Ang Paghinulsol Dili Lamang Mahitungod sa Pagbuntog sa Sala

Sa wala pa ang akong misyon, ang akong kinabuhi dili hingpit, apan maayo kini. Ganahan ko sa kolehiyo ug nakamugna ko sa labing nindot nga panaghigalaay sukad. Medyo nalipay ko.

Nakahibalo ko nga ang pagserbisyo og misyon mahimong mahagiton. Bisan pa man, ako aduna niini nga pagdahom nga ang pagserbisyo og misyon mao ang mahimong labing nindot nga 18 ka bulan sa akong kinabuhi—nga adunay gamay lang nga kalisdanan.

Apan unom ka bulan sa akong misyon, ang kasal sa akong higala ang nahimong labing bag-o nga naapil sa listahan sa lisod nga mga butang nga wala nako damha. Ang pagbalhin ngadto sa usa ka langyaw nga nasod ug pagkat-on og bag-ong pinulongan nakapamingaw ug nakapabalaka nako. Ang pagsalikway nga nasinati isip kabahin sa misyonaryo nga buhat makapaluya sa hunahuna. Sa tinuod lang, gusto na lang kong mopauli.

Gikapoy ko ug nasagmuyo, ug wala nako batia nga ang Dios nagtanyag nako sa paglaom ug kalipay nga gikinahanglan kaayo nako. Diha lamang human magamit ang tanang opsiyon nga ako midangop sa saad gikan sa akong patriyarkal nga panalangin: nga akong mabati ang gugma sa Langitnong Amahan pinaagi sa mga kasulatan.

Samtang ako nagsusi sa mga kasulatan, napalgan nako ang akong kaugalingon nga nakatandi og maayo sa istorya ni Eva. Siya gipapahawa sa paraiso ug ngadto sa ngitngit ug subo nga kamingawan, nga may pagkaparehas sa akong gibati. Sama sa akong kasinatian, ang kausaban sa nahimutangan ni Eva nahitabo tungod sa usa ka piho nga pagpili. Naghunahuna ko kon nagbasol ba kaha siya sa iyang pagpili, sama nga ako nagsugod og pagbasol sa akong pagpili nga moserbisyo.

Apan si Eva adunay mas maalamon nga panglantaw kay kanako. Bisan kon nawala kaniya ang tanan, sa dihang nahibaloan niya nga siya adunay Manluluwas, siya “nalipay, nag-ingon: Kon dili pa tungod sa atong kalapasan kita … dili gayod masayod sa maayo ug sa daotan, ug sa kalipay sa atong katubsanan” (Moises 5:11).

Wala siya magbasol sa iyang pagpili. Mapasalamaton siya niini! Bisan tuod nga siya ug si Adan gipapahawa sa paraiso, ang kalipay sa pagkatubos mas tam-is pa kay sa kasakit sa nawala kaniya. Sa pagkatinuod, mura og ang katubsanan nagdala kaniya og mas dako pa gani nga kalipay sama nga dili na siya kinahanglan pang tubson.

Giunsa kaha kini?

Tingali maghunahuna kita nga ang paghinulsol alang lamang sa pagtangtang sa mga sala ug sa bati nga mga kinaiya gikan sa atong kinabuhi. Kana nga proseso sa pagtangtang mahimong lisod ug usahay sakit, nga nakapasayon aron lakipan og negatibo nga kahulogan ngadto sa pulong.

Apan ang paghinulsol dili lamang mahitungod sa pagkahimong mas menos ang pagkamakasasala. Kini usab mahitungod sa pagkahimong mas sama kang Kristo.

Ang pagsalig ngadto Niya—pag-usab sa atong mga kinaiya ug pagpasubay sa atong mga panglantaw ngadto sa Iyaha—usa usab ka matang sa paghinulsol.

Nakaamgo ko nga diha sa akong kasuko ug kamingaw, ang akong panglantaw nahimong hagip-ot. Nakatutok ko og maayo sa unsay nawala kanako nga nakalimtan nako ang pagtan-aw kon unsa ang akong naangkon: mas suod nga relasyon ngadto sa akong Manluluwas.

Nakaamgo ko nga kinahanglan kong maghinulsol sa akong dili maayo nga kinaiya. Milungtad kini og dugay, apan samtang mihangyo ako alang sa tabang sa akong Manunubos, nahatagan ako og kasegurohan pag-usab nga “niini nga kinabuhi makabaton ako og kalipay” (Moises 5:10).

Naguol gihapon ko nga wala makatambong sa kasal sa akong higala, apan sa saktong panahon, gitubag sa Ginoo ang akong mga pag-ampo. Nalipay kaayo ko alang sa akong higala, ug nakakita ko og tumang kalipay sa akong pagpamatuod nga ang Langitnong Amahan sa tinuod gayod nakakita ug nahigugma sa matag usa sa Iyang mga anak. Mas daghan pa ang akong naangkon kay sa nawala nako.

Si Sister Kristin M. Yee, Ikaduhang Magtatambag sa Kinatibuk-ang Kapangulohan sa Relief Society, mitudlo, “Ang paghinulsol nagtugot kanato nga mobati sa gugma sa Dios ug makaila ug mahigugma Kaniya sa mga paagi nga dili gayod nato mahibaloan.”

Tungod sa paghinulsol, karon nakahibalo na ko nga samtang ako mopaduol ni Kristo, “[Iyang] himoong sama sa Eden ang [akong] kamingawan,ug ang [akong] diserto mahisama sa tanaman sa Ginoo. Magmaya ug maglipay, magpasalamat ug mag-awit” (Isaias 51:3).

Dihang miuli ko gikan sa akong misyon, wala ko mobalik sa paraiso. Ang kinabuhi human sa misyon usa ka bag-o nga kamingawan nga ugmaron nako. Dili kini sayon, ug usahay mingawon gihapon ko sa akong kinabuhi sa wala pa ang akong misyon.

Apan nakahibalo ko nga tungod ni Kristo, ang akong kalipay himoon nga mas lawom diha sa kahibalo sa akong katubsanan.