga sumbanan nga nagtandi kanato ngadto sa uban. Kini makamugna og pagbati nga sad-an ug grabe nga kabalaka ug makahimo kanato nga gustong mopalayo ug mobulag sa atong kaugalingon.” Ug nakat-onan nako kana nga leksiyon sa lisod nga paagi.

Nagtuo ko nga makaya ra nako ang tanang butang nga anaa sa akong dalan. Sa dihang dili diay, mibati ko og labihan nga kahasol nga nakapugong nako sa pagdangop ngadto sa akong Langitnong Amahan sa higayon nga ako nakinahanglan kaayo Kaniya.

Dili ko makapalambo sa bisan unsa nga aspeto sa akong kinabuhi.

Apan ang paglaom wala mawagtang. Sama sa gisulti ni Elder Gerrit W. Gong sa Korum sa Napulog Duha ka Apostoles, “Pinaagi sa espirituwal nga kabag-ohan diha ni Jesukristo, makalingkawas kita sa makapaluya nga kaperpekto.”

Human sa usa ka partikular nga lisod nga adlaw, mibati ko nga giaghat nga moadto sa templo ug mopahigayon og mga bunyag alang sa mga patay.

Didto sa bunyaganan, gibati nako ang gugma nga hilabihan ka kusog nga nakahilak ko.

Gihinumdoman nako og balik ang akong kaugalingong bunyag ug kon unsa ka dako sa akong kalipay nga nalimpyohan pinaagi sa Pag-ula ni Jesukristo. Human sa akong pagkawas gikan sa bunyaganan, ang akong mama nangutana nako kon unsay akong gibati. Basa kaayo ug makitang nagkurog, mitubag ko uban sa inosente nga mga pulong sa usa ka otso anyos: “Mama, mibati ko og kainit sa akong kahiladman.”

Nianang adlawa sa templo, akong naamgohan nga nakatutok ra kaayo ko sa pagkaperpekto pinaagi sa akong kaugalingong paningkamot nga akong gihikawan ang akong kaugalingon sa oportunidad nga maghingpit diha ni Kristo (tan-awa sa Moroni 10:32–33). Gibati nako ang kusganong pamatuod nga ako makaangkon nianang maong init nga pagbati matag adlaw. Kon maghinulsol ko kanunay, ako mahimong hingpit pinaagi ni Jesukristo ug sa Iyang Pag-ula (tan-awa sa Juan 17:23).

Sukad nianang adlawa, mipasalig ko nga mag-usab.

Misugod na usab ko og sinsero nga pag-ampo. Dili kadto sayon—labi na sa sinugdanan—apan nahimo kong mas komportable samtang gipalig-on nako ang akong relasyon ngadto sa Langitnong Amahan ug ni Jesukristo.

Nagtinguha usab ko og mas lawom nga pagsabot bahin sa Pag-ula ni Jesukristo, nagtutok sa mahangtorong kamatuoran nga ang Manluluwas magpataliwala alang nato kon kita tinuoray nga mahinulsolon.

Ang pagkamahingpiton hingpit nga mopahuyang sa katuyoan sa mortalidad. Kon kita gipadaala nganhi sa yuta aron magkat-on nga mahimong sama sa Langitnong Amahan ug ni Jesukristo (tan-awa sa Alma 12:24), nganong magdahom man kita nga nahimo nang sama Kanila? Kon perpekto na gayod kita, dili na kita magkinahanglan og Manluluwas o sa Iyang walay kinutoban nga Pag-ula.

Ang Manluluwas dili mosalikway kanato, bisan kon mobati kita nga dili igo o dili perpekto. Sama sa gipakigbahin ni Presidente Russell M. Nelson, “Ang Manluluwas nag-antos sa ‘mga sakit ug kasakit ug mga pagtintal sa matag matang’ [Alma 7:11] aron Siya makahupay kanato, makaayo kanato, makaluwas kanato, sa mga panahon sa panginahanglan.”

Akong nakat-onan nga si Kristo gusto nga kita modangop ngadto Kaniya karon, bisan kon unsa pa ka dili andam ang atong gibati. Samtang atong gipalig-on kana nga relasyon, Siya motabang nato nga mabuntog ang atong mga pagkadili hingpit.

Namakak ko kon moingon ko nga wala na ko naglisod sa pagkamahingpiton. Apan karon akong nakita ang akong kaugalingon nga mibati og “kainit sa kinahiladman” sa higayon nga akong ihatag anag akong labing maayo nga paningkamot ngadto sa Ginoo, bisan unsa ka dili perpekto.

Kon ikaw mibati nga ang imong mga paningkamot dili igo isip disipulo, estudyante, empleyado, higala, o sakop sa pamilya, hibaloi nga ikaw bililhon. Ikaw mamaayo pinaagi sa pagtutok sa Manluluwas. Ang pagkamahingpiton mahimong mokawat sa paglambo, apan ang Manluluwas mao ang yawe sa kalinaw.

Dangop ngadto Kaniya, ug makita gayod nimo ang paglambo sa imong kinabuhi.